แด่ชีวิต ชีวิตที่ไม่อาจคว้าแสงสว่าง
เพิ่งได้รู้ว่าฝันที่เคยไขว่คว้ามันช่างไร้สาระขนาดไหน



สิ่งที่เคยเป็นความสุข เริ่มหายไปทีละอย่าง
การหมดpassionในทุกๆอย่าง
แม้แต่การมีชีวิตอยู่ นี่มันก็ข่มขื่นอยู่ในทุกวัน

เหมือนความมืด ที่บอบบางเหลือเกิน
บางครั้งแม้แสงเล็กน้อย ก็ทำให้จางไปได้

เมื่อไหร่ที่แสงน้อยนั้นหายไป 
ความมืดก็กลับมา
บอบบางที่แสนคงทนจนน่าแปลกใจ

หากแต่เพียงคิดว่า ความมืดไม่เคยหายไป
มีแต่แสงเท่านั้นที่ส่องมาเกือบจะไม่ถึง

แต่ก็ยังมาโชคร้าย
ที่แสงน้อยนั้นหายไปอย่างรวดเร็ว

หัวใจที่มีแสงสว่างเหมือนเพียงสีแต้ม
นั้นเรียกหัวใจของสิ่งที่มีชีวิตได้จริงหรือ

หรือการมีอยู่ของชีวิต มันไม่ควรจะมีอยู่เลย

ใช่ ใครๆคงจะรอการมาถึงของแสงสว่าง
เสียดายที่วันนี้คงรอไม่ไหวอีกแล้ว 

เสียดายที่ชีวิตของสาวน้อยวัย20ปี
มันช่างสั้นเหลือเกิน

แด่ชีวิต ชีวิตที่ไม่อาจคว้าแสงสว่าง
แด่ชีวิต ชีวิตที่เหลือเพียงแค่นามธรรม




SHARE
Writer
NeverEnd
Human
คนปากหมามาเขียนความรู้สึก

Comments