โกโก้หวานน้อย
                 ไม่ว่าจะผ่านไปอีกนานแค่ไหน                                   โกโก้ร้อนหวานน้อยของเธอ                    ยังเป็นเมนูโปรดของผมเสมอตลอดมา

:รับอะไรดีครับ
:โกโก้ร้อนแก้วนึง หวานน้อยนะฮะ
:รอสักครู่นะครับ 
ว่าแต่ คุณไม่ลองทานกาแฟร้านผมหรอครับ 
กาแฟร้านผมอร่อยนะ
/อาจเป็นเพราะผมเข้าไม่ถึงรสกาแฟแล้วล่ะมั้ง 
ผมว่ากาแฟมันไม่เห็นจะอร่อยเลยสักนิด/
:ไม่ดีกว่าฮะ
:คิว 80 โกโกร้อนที่สั่งได้แล้วนะครับ

ผมเดินออกมาจากร้านด้วยความสบายใจกับโกโก้ของผม
นั่นเป็นอีกครั้งที่โกโก้ของผมมันช่างหวานเหลือเกิน 

ผมไม่ชอบความรู้สึกนี้เลย
ผมว่าความหวาน
มันทำให้โลกของผมดูอุดมคติขึ้นมากไปหน่อย
แต่แทนที่ผมจะสั่งโกโก้ไม่หวาน
ผมกลับสุขใจกับโกโก้หวานน้อยของผมมากกว่า

เมื่อสองเดือนที่แล้ว
ผมเดินผ่านหน้าร้านกาแฟเล็กๆร้านนึง
ถ้าหากตอนนั้นเป็นตอนกลางคืน
เธอคงเป็นดวงดาวที่สว่างไสวที่สุดเลยล่ะ
ผมตัดสินใจที่จะเดินกลับไปหาเธอในร้าน
เธอชำเลืองมองผมเล็กน้อย
ก่อนจะหันกลับไปที่แก้วของเธอ

เราสบตากันอยู่หลายครั้ง
ก่อนที่เธอจะลุกขึ้น
แก้วโกโก้ร้อนหวานน้อย ของเธอถูกวางทิ้งไว้บนโต๊ะ

:ผมชอบดื่มโกโก้นะ
:เธอหันมามองด้วยแววตาสงสัย
/ผมยิ้มให้เธอเหมือนก้อนเมฆที่ผมจินตนาการไว้ 
ก่อนเธอจะพูดอะไรบางอย่าง/
:แต่ฉันชอบโกโก้หวานน้อยนะ คุณจะชอบเหมือนฉันหรอ
/ตามจริงผมก็ไม่ได้ชอบหรอก 
แต่ผมตัดสินใจตอบอย่างไม่ลังเล/
:แน่นอนสิ 
หลังจากวันนั้น 
โกโก้ร้อนกับโต๊ะตัวเดิมก็เป็นของผมกับเธอมาตลอด

หนึ่งเดือนที่แล้ว
ท้องฟ้าหม่นหมองราวกับอ่านความรู้สึกผมได้
ผมเดินเข้าไปในร้านกาแฟประจำของผม
ไม่สิ พูดว่าร้านกาแฟประจำของเราน่าจะดีกว่า
วันนี้เธอนัดผมมา แต่ไม่ได้บอกเหตุผลอะไร
ทุกๆครั้งที่ผมเดินเข้ามาในร้าน
ภาพวันแรกของเรายังวงเวียนในความคิดผมเสมอ
เธอเป็นคนเริ่มบทสนทนาก่อน
:ขอโทษจริงๆนะ 
:โกโก้แก้วที่ฉันดื่มกับคุณมันไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว
/วินาทีนั้น ความมืดมิดก็ปกคลุมใจผมอย่างฉับพลัน/
:ทำไมล่ะ ผมว่ามันก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปนะ 
:หรือผมทำอะไรให้คุณไม่พอใจ
:คุณไม่ผิดหรอก ใจฉันเองแหละที่เปลี่ยนแปลง

เราจบบทสนาไว้ที่ตรงนั้น 
ผมอยากจะยื้อเธอไว้ แต่คิดๆดูแล้ว
ผทให้เธอเจอคนที่ดีกว่าผมน่าจะดีกว่า
แค่นั้นผมก็ดีใจแล้วล่ะ

จริงๆชีวิตผมก็อยู่ไม่ได้นะ 
ถ้าขาดความหวานของโกโก้แก้วนั้น
คุณเคยมาเติมเต็มชีวิตผม
คุณมาทำให้ผมหลงลืมรสของกาแฟไป
จนทำให้ผมหลงรักโกโก้หวานน้อยแก้วนั้น

มาถึงวันนี้
ผมสูญเสียเธอไปด้วยใจที่อ่อนแอ
ผมแพ้เธอทุกอย่าง
ผมให้เธอไปหมดทุกอย่าง
เราสัญญากันไว้หลายอย่างเลยล่ะ
แต่วันนี้เธอไม่ได้รักษาสัญญาของผมแล้ว
แม้ว่าเรื่องราวของผมจะไม่ได้จบลงดีสักเท่าไหร่
แต่ผมก็ไม่ได้รู้สึกไม่ดีกับเธอเลย
ผมติดอยู่ในห้วงเวลานั้นอยู่สักพัก
ก่อนผมจะรู้ว่า 
ผมเลิกดื่มโกโก้หวานน้อยไม่ได้แล้ว

วันนี้ผมเดินผ่านร้านกาแฟร้านเดิม
เธอยังนั่งอยู่ที่ที่เดิม
แต่คนข้างๆเธอไม่ใช่ผมอีกแล้ว
ขอให้พวกคุณมีความสุขกับโกโก้หวานน้อยแก้วนั้นนะ
.
Achtzig
09/07/2017
โกโกร้อนแก้วนั้นใม่ใช่ของผมอีกต่อไปแล้ว
















SHARE
Writer
Achtzig
Photographer
ความทรงจำคือสิ่งสวยงาม

Comments