ของชั่วคราว
ตอนนั้นเขากับฉันเพึ่งจะรู้จักกันได้แค่ไม่กี่อาทิตย์เอง เรารู้จักกันจากไนต์คลับแห่งนึง ขณะที่ฉันกำลังดื่มด่ำไปกับเสียงดนตรีแดนซ์สุดมันส์ เขาเดินเข้ามาหาพร้อมสะกิดฉันเบาๆ ให้ฉันเดินไปที่โต๊ะซึ่งมีเหล้า เบียร์เปิดอยู่พร้อม ลางสังหรณ์บอกฉันว่าหนุ่มคนนี้เข้าข่าย “อันตราย” ก็รู้ทั้งรู้ว่าเขาเป็นแบบนั้น แต่ก็ไม่วายให้เบอร์เขาไป แม้จะด้วยคารมห่วยๆ หลงตัวเองก็เถอะ แล้วจะทำไงได้ หน้าตารูปร่างเขาก็ดูไม่เลวเลย ผมสีบลอนด์ปัดเสยข้าง รับกับใบหน้าเรียวยาวรูปไข่ และส่วนสูงที่มากกว่าฉันประมาณคืบกว่าได้ พูดง่ายๆ เขาดู “เพอร์เฟค” เลยแหละ
 
อีกสองอาทิตย์ถัดมา เรานัดเจอกันอีกคร้ง ไม่ไกลจากแถวบ้าน ที่บาร์เล็กๆ แห่งหนึ่ง “เธอดูสวยดีนะ” เขากล่าวขม “ก็แค่ลมปาก” ฉันนึกในใจแม้ปากจะเอ่ยขอบคุณเบาๆ เมื่อเริ่มคุยกันจึงได้รู้ว่าเขาเพึ่งเลิกกับแฟนมาได้ไม่นาน ซึ่งก็ไม่ต่างอะไรจากฉันเลย เพราะตัวฉันเองก็กำลังบอบช้ำจากอดีตอยู่ไม่น้อย

เรากลับบ้านมาด้วยกัน แล้วความสัมพันธ์ “ชั่ววูบ” ก็เกิดขึ้น

ฉันไม่ได้ตั้งใจ ปนความรู้สึกละอาย แต่ก็ไม่กล้าบอกเขา ฉันรู้ดีว่านั่นจะเป็นจุดจบของความฉาบฉวยนี้อย่างแน่นอน เราจากกันครั้งแรก โดยที่ฉันไม่ลิมกล่าวทิ้งท้ายว่า “เธอคงจะเลิกติดต่อชั้นแล้วซินะ”

แต่ก็ไม่เป็นความจริง เพราะสายวันรุ่งขึ้น เขาส่งข้อความมาทักทาย ทำให้ฉันรู้สึกอุ่นใจซักเล็กน้อย "ไม่แน่ เราอาจจะได้คบกันก็ได้นะ" จินตนาการเริ่มพาฉันไปไกล อย่างไรก็ดีฉันวางใจไปได้เพียงครู่หนึ่ง ก็เริ่มรู้ว่าสิ่งที่ฉันคิดกับสิ่งที่เป็นจริงมันคือคนละเรื่องกัน ราวกับฟ้ากับเหว เรียกง่ายๆก็คือ "ฉันโดนหลอก"

“ไม่ต้องห่วงหรอกนะ เราไม่ใช่คนแบบนั้น” คือคำมั่นสุดท้ายที่ฉันได้ยินจากเพลย์บอยอย่างเขา เขาสัญญาว่าจะไม่เป็นตัวการรักสามเส้าระหว่างเขา เพื่อนของฉัน และตัวฉันเอง ด้วยความอ่อนหัด ฉันเขื่อเขาสนิทใจ เพือที่ว่าในอีกไม่กี่สัปดาห์ต่อมา ฉันจะได้รับการทักทายอย่างเลือดเย็นจากเขา โดยอ้างว่าเพื่อนคนนั้นก็ตกเป็นของเขาแล้วเข่นกัน!

ความว่างเปล่าเข้ามาปกคลุมจิดใจ ณ วินาทีนั้น ฉันตัดสินใจหันหลังให้กับการทรยศนี้อย่างถาวร
“พอกันทีกับของชั่วคราว!!” คือบทเรียนราคาแพงที่ฉันจะจดจำไปอีกนาน...
SHARE
Writer
Merideth_Roma
Writer, dreamer
a restless nomad in a journey called "life"...

Comments