รอยยิ้ม และความสุขของสุนัขวัยชรา
อายุของสุนัขวัยชรานั้น แน่นอนว่า
ถ้าหากเปรียบเทียบกับอายุของมนุษย์เราแล้ว มักจะมีอายุมากกว่าเสมอ ไม่ว่าจะเป็นสุนัขไซต์เล็กหรือใหญ่ก็ตามที

สุนัขของฉันชื่อ เชฟ
เชฟในตอนนี้ อายุ 12 ปี
เท่ากับ อายุคน 85 ปี เท่ารุ่นอากงเลย
นอกจาก เชฟอยู่ในวัยชรา แล้ว
ยังป่วยตามวัยชราอีกตะหาก
เขาเหงากว่าเดิม เวลานอนอยู่ตัวเดียว
ต้องมีคนมานั่งอยู่ใกล้ๆ
ถึงจะนอนหลับสนิท

ทุกเที่ยงคืน เชฟจะสะดุ้งตื่น
พอพบว่าไม่เห็นใคร ก็จะร้องหอนเป็นพักๆ ตัวฉันที่เป็นเจ้าของ ทนทำเป็นไม่สนใจไม่ได้ เพราะความผูกพันธ์ระหว่าง คนกับสุนัข ที่เคยเลี้ยงตั้งแต่ยังเล็กจนโต
ทำให้รู้สึกเจ็บอยู่หน่วงๆ เรารู้สึกได้เลยว่า เขาต้องเหงา ไม่ก็กลัวที่จะต้องอยู่คนเดียว 
ฉันต้องไปนั่งเฝ้าเขาจนกว่าเขาจะนอนหลับสนิทจริงๆ เราถึงจะได้ค่อยๆย่องไปนอน
แต่เขาก็ฉลาด เจ้าเล่ห์
เขารู้ว่ายังไงเราก็ต้องแอบกลับเข้าไปในบ้าน ก็ทำเป็นแกล้งหลับ
ฉันต้องคอยเปิดเพลงกล่อมสุนัข ไม่ก็แกล้งทำเป็นจิ้มตา เช็คว่า หลับจริงหรือแกล้งหลับกันแน่

ใครบอกว่า พอถึงวัยชราของสุนัขจะไม่น่ารักแล้ว เพราะว่าชอบหลงๆลืมๆ ?
ผิดแล้ว คุณคิดผิดแล้ว ลองมองหรือสังเกตเขาดีๆ เขายิ่งมีความมุ้งมิ้ง ขี้อ้อนกว่า ตอนวัยเด็กอีกค่ะ

คุณอาจจะบอกฉันว่า 
ทำไมไม่ให้สุนัขอยู่ในบ้านล่ะ? 
เพราะว่าครอบครัวฉันเป็นโรคภูมิแพ้ 
โดยเฉพาะคุณแม่ แพ้ทุกอย่าง ยกเว้นฉัน 
จะออกอาการแค่เวลาได้ฟัดกอดแมว =_= แต่กับสุนัขไม่เป็นไรเลย

ไม่ว่าเชฟจะอยู่ช่วงวัยไหนก็ตาม
เชฟจะชอบวิ่งเล่น ชอบให้เราพาเขาออกไปข้างนอก พาไปเดินเล่น อยู่ตลอด
วันไหนฝนตก หรือไม่ได้ออกไปนอกบ้าน
ก็จะร้องโวยวายประท้วง
และถ้าวันที่ไม่ได้ออกไป แล้วมื้อเย็นเยอะเป็นพิเศษ เขาจะแสดงกิริยาดื้อน้อยลงกว่าทุกครั้ง

มีอยู่ครั้งหนึ่ง เชฟป่วยเป็นโรคไต, โรคหัด , ระบบย่อยอาหารดูดซึมไม่ดี, ตาเป็นต้อกระจก และเดินไม่ได้ ช่วงนั้นฉันร้องไห้มาก ถึงพ่อแม่จะบอกให้ทำใจก็ตาม แต่หลังจากที่พาเขาออกจากโรงพยาบาลสัตว์ แล้วกลับมารักษาเองที่บ้าน เขามีอาการดีขึ้นเรื่อยๆ

ผ่านไป 3 เดือน เชฟร้องบ่อยมากขึ้น
ไม่ได้ร้องเพราะเหงา แต่ร้องเพราะอยากยืน อยากเดิน เราก็จะคอยอุ้มเขาให้ยืน
เอามือพยุงท้องเขาเอาไว้ เขาก็ยิ้มตาพริ้ม เหมือนฟิน มีความสุขที่ได้ยืน
จากนั้น เราก็เห็นความพยายามของเชฟมากขึ้น เริ่มยืนเองได้แล้ว และเริ่มลุกเดินเองได้เอง

เหมือนเขามีจุดมุ่งหมาย
ป่วยแต่ไหนก็ต้องกลับมาเดินได้อีก
เขาคอยอ้อนเราให้เราเป็นตัวช่วย
ในเป้าหมายของเขา

และแน่นอนว่า อ้อนมากก็ไม่ดี
จะติดเป็นนิสัยเอา บางครั้งเลยทนเจ็บ
ทนฟังเสียงร้องของเขา แต่ก็ยังแอบดู
เป็นห่วงอยู่ห่างๆว่า เขาจะเป็นอะไรมั้ย ยืนได้เองรึเปล่า ลุกแล้วทำท่าจะล้มมั้ย

ฉันเป็นห่วงเชฟ เพราะไม่ว่าเชฟอายุเยอะแค่ไหน ฉันก็จะไม่ทิ้งเขา เพราะเชฟเหมือนเป็นน้องชาย เป็นสมาชิกตัวหนึ่งในครอบครัวฉัน
พอถึงวันนึงที่เขาเดินได้เอง
ฉันก็ไปหาวีลแชร์สำหรับสุนัขมา
จับเขาใส่วีลแชร์ เขาก็ไม่ชอบนะ
แต่เราก็ช่วยเขา ให้เขาใส่เดินให้ตรง
กำลังขาในการลากวีลแชร์
จะได้แข็งแรงมากขึ้น

มันเหมือนเป็นปฏิหารย์จริงๆ
อาการเชฟค่อยๆดีขึ้นเรื่อย ๆ
กินข้าวเยอะขึ้น แต่เรื่องมากไม่ยอมกินน้ำเปล่า จะกินซุปผักกาดแทน
กินเสร็จ ก็จะเลียลิ้น แผล่บๆ
ทำหน้าตาน่าสงสาร เรียกร้องจะเอาอีก 

ยิ่งถ้าเป็นช่วงปัจจุบันนี้ที่เขาไม่ต้องพึ่งวีลแชร์แล้ว เขาจะมีความสุขกว่าทุกครั้ง
พอเราแค่เปิดประตูรั้ว เขาก็จะพุ่งตัวชนขาเรา พร้อมที่จะออกไปข้างนอก
เราก็เตรียมสายจูง ใช้เพื่อคุมเขาให้ไม่ล้ม หรือห้ามเขาเข้าดงต้นไม้มีหนาม

พาเดินรอบซอย 2-3 รอบ
คนจูงเหนื่อย นั่งพัก
ตัวโดนพาออกไปข้างนอก แลบลิ้น
ยิ้มกว้าง และค่อยๆเดินมาหาคนจูง
แล้วทิ้งตัวนอนที่หน้าแข้งเรา
พร้อมหันหัวมายิ้มกว้าง แหะๆ ใส่
เหมือนกำลังบอกว่า ขอบคุณที่พาเขาออกมาข้างนอก

แค่นี้ คนจูงอย่างฉันก็ยิ้มปริ มีความสุขไปด้วย ขอแค่แกยิ้ม กลับมาร่าเริง มีความสุขได้แบบนี้ ก็ดีใจแล้ว 🐶💛 


- เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงค่ะ อยากส่งเรื่องราวนี้ให้อ่านถึงความรู้สึกของเจ้าของสุนัขที่รักสุนัขมากๆ และชาวรักน้องหมาด้วยเช่นกันค่ะ >~< - ถ้าอยากเห็นรูปน้องเชฟ ดูได้ใน #sheppherdmydog ใน Instragram ได้เลยค่ะ >< 
- ถึงตอนนี้อาการเขายังไม่หายดี แต่ก็ดีขึ้นกว่าแต่ก่อนเยอะเลยล่ะค่ะ 
ต้องขอขอบคุณ เพจรักหมา ที่ช่วยเหลือเรามาตลอด
- มีความทรงจำดีๆเพิ่มขึ้นกว่าเดิมอีกเยอะเลย มุ้งมิ้ง กว่าเดิมด้วย 😬
- เชฟเฟิร์ดเป็นสุนัขตัวแรกของชีวิตฉันเลยล่ะค่ะ เราเติบโตมาด้วยกัน เล่น และบันทึกภาพผนึกเรื่องราวในช่วงเวลานั้นมาตลอด จนถึงปัจจุบัน ฉันและเขา และคนในครอบครัว จึงมีความผูกพันธ์กับเขามากที่สุดเลยล่ะค่ะ 




SHARE
Written in this book
ความน่ารักของสุนัขวัยชรา
เรื่องราวของสุนัขวัยชราของผู้เขียน ทั้งความน่ารัก ความรู้สึกผูกพันธ์ และ การแขร์เรื่องราวความทรงจำผ่านตัวอักษร เพื่อเก็บบันทึกเรื่องราวเป็นความทรงจำดีๆ ต่อไป
Writer
Mizolynz
Piano Teacher, Writer
เพราะว่ามีความรู้สึกถึงได้เขียนเล่าเรื่องราวผ่านตัวหนังสือ

Comments

bluevibes
4 years ago
น่ารักมากๆเลยค่ะ💛
Reply
Mizolynz
4 years ago
ขอบคุณค่า ^^
cmint
4 years ago
Reply
Mizolynz
4 years ago
^-^
ZeeZaPatt72
4 years ago
น้ำตาไหลเลย เข้าใจ รักน้องหมาเหมือนกัน ทุกครั้งที่ฟ้าร้อง ฝนตก มันจะหอนไม่ยอมนอน เพราะกลัวฟ้า ต้องไปนั่นกอดใกล้ๆ จนแทบหลับกะมันก้อมี ^^
Reply
Mizolynz
3 years ago
เหมือนกันเลยล่ะค่ะ ♡