บันทึกพบจิตแพทย์ในเดือนที่ 8 และความเปลี่ยนแปลง
จนถึงวันนี้ก็เป็นเวลา 8 เดือนแล้วค่ะที่เราเข้าพบจิตแพทย์
และล่าสุดได้ไปหาหมออีกครั้ง พร้อมกับอัพเดทอาการ
ให้หมอฟังว่า

"นอนหลับดีค่ะ นอน 4 ทุ่ม ตื่นทีก็ 6 โมงเลย"  
 
พอหมอได้ยินถึงขั้นจับมือแสดงความยินดี
เราเองก็ดีใจมากค่ะ ในที่สุด เราก็กลับมานอนได้อีกครั้ง
ชีวิตที่นอนไม่หลับ ร่างกายอ่อนเพลีย
หายใจลำบาก ใจก็สั่น เป็นอะไรที่ทรมานมาก


ซึ่งอาการเหล่านี้ ที่หายได้
ก็คือการเปลี่ยน "พฤติกรรมการนอน" เนี่ยแหละค่ะ

ที่เราป่วยเป็นโรควิตกกังวลผสมซึมเศร้าเนี่ย
ก็เกิดมาจากทำงานหนัก นอนน้อย และดื่มกาแฟหนักเกินไป
แม้เราจะนอนหลับยาก
แต่เราก็พยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้กลับมานอนได้อีกครั้ง

และหมอก็บอกว่า การนอนนี่แหละสำคัญนะ
สำคัญยังไงมาดูกันค่ะ 

------------------
 
หมอ: อย่างคนไม่สบาย หมอให้ทำอะไร วิ่งหรือนอน
เรา: นอนค่ะ

หมอ: แล้วคนขาหักล่ะ
เรา: นอนค่ะ
 
หมอ: แล้วคนเป็นมะเร็งล่ะ
เรา: นอนค่ะ
 
หมอ: เห็นไหมว่าการนอนคือการเยียวยา


------------------

สำหรับคนที่โตแล้ว อย่างเด็กมหาวิทยาลัย วัยทำงาน
ถ้าได้นอนตอน Golden Time หรือ
ช่วง 4 ทุ่มถึงตี2 จะดีมาก
เพราะเป็นช่วงเวลาที่โกรท ฮอร์โมนหลั่ง 
ฮอร์โมนตัวนี้จะช่วยซ่อมแซมเซลล์ที่สึกหรอ 
กระตุ้นการสร้างเซลล์ใหม่ คนที่นอนเวลานี้
จะไม่ป่วยง่าย ผิวก็ไม่เหี่ยว มีความเสี่ยงเป็นมะเร็งน้อย
.
ส่วนใครที่นอนเกินเวลานี้ก็จะได้รับฮอร์โมนนี้น้อย
หรือแทบจะไม่ได้เลย แล้วลองนึกภาพตามนะคะว่า
ถ้าเซลล์เราที่มันถูกใช้งานหนัก
มันไม่ได้รับการฟื้นฟูเลย ร่างกายเราจะเป็นอย่างไร? 

-----------------------------

ต้องขอบอกเลยว่า อาการช่วงแรกๆ นี่ทรมานมาก 
ทั้งแพนิค ซึมเศร้า นอนไม่หลับ ร่างกายก็เหนื่อย หงุดหงิดง่าย
มีแต่ความคิดลบๆ เต็มหัว

แต่ตอนนี้เหมือนได้ชีวิตใหม่
เมื่อก่อนเคยคิดเรื่องเงิน เรื่องฐานะ เรื่องเกียรติยศสำคัญที่สุด 
แต่พอชีวิตเฉียดความตายมาแล้วครั้งนึง ก็เข้าใจใหม่ว่า 
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ 
"การมีชีวิต" นะ

ถ้าเราไม่มีชีวิตอยู่ต่อไป 
เราก็จะไม่สามารถทำอะไรได้เลย
 
------------------
 
และโรคนี้ทำให้เราค้นพบว่า
สิ่งมหัศจรรย์ของมนุษย์อีกอย่างหนึ่ง

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราก็พยายามที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป

แม้ตอนป่วย จะมีอาการซึมเศร้า เบื่อโลกบ้าง
แต่การตัดสินใจมาหาหมอ 
มันก็เป็นจิตใต้สำนึกที่เรียกร้องออกมาว่า

"มีชีวิตอยู่ต่อไปเถอะนะ"

 
ขอบคุณที่วันนี้ยังหายใจ:) 

Sleepless Diary
https://www.facebook.com/SleeplessDiary/ 
SHARE
Writer
ChaMaNoW
Ordinary Girl
Love Japanese Drama and writing. ChaMaNow at Sakura Dramas. Ordinary girl who spread healthy body and mind story to well being life.

Comments

PuiFai
10 months ago
เป็นกำลังใจให้นะคะ😁
Reply
ChaMaNoW
10 months ago
ขอบคุณค่าา :)
PuiFai
10 months ago
😆
JAPOH
10 months ago
นอนไม่หลับ ร่างกายอ่อนเพลีย ไม่อยากลุกจากเตียง ซึมเศร้า ... ผมเป็นอยู่เลยครับ
Reply
ChaMaNoW
10 months ago
ลองไปปรึกษาแพทย์ก็ดีนะคะ อย่างของเราโชคดีว่าเจอหมอเร็ว อาการเลยดีเร็วขึ้นเช่นกันค่ะ ^^
Lakshmi
10 months ago
สุดยอด..ขอเปนกำลังใจค่ะ
Reply
ChaMaNoW
10 months ago
ขอบคุณค่ะ ^^
Rei
10 months ago
หมอ: อย่างคนอื่นกินข้าว ไปทำงาน เราทำอะไร 
ผม: นอนครับ

หมอ: แล้วคนอื่นไปเที่ยวล่ะ
ผม: นอนครับ

หมอ: แล้ว...
ผม: นอนครับ

ผม: เห็นไหมว่าการนอนคือการเยียวยา
หมอ: ...

IKITEIRU
Reply
ChaMaNoW
10 months ago
เอาเป็นว่า Balance ชีวิตดีกว่าค่ะ
ถึงเวลาทำงานเราก็ทำงาน
เที่ยวเราก็เที่ยว
แต่ก็อย่าหักโหมไปจนลืมนอนไปเลย
พอถึงเวลาพักผ่อนเราก็นอนได้ค่ะ
จริงๆ การนอนมันก็เยียวยาจริงๆ นะคะ
อาการเราดีขึ้นเพราะหันมานอนเป็นเวลา
และนอนให้เพียงพอเนี่ยแหละ
ตอนแรกนอนไม่พอ ถึงขั้นหัวใจเต้นผิดจังหวะ
หมอต้องให้ออกซิเจนกันเลย

9swords
9 months ago
เคยผ่านประสบการณ์แบบนี้มา เช่นเดียวกัน (ตอนหลังถึงตรวจเจอว่า มีอาการหยุดหายใจขณะหลับ)...ท่อนสุดท้าย เยี่ยมมากครับ ...

แม้ตอนป่วย จะมีอาการซึมเศร้า เบื่อโลกบ้าง

แต่การตัดสินใจมาหาหมอ

มันก็เป็นจิตใต้สำนึกที่เรียกร้องออกมาว่า



"มีชีวิตอยู่ต่อไปเถอะนะ"
Reply