DANGER แปลว่า ไปตีกับชาวบ้าน


   ใครเคยดูหนังเรื่อง  "สั่งเจ้าพ่อไปสอนหนังสือ"  คงคุ้นหูคุ้นตากับคำนี้ดี เพราะในฉากต้นเรื่องพระเอกยืนหน้าหล่ออ่านป้ายที่เขียนว่า D-A-N-G-E-R (แดนเจอร์-อันตราย) แต่เหล่าลูกกระจ๊อกกลับพูดแทรกเสียงแหลมๆพรวดขึ้นมา "DANGER แปลว่า ไปตีกับชาวบ้าน" (ลองนึกถึงเสียงทีมพากษ์พันธมิตร ถ้าเป็นหนังจีนก็จะพากษ์ประมาณว่า หมั่นโถวมั้ยคร้าบบบหมั่นโถว) หลังจากนั้น
ทั้งเรื่องเวลาแจกขนมตุ๊บตั๊บกันก็จะตะโกน ไปDANGER!!โว้ยยย, พอเถอะอย่า DANGER กันเลย
บ้าบอตามท้องเรื่อง และนี่คือที่มาของชื่อแก๊งสุดโง่ในช่วงชีวิต ม.ต้น ของผม G.DANGER

   อ่านไม่ผิดจริงๆนะ เราเป็นแก๊งที่โง่บรมจริงๆ แต่เราเป็นแก๊งที่โหดที่สุดในระดับชั้นเชียวนะคุณ! (แหงอยู่แล้วก็ระดับชั้นนึงมันมีแค่2-3ห้อง รวมกันง่ายจะตายชัก) วีรกรรมต่อยตีตุ๊บตั๊บจึงมีน้อย จะหนักไปทางวีรกรรมอันเลื่่องลือกระบือวัวซะมากกว่า


   (1). ลูกผู้ชายเดิมพันด้วยเงินตรา
   ช่วงเย็นหลังเลิกเรียนวันหนึ่ง อากาศเย็นสบาย ลมโกรกเบาๆพอที่จะสามารถพัดกระโปรงนักเรียนหญิงให้เราซี๊ดอ๊าได้ แหม่ มันช่างเป็นใจให้แก๊งชายโฉดอย่างเราดักแซวหญิงซะเหลือเกิน พวกเราไม่รอช้า G.DANGER เข้าประจำการบริเวณหัวบันได ฝันร้ายของพวกเธอได้มาถึงแล้ว 
วะฮาฮาฮ่าา! ด้วยความห้าวหาญโชว์พาวของเรา หัวโจกของแก๊งได้กล่าวขึ้นมาว่า 

"เห้ย ใครกล้ากระโดดจากบันไดลงไปที่พื้นได้ กูให้ 10 บาท!"
(เสียงเรียงร้องตะโกนใส่กันอย่างสนุกสนานปนท้าทาย)

   ท็อป เด็กเหนือ หน้าตาดี ผิวขาว ดีกรีนักกีฬา หน่วยก้านดี ขานรับอย่่างพระเอกในหนัง
"กูเอง" (พร้อมดึงคูปอง10บาทจากมือเพื่อนและกำไว้แน่น (ซื้อของในโรงเรียนต้องแลกคูปองน่ะ)) 


ทรี๋        
.
.
ทรู๋    
.
.
หวัน
.
.
โก... ชู๊ททททททท ฟิ๊วววววววววววววววว ~ 
.
.
ตุ๊บบบบบบ!

"เชี่ยยยยยยยยย" (อาสาสมัครของเราร้องเสียงหลง)

   ไม่ต้องห่วงเลยเสียงฮาจากทั่วทุกสารทิศ ครอบคลุมทุก Target ทุกเพศ ทุกวัย หลั่งไหลกันมาอย่างบ้าคลั่ง พวกเราต้องเดินตัวงอลงไปดู ปรากฏว่าข้อเท้าพลิก อายมั้ยละมึง! ลำบากพี่ ม.ปลาย
มาช่วยแบก ช่วยขับรถไปส่งโรงบาลอีก ผลสรุปคูปองก็ทิ้งไว้ตรงพื้นนั้นแหละ เสียตังค์ค่ารักษาพยาบาลอีกไม่รู้เท่าไหร่ หน้าหนูกันไปยกแก๊ง



 (2). บอมบ์กราฟฟิตี้งานอาร์ตระดับโลก
     ทุกคนต่างรู้ดีการประกาศศักดาว่าข้านี่เจ๋ง พวกข้านี่เก๋าสุดในย่านนี้ ถ้าไม่ยกพวกตีให้รู้แล้วรู้รอดไป อีกหนทางนึงที่จะบ่งบอกถึงความยิ่งใหญ่ได้นั่นก็คือ "การบอมบ์" พ่นมันทุกที่ ป้ายหน้าโรงเรียนคู่อริ ป้ายรถเมล์ สะพานลอย แม้กระทั่งหลักกิโลก็นับ คือเป็นโรคเห็นพื้นที่ว่างไม่ได้ประมาณนั้น แต่ผมบอกแล้ว แก๊งผมมันล้ำสุดๆ ไม่ทำตามแบบไม่เดินตามใคร!
     เช้าวันนึงผมก็เดินลอยๆเข้าโรงเรียนตามสไตล์เด็กหน่อมแน้ม เดินจ้ำอ้าวก้าวขึ้นบันไดเพื่อเข้าห้องเรียน ทันใดนั้นเอง! สายตาเหลือบไปเห็น ลายมืออันเน่าเฟะ เอาเป็นว่าอย่าเรียกลายมือ แม่งคือลายแทง! จารึกไว้ด้านขวาสุดฝั่งเดียวกับราวบันไดแบบขั้นเว้นขั้นด้วยลิควิดเปเปอร์

G.DANGER
   
    โอ้!แม่จ้าววว  มึงคิดได้เยี่ยงไร มึงประกาศศักดาตรงพื้นบันได สลัด! แก๊งกูยิ่งใหญ่ฉิบหายเลยโว้ยยยยยย!! คุณครูก็ไม่ว่าอะไรอี๊ก คงคิดว่าเดินเหยียบๆกันไปเดี่ยวก็คงลอกเอง แล้วมันก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ แต่ผมก็ไม่ได้ถามนะว่าใครทำ น่าอดสูสุดๆ..



   สุดท้ายแก๊งเราก็ไปตีกับชาวบ้านจริงๆบ้าง ด้วยการนัดตีกับโรงเรียนข้างเคียงในวันหยุดสุดสัปดาห์ผ่านทาง Hi5 นัดตีแบบไฮเทค ก็ไปกันเกือบครบแก๊ง แน่นอนว่าผมไม่ได้ไป...  (ก็เก๊าติ๋มสุดในแก๊งแล้วอ่าาา) แต่เปิดเรียนปั๊บ โดนเรียกพบยกแก๊งปุ๊บ พักการเรียนยกแก๊งปั๊บ หมดเทอมนั้นพ่อผมก็ไม่ให้เรียนต่อโรงเรียนเดิมอีกแล้ว ถึงเวลาแยกย้ายพร้อมปิดตำนานสุดเบื๊อก     G.DANGER

SHARE

Comments