บันทึกพบจิตแพทย์ในเดือนที่ 8 และความเปลี่ยนแปลง
จนถึงวันนี้ก็เป็นเวลา 8 เดือนแล้วค่ะที่เราเข้าพบจิตแพทย์
และล่าสุดได้ไปหาหมออีกครั้ง พร้อมกับอัพเดทอาการ
ให้หมอฟังว่า

"นอนหลับดีค่ะ นอน 4 ทุ่ม ตื่นทีก็ 6 โมงเลย"  
 
พอหมอได้ยินถึงขั้นจับมือแสดงความยินดี
เราเองก็ดีใจมากค่ะ ในที่สุด เราก็กลับมานอนได้อีกครั้ง
ชีวิตที่นอนไม่หลับ ร่างกายอ่อนเพลีย
หายใจลำบาก ใจก็สั่น เป็นอะไรที่ทรมานมาก


ซึ่งอาการเหล่านี้ ที่หายได้
ก็คือการเปลี่ยน "พฤติกรรมการนอน" เนี่ยแหละค่ะ

ที่เราป่วยเป็นโรควิตกกังวลผสมซึมเศร้าเนี่ย
ก็เกิดมาจากทำงานหนัก นอนน้อย และดื่มกาแฟหนักเกินไป
แม้เราจะนอนหลับยาก
แต่เราก็พยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้กลับมานอนได้อีกครั้ง

และหมอก็บอกว่า การนอนนี่แหละสำคัญนะ
สำคัญยังไงมาดูกันค่ะ 

------------------
 
หมอ: อย่างคนไม่สบาย หมอให้ทำอะไร วิ่งหรือนอน
เรา: นอนค่ะ

หมอ: แล้วคนขาหักล่ะ
เรา: นอนค่ะ
 
หมอ: แล้วคนเป็นมะเร็งล่ะ
เรา: นอนค่ะ
 
หมอ: เห็นไหมว่าการนอนคือการเยียวยา


------------------

สำหรับคนที่โตแล้ว อย่างเด็กมหาวิทยาลัย วัยทำงาน
ถ้าได้นอนตอน Golden Time หรือ
ช่วง 4 ทุ่มถึงตี2 จะดีมาก
เพราะเป็นช่วงเวลาที่โกรท ฮอร์โมนหลั่ง 
ฮอร์โมนตัวนี้จะช่วยซ่อมแซมเซลล์ที่สึกหรอ 
กระตุ้นการสร้างเซลล์ใหม่ คนที่นอนเวลานี้
จะไม่ป่วยง่าย ผิวก็ไม่เหี่ยว มีความเสี่ยงเป็นมะเร็งน้อย
.
ส่วนใครที่นอนเกินเวลานี้ก็จะได้รับฮอร์โมนนี้น้อย
หรือแทบจะไม่ได้เลย แล้วลองนึกภาพตามนะคะว่า
ถ้าเซลล์เราที่มันถูกใช้งานหนัก
มันไม่ได้รับการฟื้นฟูเลย ร่างกายเราจะเป็นอย่างไร? 

-----------------------------

ต้องขอบอกเลยว่า อาการช่วงแรกๆ นี่ทรมานมาก 
ทั้งแพนิค ซึมเศร้า นอนไม่หลับ ร่างกายก็เหนื่อย หงุดหงิดง่าย
มีแต่ความคิดลบๆ เต็มหัว

แต่ตอนนี้เหมือนได้ชีวิตใหม่
เมื่อก่อนเคยคิดเรื่องเงิน เรื่องฐานะ เรื่องเกียรติยศสำคัญที่สุด 
แต่พอชีวิตเฉียดความตายมาแล้วครั้งนึง ก็เข้าใจใหม่ว่า 
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ 
"การมีชีวิต" นะ

ถ้าเราไม่มีชีวิตอยู่ต่อไป 
เราก็จะไม่สามารถทำอะไรได้เลย
 
------------------
 
และโรคนี้ทำให้เราค้นพบว่า
สิ่งมหัศจรรย์ของมนุษย์อีกอย่างหนึ่ง

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราก็พยายามที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป

แม้ตอนป่วย จะมีอาการซึมเศร้า เบื่อโลกบ้าง
แต่การตัดสินใจมาหาหมอ 
มันก็เป็นจิตใต้สำนึกที่เรียกร้องออกมาว่า

"มีชีวิตอยู่ต่อไปเถอะนะ"

 
ขอบคุณที่วันนี้ยังหายใจ:) 

Sleepless Diary
https://www.facebook.com/SleeplessDiary/ 
SHARE
Writer
ChaMaNoW
Ordinary Girl
Love Japanese Drama and writing. ChaMaNow at Sakura Dramas. Ordinary girl who spread healthy body and mind story to well being life.

Comments

PuiFai
4 months ago
เป็นกำลังใจให้นะคะ😁
Reply
ChaMaNoW
4 months ago
ขอบคุณค่าา :)
PuiFai
4 months ago
😆
JAPOH
4 months ago
นอนไม่หลับ ร่างกายอ่อนเพลีย ไม่อยากลุกจากเตียง ซึมเศร้า ... ผมเป็นอยู่เลยครับ
Reply
ChaMaNoW
4 months ago
ลองไปปรึกษาแพทย์ก็ดีนะคะ อย่างของเราโชคดีว่าเจอหมอเร็ว อาการเลยดีเร็วขึ้นเช่นกันค่ะ ^^
Lakshmi
4 months ago
สุดยอด..ขอเปนกำลังใจค่ะ
Reply
ChaMaNoW
4 months ago
ขอบคุณค่ะ ^^
Rei
4 months ago
หมอ: อย่างคนอื่นกินข้าว ไปทำงาน เราทำอะไร 
ผม: นอนครับ

หมอ: แล้วคนอื่นไปเที่ยวล่ะ
ผม: นอนครับ

หมอ: แล้ว...
ผม: นอนครับ

ผม: เห็นไหมว่าการนอนคือการเยียวยา
หมอ: ...

IKITEIRU
Reply
ChaMaNoW
4 months ago
เอาเป็นว่า Balance ชีวิตดีกว่าค่ะ
ถึงเวลาทำงานเราก็ทำงาน
เที่ยวเราก็เที่ยว
แต่ก็อย่าหักโหมไปจนลืมนอนไปเลย
พอถึงเวลาพักผ่อนเราก็นอนได้ค่ะ
จริงๆ การนอนมันก็เยียวยาจริงๆ นะคะ
อาการเราดีขึ้นเพราะหันมานอนเป็นเวลา
และนอนให้เพียงพอเนี่ยแหละ
ตอนแรกนอนไม่พอ ถึงขั้นหัวใจเต้นผิดจังหวะ
หมอต้องให้ออกซิเจนกันเลย

9swords
3 months ago
เคยผ่านประสบการณ์แบบนี้มา เช่นเดียวกัน (ตอนหลังถึงตรวจเจอว่า มีอาการหยุดหายใจขณะหลับ)...ท่อนสุดท้าย เยี่ยมมากครับ ...

แม้ตอนป่วย จะมีอาการซึมเศร้า เบื่อโลกบ้าง

แต่การตัดสินใจมาหาหมอ

มันก็เป็นจิตใต้สำนึกที่เรียกร้องออกมาว่า



"มีชีวิตอยู่ต่อไปเถอะนะ"
Reply