เราหวั่นไหวจริงหรือแค่เหงาวะ

เราไม่รู้จะแยกสองอย่างนี้ออกจากกันยังไงดี
เราหวั่นไหวกับแกเพราะเราเผลอไปชอบแกนิดๆ
หรือแค่เพราะแกแค่เข้ามาตอนที่เราเหงาวะ

แกเข้ามาพอดีกับตอนที่เราอยากมีใครซักคน
ใครซักคนที่ดีต่อใจกากๆของเรา เอาจริงๆนะ
ครั้งแรกเราเผื่อใจเราได้100%ด้วยซ้ำ
เค้าแค่เล่นๆเว้ย! เราคิดแค่นี้เลย
แต่พอนานวันเข้า กลายเป็นเราเองที่ตบะแตก
แอบหวังกับแกไปนิดๆ เป็นความรู้สึกแปลกๆเนอะ ในใจได้แต่ด่าตัวเองว่า เฮ้ย นี่มันไม่ใช่ตัวแกเลยเว้ยมนัส ทำแบบนี้ไม่ใช่แก นี่มันประโยคกากๆที่คนงี่เง่าเค้าพิมพ์กัน 


ถ้าเบื่อก็บอกได้นะ555
เราเป็นคนนึงที่เคยคิดว่ามันเป็นประโยคห่วยๆ
ที่ไม่ควรมีในบทสนทนา แต่ด้วยความเอ๋อเพียง2.2วิมันก็ทำให้เรากลายเป็นคนที่ทำอะไรแบบที่เราไม่ชอบไปแล้ว นี่หรอวะที่เค้าบอกกันว่าบางทีเราก็กลายเป็นคนที่เราไม่ชอบ หมดแล้วชีวิตมนัส ฮือๆ

อยู่ตรงกลางแบบนี้ไม่โอเคเลยว่ะ
เราอยากคุยกับแกนะ แต่มันไม่สนุกเลย
ออกจะดูน่าเบื่อด้วยซ้ำ ฮ่าๆๆ
เราขอเวลาคิดนานๆหน่อยนะว่าจริงๆแล้วเราชอบแกไปจริงๆแล้วรึยัง ขอให้ถึงวันนั้นแกยังอยู่ด้วยเหอะ เพี้ยง =l 
SHARE
Written in this book
ด้วยรักจากมนุด
ขอบคุณนะ

Comments