การนัดเจอครั้งสุดท้าย

วันนี้เป็นวันที่ฉันได้พบคนที่ฉันเคยรักมากที่สุดคนหนึ่งในชีวิต การนัดที่ฉันไม่เคยคิดอยากให้มันเกิดขึ้น การนัดที่ฉันแอบหวังในใจลึกๆว่าเขาจะไม่มาตามนัด การนัดที่ฉันแต่งหน้าเบาบางที่สุดเท่าที่ฉันเคยทำมา เรานัดที่จะเจอกันที่นี่ก่อนเที่ยง เมื่อคืนเป็นคืนที่ฉันไม่อาจข่มตานอนหลับได้เมื่อสมองของฉันยังคงมองเห็นภาพอนาคตที่กำลังจะเกิดขึ้น อนาคตที่จะตัดสินชีวิตของฉันนับจากนี้และจะตราตรึงอยู่หัวใจของฉันชั่วชีวิต ฉันไม่ปราถนาการนัดพบใครแบบนี้ที่ไหนอีก แต่ลึกๆแล้วฉันก็ดีใจที่ทุกอย่างจะจบลงด้วยดี

ณ ที่ว่าการอำเภอ

ฉันเห็นเขายืนรออยู่แล้วตรงนั้น หน้าตาเขาดูเรียบเฉยและเหนื่อยล้า พวกเรา2คนเดินขึ้นไปแจ้งเจ้าหน้าที่ว่า พวกเรามาเพื่อขอทำการหย่ากัน มันเป็นสิ่งที่ฉันกับเขาได้ตกลงกันไว้แล้วก่อนหน้านี้ ในวันที่หัวใจของฉันว่างเปล่าขากเขา และหัวใจของเขาก็ไร้สถานที่ให้ฉัน สมองของเราก็ตัดสินใจที่จะจบความสมพันธ์14ปีของเรา เราตกลงเรื่องทรัพย์สินมาก่อนหน้านี้แล้ว อะไรของเธอก็เอาไป อะไรของฉันก็เอามา เขาตัดสินใจจะยกรถคันหนึ่งพร้อมกับบ้านที่เราอยู่ให้กับฉัน เพื่อนๆฉันต่างบอกว่ามันเป็นเรื่องที่ดีที่เขาทำอย่างนั้น แต่ฉันก็ไม่รู้ว่าบ้านที่มีความทรงจำยาวนานตั้ง14ปีจะทำร้ายฉันได้ขนาดไหน เมื่อทุกครั้งที่คิดถึงเขาคือความเจ็บปวดและจุดเริ่มต้นของการนัดพบครั้งนี้เขาเป็นคนก่อขึ้นมาทั้งสิ้น 

ผู้อำนวยการเขตพยายามไกล่เกลี่ยให้เรา2คนไตรตรองดูดีๆเสียก่อน ฉันกับเขาต่างก็อธิบายแต่ข้อเสียของกันและกันออกมามากมายซึ่งฉันเองไม่คยคิดมาก่อนเลยว่าฉันจะเป็นคนแบบที่เขาพูดไปได้ และเขาจะกลายเป็นคนที่หมดรักฉันได้ เรา2คนกลายเป็นคู่รักที่เข้ากันไม่ได้ และความสัมพันธ์นี้ก็หมดสิ้นความหวังใดใดที่จะดำรงอยู่ต่อไปได้อีก เราต่างคิดดีแล้วว่านี่คือจุดจบที่ดีที่สุดสำหรับเรา2คน ผู้อำนวยการเขตยื่นใบหย่ามาให้พวกเราเซ็นและกล่าวแสดงความเสียใจพร้อมทั้งอวยพรให้เราทั้ง2มีความสุขกับชีวิตต่อไป

ฉันกับเขาสวมกอดกันอย่างเงียบๆเป็นครั้งสุดท้าย เป็นอ้อมกอดที่ทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นอีกครั้งและไม่อยากจะปล่อยเขาไปเลย เขากระซิบข้างๆหูฉันเบาๆด้วยน้ำเสียงสั่นเครือว่า "ขอบคุณนะ เราขอโทษ" ก่อนจะคลายมือออกจากตัวฉันแล้วรีบเดินจากไป ฉันมองเขาเดินจากไปพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว ฉันกำลังจะร้องไห้ และฉันก็ร้องไห้ นี่ฉันกำลังมีความสุขที่เขาจากไปหรือกำลังมีความทุกข์จากการพลัดพรากจากสิ่งอันเป็นที่รักกันแน่
 
นี่คงเป็นครั้งสุดท้ายที่เราพบกันและมันคงไม่มีการนัดเกิดขึ้นอีก เพราะเราต่างมีทนายของแต่ละคนที่จะเป็นคนกลางดำเนินการเรื่องทรัพย์สินต่างๆ ฉันจะขายทุกอย่างที่เขาให้ฉัน เพราะทุกครั้งที่ฉันนึกถึงเขามันมักจะมีคำถามเกิดขึ้นในหัวว่า ตอนนี้เป็นเธอใช่ไหมที่นั่งอยู่ในใจเขาแทนที่ฉัน เธอผู้เด็กกว่าฉัน6ปีและกำลังตั้งท้องลูกของเขาได้4เดือน ฉันหมดสิทธิ์และอำนาจในฐานะภรรยาอย่างสมบูรณ์แล้วในวันนี้ และกลายเป็นแค่คนมาก่อนที่จากไปก่อนเธอคนนั้นเท่านั้น
SHARE

Comments

Charlott3
2 years ago
สู้ๆ นะคะ
Reply
ENOLA
2 years ago
ขอบคุณค่ะ ลืมเขียนบอกว่า นี่คือเรื่องแต่ง 5555

Charlott3
2 years ago
เอ้า นี่นึกว่าชีวิตจริง เศร้ามาก 5555