หรือเวลาเดินทางไวกว่าแสง
22/07/60

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น~~~

ไม่รู้หรอกว่ากี่โมงกี่ยามแล้ว หลับไม่รู้เรื่องเหมือนเคย
ตาก็ยังปิดอยู่ แต่ตรงกันข้ามกับมือที่ควานหาต้นตอของเสียงไปทั่ว ก่อนจะลืมขึ้นมองหน้าจอ ประมวลดูแล้วก็เห็นเป็นเบอร์ที่คุ้นเคย...

ปลายสายถามไถ่ทั่วไป ทำอะไร กินข้าวหรือยัง อยู่ที่ไหน บาลๆๆ ก่อนจะเงียบสักพัก พร้อมกับพูดขึ้นว่ามีอะไรจะบอก..............


หลังจบการสนทนา// เราก็ยังนอนอยู่บนเตียงเหมือนเดิม แต่ไม่แน่ใจว่าสมอง หรือ หัวใจ นะที่ทำหน้าที่คิดย้อนความทรงจำเก่าๆ นี้ขึ้นมา

เห้ย! เวลาเดินทางมาไกลแค่ไหนแล้วว้ะ รู้ตัวอีกทีก็ตอนนี้แหละ เคยมีมันอยู่ข้างๆ มาตลอดตั้งแต่วันแรกที่มันเข้ามาในชีวิต สี่ปีที่แล้วสถานะเราเปลี่ยนจากคนรักกลายเป็นเพื่อน ไม่นับรวมตอนที่คบกับมันมาสี่ปีก่อนหน้านั้นอีกนะ "กูมีมึงมาจะสิบปีแล้วหรอว้ะเนี่ย" ไวชะมัด

หลังจากที่มันบอกเรื่องที่อยากบอกแล้ว เรามาคิดย้อน นี่มันถึงจุดนี้แล้วจริงๆหรอ มันโตขึ้นเยอะมากเลยนะ โตขนาดที่ว่าเป็นพ่อคนแล้ว ใช่!...นั่นคือสิ่งที่มันบอกเรา มึงกำลังจะมีหลานแล้วนะ ฟังแล้วก็ร้องไห้ไปกับมัน ดีใจ ตื่นเต้นแทน ยังแอบถามว่ามันจะคุกเข่าขอแฟนแต่งงานไหมเลย

ตัดภาพมาที่เราอยากมีโมเม้นท์แบบนี้กับเขาบ้าง อยากเป็นผู้หญิงที่รู้สึกโชคดีบ้าง ไม่ต้องสมน้ำหน้าหรืออะไรนะ เรากับมันเดินทางมาถึงจุดนึงที่ไปต่อไม่ได้แล้วในสถานะนั้นจริงๆ พอมาเป็นเพื่อนกัน มันดีกว่าเยอะมาก รู้สึกดีใจกับมันจริงๆ เหลือก็แต่เราแล้วล่ะ จะมีโมเม้นท์แบบนี้เมื่อไหร่ หรือไม่มีเลยก็ต้องรอดู5555555หรือว่าจริงๆแล้ว เวลาจะเดินทางไวกว่าแสง
SHARE
Writer
nninunn
-----L I O N-----
facebook: นินันนินัน 'นินัน, instagram: @nninunn

Comments