สงครามส่วนสูงภาคสอง: เงาของวรรณ (9)
ล้มเหลวทุกภารกิจ 

ถ้าพอจะจำกันได้ สมัยปิดเทอมใหญ่ก่อนขึ้น ป.6 ที่ผมเจอพี่ผู้หญิงชื่อ “พี่เอ๋” ขณะเดินทางไปท่องเที่ยวต่างประเทศนั้น พี่เอ๋ในวัยย่าง 15 ปี มีรูปร่างสูงยาว 169 ซม.
 
ผมจึงตั้งเป้าหมายเอาไว้ว่า อย่างน้อยๆ ตอนอายุครบ 15 ปี ตัวเองควรจะสูงเกิน 169 ซม. 

หลายปีต่อมา เมื่อผมอายุครบ 15 ปี ตอนเรียน ม.3 เทอมสอง ส่วนสูงของผมกลับยังขยับไปไม่ถึง 169 ซม.

แม้กระทั่งตอนจบ ม.3 ผมก็สูงแค่ 168 ซม. เท่านั้น 

เช่นเดียวกับที่ผมเคยตั้งเป้าหมายตอนอายุ 13 ปี ว่าอีกประมาณสองปีหลังจากนั้น ตนเองควรสูง 170 ซม. เท่าดาราหญิงหลายๆ คน

แต่เมื่อ “เส้นตาย” เดินทางมาถึง ส่วนสูงเตี้ยๆ ของผมกลับยังห่างจาก 170 ซม. อยู่ 2 เซนติเมตร

นอกจากนี้ ส่วนสูง 168 ซม. ในวัย 15 ย่าง 16 ปี ของผม ก็ถือว่า “ต่ำเตี้ย” หากเทียบกับส่วนสูง 170 กว่าๆ ของดาราหญิงรุ่นใหม่ๆ จำนวนไม่น้อยในวงการบันเทิง ซึ่งมีอายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับผม

ผมเคยตั้งเป้าหมายอะไรเอาไว้มากมาย ก่อนที่ท้ายสุด จะพบกับความล้มเหลวในทุกภารกิจ 
SHARE
Written in this book
"สงครามส่วนสูง" : ผมกับวรรณ
นิยายว่าด้วยการแข่งขันและมิตรภาพในวัยเยาว์ ผ่านประเด็นใจกลางอย่างเรื่อง "ส่วนสูง"

Comments