บันทึก 20 You are my cat
ฉันว่าฉันรักสีหมอกแล้วล่ะ...
ความรู้สึก จากแรกๆที่ลำคาญ
มันค่อยๆเปลี่ยนเป็นความผูกผัน

ดั่งเวทมนต์...ฉันถูกสะกดทันทีเมื่อแรกพบ

5555+ ตอนแรกเลยนะคิดว่า
" อยากเลี้ยงแมว....
และตอนนั้นก็คิดว่า
่ทำไมพอเอามาเลี้ยงแล้วกับไม่ชอบละ!!!
เหม็นอึ! แต่ก็ไม่ได้เหม็นอะไรมาก
เพราะอึใส่กระบะทราย แค่ไม่ชินกลิ่น

ทำไมต้องลำคาญ ต้องอารมณ์เสีย
เวลาแมวเข้ามาคลอเคลีย มาเล่น(ช่วงนั้นกดดันจากงานด้วย)

หรือเพราะบางที สิ่งที่เราชอบ และคิดว่าอยากได้
แต่พอได้มาเราอาจจะไม่ได้ชอบมันจริงๆ ก็ได้

หวังว่านุ้งสีหมอกตัวนี้จะทำให้ฉันเลิกมีอาการแบบนี้กับมันนะ

สงสาร เวลาอยากได้ก็อยากได้ จะเอา
แต่พอได้มากลับลำคาญ แบบนี้มันใช่แล้วหรือ

หรือว่าฉันคงเหมาะกับการอยู่คนเดียวเนี้ย!!!!
ขนาดแมวยังลำคาญเลย เฮ้อออ "
.........................................
นั้นคือความคิดตอนนั้น
ตอนเอาแมวเข้ามาเลี้ยวในบ้านพัก 2 วันแรก

แต่พอเวลาผ่านไป ฉันเอาแมวกลับบ้านไปด้วย
เสาร์-อาทิตย์ สีหมอกเป็นเด็กดีมาก
สีหมอกรู้ความ แต่ก็ซนตามประสาเด็กๆ
สีหมอกเป็นแมวตลก บางทีก็นั่งหลับ
บางทีก็กระโดดข้ามขาโต๊ะไม่พ้นงี้
ตีลังกาตกโซฟางี้ ....
ความบ๊องๆ เเบบนี้ ความซน ความไร้เดียงสาของสีหมอก เอาชนะใจฉัน 

จากที่เคยคิดจะไม่เลี้ยง
จะเอาไปให้พี่เลี้ยง
แต่คิดไปคิดมา ก็ตัดสินใจจะเลี้ยงเองซะงั้น

แมวเพี้ยน ที่ร้องเพลงกล่อมแล้วหลับ
แมวบ๊องๆ ที่เล่นซนกระโดดไปมาอยู่
แต่พอบังคับให้หลับแล้วก็หลับคามือซะอย่างงั้น
จะอุ้มหรือทำอะไรก็ไม่ตื่น สงสัยจะง่วงมากๆ
แต่อีกใจก็อยากเล่น

เป็นแมวบ้า ที่กลัวไม้กวาด 5555+
เมื่อวานฉันกวาดบ้านอยู่
สีหมอกก็เล่นอยู่ใกล้แถวนั้น
พอตวัดไม้กวาดไปกวาดใกล้กลับผงะหนี
โก่งตัวขึ้นกลัว และแอบย่องหมอบตามมาดู
555+ เป็นแมวขี้กลัว ที่อยากรู้อยากเห็น...

จะไม่ให้หลงได้ไงละ น่ารักซะขนาดนี้
พอไม่มีอะไรเล่นก็กระโดดไปมา เล่นงับหางตัวเอง
เฮ้อออ.....ยอมใจจริงๆ


แค่ระยะเวลาสั้นๆที่อยุ่ด้วยกัน
มันขับเคลื่อนเป็นความผูกพัน
มารู้จริงๆก็วันนี้...


วันที่สีหมอก...ไม่อยู่แล้ว
สีหมอกหายไปแล้ว
มันเป็นความผิดของฉันเอง!


เมื่อเช้ากลับมาจากบ้าน
มาที่ทำงาน...เปิดประตูบ้านพักมา
พบกับกระดาษแผ่นหนึ่ง ที่ถูกสอดผ่านช่องประตูเข้ามา
บนกระดาษมีข้อความว่า
"ลูกแมว!!! 😡" (วาดรูปหน้าโกรธ) 

ฉันตกใจมาก นึกว่าเจ้าของสีหมอกโกรธที่ฉันเอาสีหมอกกลับบ้าน
แต่พอไปถามเขาบอกว่าไม่ได้ทำ
คงเป็นฝีมือลูกของเขา
ตอนเย็นกลับมาจากโรงเรียนจะให้ขอโทษ
ฉันก็โอเค...แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร

แค่ตกใจ ไม่อยากให้เขามาบาดหมางใจกับฉัน
เลยจะพูดเคลียร์ให้แน่ชัด เพราะเคยขอลูกแมวจากเขาไว้แล้ว
 เขาก็ตกปากรับคำ...แต่ทำไมกลับมาทำแบบนี้!

...เท่านั้นแร่ะ ฉันเลยเอาสีหมอกไปไว้กับใบเตย
แม่ของสีหมอก เพราะนางก็ร้องหาลูก

ขอท้าวความ...
นางมีลูก 3 ตัว แต่ลูกนาง 2 ตัว นั้นก็หายไป เพราะไปนอนอยุ่ใต้ห้องเครื่องท้องรถยนต์ (รถปาเจโลจะมีช่องตรงใต้ห้องเครื่อง ลูกแมวเลยเข้าไปนอน)
แล้วผอ.ไม่รู้ว่าลูกแมวไปนอนในนั้น เลยขับรถออกไปข้างนอก...
แล้วลูกแมวก็หายไป เหลือแต่สีหมอก
เพราะวันนั้นเอาสีหมอกเข้ามาเลี้ยงไว้ในห้องพอดีเลยไม่ได้ติดไปด้วย

ทีนี้ใบเตยก็เหลือลูกเพียงตัวเดียวก็คือสีหมอก
นางก็ร้องหาลูกทั้งวัน
ฉันสงสาร บวกกับโมโหนิดๆ กับกระดาษใบนั้น
เลยเอาสีหมอกไปไว้กับใบเตยข้างนอก ให้แม่ลูกเจอกัน

แต่สุดท้ายยย....
สีหมอกกลับเข้าไปนอนที่เดิม คือใน้ท้องรถ
แล้วผอ.ก็ขับรถออกไปข้างนอก .... สีหมอกหายไป ไม่กลับมาตลอดกาล 😭

ต่อไปนี้ฉันไม่ได้เจอกับสีหมอกอีกแล้ว...

กลับมาคิดและทบทวน
เราไม่รู้จักคุณค่า เมื่อมีสิ่งนั้นอยู่ใกล้ตัว
แต่พอเสียเขาไป กลับเห็นถึงคุณค่าของสิ่งนั้น
...แต่มันก็สายไปแล้ว

เหลือเพียงแต่กระบะทราย ผ้านอน กับตุ๊กตาที่สีหมอกเคยเล่น
เพียงเท่านี้....

ความทรงจำ....

แมวตัวแรกของฉัน...

คิดถึง...

คิดถึงตลอดไป...

นุ้งสีหมอก❤

เขียนไว้เมื่อวาน 03/07/2560
SHARE
Written in this book
บันทึกลับชั่วร้ายของสายลมเหนือ
เป็นบันทึกเก่า 1-8 ที่เขียนไว้ในโน๊ตบุค..และเกรงว่าจิโดนไวรัสรับประทานเครื่อง จึงย้ายถ่ายโอนที่อยู่มาไว้ในนี้ดีกว่า...พื้นที่ส่วนตัว อย่าดราม่า!
Writer
Northwind
สายลมเหนือ
ธรรมชาติ สงบ

Comments