ความเจ็บปวดก่อนฉันตาย
ความเจ็บปวด


มีใครบ้างที่ไม่เคยรู้สึกเจ็บปวด?

ตอนเด็กๆเคยมีคนสอนไว้ว่า

ต้องรู้จักอดทนกับความเจ็บปวด

ปล่อยมันเดินทางจากปลายประสาท

เข้าสู่สมองผ่านไขสันหลัง

แล้วกักขังมันเอาไว้ กดมันไว้ จองจำมันไว้ในห้วงที่ลึกสุดของจิตวิญญาณ


สวัสดีความเจ็บปวด

พักนี้เราเจอกันบ่อยเหมือนกันนะ

ไม่สิ!

ต้องสวัสดีคุณบาดแผล

ทั้งบาดแผลเก่าที่แวะมาทักทาย

และบาดแผลใหม่ที่เข้ามาทำความรู้จัก


"อ่อนแอก็แพ้ไป"



คนอ่อนแอเท่านั้นที่พ่ายแพ้ให้กับความเจ็บปวด

ธรรมชาติช่างโหดร้าย

ผู้พ่ายแพ้จะต้องถูกคัดสรรออกตามกฎของดาร์วิน

คนแข็งแกร่งย่อมไม่แสดงออกซึ่งความเจ็บปวด

แต่ฉันไม่อ่อนแอหรอกนะ


ความเย็น

อีกความรู้สึกที่เข้ามาทักทาย

จากสัมผัสโลหะกดลงที่ผิวหนัง

สั่นสะเทือนตามแรงเต้นของชีพจรที่ลำคอ

ความเจ็บปวด

สวัสดีอีกครั้ง

ยินดีต้อนรับเข้าสู่ทุกอณูแห่งความรู้สึก

ยินดีที่ให้คุณฉีกกระชากร่างฉันออกเป็นส่วนๆ

และยินดีให้คุณบดขยี้จิตใจฉันจนแตกละเอียด


ฉันจะพิสูจน์ให้เห็น

ฉันไม่อ่อนแอ


เจ็บ...

ความเจ็บปวดเพิ่มขึ้นตามแรงกด

และกำลังจะถูกปลดปล่อยด้วยแรงเฉือน

ฉีกกระชากพันธนาการที่เรียกว่าร่างเนื้อ

สุดท้าย

ก็

ปลดปล่อย..


ความเจ็บปวดที่ถูกกดเอาไว้

ถึงเวลาแล้วที่จะถูกปลดปล่อย

ผ่ามคมวัตถุโลหะสีเงินอันคมกริบ

ผ่านประตูของบาดแผลที่เปิดออก

ผ่านละอองเลือดสีแดงสด

ไม่มีความเจ็บปวดให้ต้องทนอีกต่อไป

"...เป็นอิสระแล้ว..."






SHARE
Writer
kala_darputta
Rover, Learner, Story-maker
Rightful Owner of Cloud Castle

Comments