บันทึกถึงความ(กล้า)หาญของฉัน


เราเคยถามคุณว่า "ถ้าวันนึงเราเกิดเป็นบ้าแล้วบล็อคคุณขึ้นมาจะทำไง?"
คุณตอบมาอย่างไวว่า

อย่า
อย่านะครับ

แล้วตอนเราตอนเราขอร้องไม่ให้คุณไปไหนล่ะ 
น่าตลก
แต่น่าตลกมากกว่า ที่เราเลือกที่จะทำตามที่คุณขอ
บ้าดีเหมือนกัน เราเลือกที่จะเป็น Safe Zone ให้คุณ ทั้งๆที่ตัวเราอ่อนแอชิบหาย
สู้กับตัวเองยังไม่ชนะเลย แต่ทุกครั้งที่คุณทักมา

เหนื่อยจัง วันนี้เหนื่อยมาก
วันนี้ฝนตก โคตรBad Day เลยว่ะ
วันนี้รถติดมาก กว่าจะถึงออฟฟิศ
เนี่ยหิวข้าวมากเลยเมื่อไหร่จะถึงวะเนี่ย



เรายิ้ม รู้สึกดีแบบแปลกๆที่ยังเป็นคนที่คุณเลือกที่จะทักมา
เราตอบ
นี่ สู้ๆนะ 
ฮึบๆอีกนิดเดียว
เดี๋ยวก็ได้พักแล้ว
ถึงห้องแล้วก็รีบนอนนะ พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าอีก 
:)

เราส่งพลังบวกให้คุณเสมอ แม้ว่าเอาเข้าจริงๆตัวเราแทบจะไม่มี Energy อะไรเหลือแล้ว
เอาจริงๆเราก็เต็มใจนะ เราไม่เคยโกหก ที่เราบอกให้คุณสู้ๆ เราอยากให้คุณสู้จริงๆ
วันนี้เราอยู่ไกลกับคุณ
ไกลมาก

เราไม่ได้ดูแลคุณเหมือนเดิม
ถ้าเป็นแต่ก่อนเราคงบอกว่า

เหนื่อยหรอ รีบๆกลับมานะ 
เดี๋ยวเปิดแอร์ที่ห้องรอไว้เลย
หิวมั้ย อยากกินอะไรรึเปล่า
ไก่ทอดของโปรดเหมือนเดิมรึเปล่า?


เราคงไม่ตอบอย่างเดิมทุกวัน แค่ว่า
สู้ๆนะ

เรารู้ว่าคุณอาจจะเบื่อคำนี้ อือ เราก็เบื่อเหมือนกัน
ขอโทษที่ช่วยได้แค่นี้นะ เอาจริงเราก็ยังอยากดูแลคุณเหมือนเดิม
เรายังอยากซื้ออะไรที่คุณชอบมาให้ทุกวันตอนเย็น
เรายังอยากโทรถามคุณว่า 
"วันนี้เอายำมาม่ามั้ย?"
"วันนี้มีปลาดุกฟูด้วย อยากกินรึเปล่า?"
"ชีสทาร์ตเปิดใหม่ที่พารากอน เพื่อนบอกว่าอร่อยลองป่าว?"
"วันนี้ไปกินข้าวร้านนั้นกันมั้ย สลัดร้านนี้อร่อยนะ"

"อยู่รถไฟฟ้าสถานีไหนแล้ว"
"กลับมาเร็วๆน้า เค้าหิวแล้ว"

เรายังจำวันที่อากาศดีวันนั้นได้ วันที่เราเอาผ้านวมในห้องนอนออกมาปูที่ระเบียงได้
วันนั้นอากาศดีมาก เราเอาทุกอย่างบนเตียงมาไว้ที่ระเบียง หมอน ผ้าห่ม ตุ๊กตา
เราบอกคุณว่า คืนนี้นอนข้างนอกนี่เลยก็ได้นะเย็นดี
คุณบอกว่าจะบ้าหรอ เดี๋ยวยุงก็หามหรอก
แล้วก็ขำกัน 555555555

หรือหลายๆวันที่เรายกโต๊ะออกมากินข้าวข้างนอกกัน
KFC ที่เราเดินออกไปซื้อฝั่งตรงข้ามแต่ไม่อยากนั่งกินที่ร้าน
แซลมอนที่ซื้อมาเยอะมากแต่ก็กินกันหมดอยู่ดี
ก๋วยจั๊บญวณที่เราลองทำให้คุณกินเป็นครั้งแรก
หรือไก่ทอดธรรมดาๆ ที่เราทำให้คุณกินบ่อยๆ

หรือจะเป็นตอนวันวาเลนไทน์ ที่เราเซอร์ไพรส์อะไรคุณไม่สำเร็จจริงๆซักที
ทั้งสวนขวด นาฬิกาข้อมือ ลูกโป่งโง่
ขอบคุณที่ซื้อสตรอเบอรี่จากเชียงรายมาฝาก ถึงจะลืมไปบนรถตอนถึงกรุงเทพก็ตาม
เราไม่ค่อยมีวันพิเศษหรอก ไม่ค่อยมีใครให้ของขวัญอะไร
เราไม่ได้จะน้ำเน่า เราแค่อยากบอกจริงๆ
ว่าที่คุณอยู่กับเรามันก็เป็นวันพิเศษสำหรับเราทุกวันเลยนะ
เรารู้สึกขอบคุณที่เราตื่นมาก็เจอคุณ จะนอนก็เจอคุณ มันอาจจะกลายเป็นความเคยชินของเราไปแล้วบางครั้ง

นานเหมือนกันนะ ที่อยู่ด้วยกัน
เหนื่อยก็นั่งโซฟาดูหนังด้วยกัน หิวเราก็ทำอาหาร เบื่อก็ออกไปข้างนอก อยู่ด้วยกันตลอด
คุณ ขอนอนตักหน่อย คันคางแล้วอ่ะถอนหนวดให้หน่อย
เหนื่อยจัง ของีบแปปนึงได้มั้ย
ได้สิ ทำไมจะไม่ได้ล่ะ 55555

ไม่รู้ดิ ยังรู้สึกเหมือนทุกวันความรู้สึกมันก็ยังไปอยู่ตรงนั้น รู้สึกทุกทีที่นั่งรถผ่านตรงนั้น
มันก็อดไม่ได้ที่จะมองขึ้นไปที่ระเบียงห้อง 
ห้องนั้นแหละ
ตรงนั้นแหละ ที่เราเคยออกไปตากผ้า แดดจ่อหัว ลมแรงจังผ้าจะปลิวมั้ย
ห้องนั้นแหละ
ตรงนั้นแหละ ที่คุณเคยใส่Boxer ตัวเดียวล้างระเบียง 555
ตรงนั้นแหละ ที่เราเคยบอกว่าตอนคุณล้างระเบียง คุณเหมือนป๊าเราเลย

ไม่รู้ว่าต้องนานแค่ไหนถึงจะไม่รู้สึกอะไรเหมือนกัน
แต่ก็ช่างมันเถอะ
มันก็เท่านั้นแหละ

ขอโทษหลายๆครั้งที่เคยทำคุณหงุดหงิดนะ
หลายๆครั้งที่พูดไม่รู้เรื่องบ้าง อธิบายอะไรแล้วงงๆบ้าง ทำผิดพลาดไปบ้าง พูดโกหกบ้าง
แล้วก็ขอบคุณ
ที่ทำให้รู้จักอะไรเยอะเลย สอนอะไรเยอะเลยจริงๆ


เราไม่ห่วงคุณนะ เรารู้ว่าคุณเก่ง เก่งกว่าเราเยอะ เยอะมากๆ
เราแค่อยากขอไม่กี่อย่าง เราอยากขอให้คุณอย่าป่วย อย่าไม่สบาย
เราไม่ได้อยู่ดูแลแล้ว
เราไม่รู้ว่าถ้าคุณป่วยแบบวันนั้นอีก ใครจะตื่นมาแปะเจลให้
 ใครจะลงไปซื้อสไปรท์ใส่เกลือให้คุณกิน ใครจะโดดเรียนพาไปรพ.อีก 5555
จริงๆแล้วก็คงมีคนดูแลแหละ แต่อย่าป่วยเลยเราไม่อยากให้คุณป่วยอยู่ดี

อีกอย่างที่อยากจะขอคือ อย่าทำกับคนอื่นแบบที่ทำกับเราเลยนะ
เราเหมือนเป็นธาตุอากาศจริงๆ
เราเหมือนคนที่ไม่เคยถูกยอมรับ
เราก็ไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกันว่าเราผิดมากขนาดนั้นเลยหรือไง แต่ก็ช่างเถอะผ่านมาแล้ว
เราขอโทษนะที่เป็นคนแบบที่คุณจะชอบหรือจะรักไม่ได้
เหมือนที่คุณเคยบอกเราก่อนที่เราจะแยกกันนั่นแหละ ว่าคุณพยายามแล้วแต่มันไม่ได้จริงๆ
ถ้ามันจะเป็นไปได้ มันคงเป็นไปตั้งนานแล้วเนอะ :)
ยังไงเราก็ขอให้คุณเจอคนแบบที่คุณจะชอบเค้าได้ คนที่คุณทุ่มเทให้เค้าได้หมด 
เหมือนที่เราทำให้คุณนั่นแหละ

ขอโทษหลายๆอย่างที่เคยทำผิดไป โดยเฉพาะกับเรื่องอดีตเยอะแยะมากมายที่มันดูโคตรไม่เข้าท่า
ขอโทษที่เราไม่สามารถอยู่ในสถานะนี้ได้


เราไม่ได้ไม่รู้สึกอะไรกับคุณแล้ว
เพราะเรายังรู้สึกมากๆด้วยซ้ำ เราถึงเลือกที่จะออกมา
เราเป็นคนอธิบายไม่เก่ง
นี่ก็เริ่มพูดไม่รู้เรื่องแล้ว..



โชคดีนะ
ขอให้เจอคนที่ดี แล้วก็อย่าไปทำร้ายเค้าอีกล่ะ.
SHARE
Writer
peachv
Broker
young, dumb & broke

Comments

RottenRabbit
2 years ago
เม้นแรก
Reply
peachv
2 years ago
แม่งก็คงมีเม้นเดียวแหละ5555

duckydwarf
2 years ago
เม้นสอง
Reply