สงครามส่วนสูงภาคสอง: เงาของวรรณ (5)
เพดาน 167 เซนติเมตร
 
ช่วงปลายเทอมสองของ ม.2 มีกิจกรรมพิเศษอะไรบางอย่างถูกจัดขึ้นที่โรงเรียน (ซึ่งผมจำรายละเอียดไม่ได้แล้วว่ามันคืองานอะไร? มีเนื้อหาอย่างไร?)

แต่ที่เป็นไฮไลท์สำหรับเหล่านักเรียนชาย ก็คือ จะมีดาราสาวสวยมาร่วมกิจกรรมดังกล่าวด้วย

ดาราคนนั้น ก็คือ นางงามมงกุฎเพชรผู้เคยคว้าชัยบนเวทีการประกวดระดับชาติ สมัยผมเรียนอยู่ ป.6

นางงามที่เคยถูกวรรณปรามาสว่า “ตัวเล็กเกินไป” อันเนื่องมาจากความสูง 167 ซม. ของเธอ 

ผมเป็นหนึ่งในบรรดานักเรียนหนุ่มน้อยที่แห่ไปต้อนรับและมุงดู “พี่นางงาม” พร้อมความคาดหวังลึกๆ ในใจว่า ต่อให้เธอใส่รองเท้าส้นสูงมา ผมก็คงเตี้ยกว่าเธอไม่มากนัก

เพราะตอนนั้น ผมสูง 166 ซม. แล้ว จึงน่าจะเตี้ยกว่าส่วนสูงจริงของพี่นางงามเพียง 1 เซนติเมตร หรือถ้าเธอใส่รองเท้าส้นสูงสักสองนิ้ว เธอก็จะสูง 172 ซม. สูงกว่าครูแม่วรรณตอนใส่ส้นสูงแค่นิดเดียว และสูงกว่าผม (รวมส้นรองเท้านักเรียน 1 นิ้ว) ประมาณ 3.5 เซนติเมตร

ทว่า เมื่อพี่นางงามย่างกรายมาถึงบริเวณสนามฟุตบอลของโรงเรียน ผมที่พยายามเข้าไปใกล้ตัวเธอให้มากที่สุด กลับต้องตื่นตะลึง

“ตะลึงแรก” คือ เธอสวยจริงๆ สวยกว่าภาพในจอทีวีมากมายนัก ผมไม่เคยพบเห็นผู้หญิงที่มีรอยยิ้มทรงเสน่ห์เฉกเช่นเธอมาก่อน

“ตะลึงที่สอง” คือ เธอตัวสูงมากๆ แม้จะใส่รองเท้าส้นสูงแค่ประมาณสองนิ้วตามที่ผมคาดการณ์เอาไว้ แต่ส่วนสูงรวมรองเท้าส้นสูงของพี่นางงามกลับน่าจะเกิน 172 เซนติเมตรไปเยอะ

ผมอธิบายง่ายๆ ได้แค่ว่า ตนเองไม่เคยเจอผู้หญิงตัวสูงขนาดนี้มาก่อนเลยในชีวิต
 
ระหว่างนั้น ผมแอบคิดถึงคำพูดของวรรณตอน ป.6

ข้อแรก วรรณสบประมาทว่านางงามที่สูง 167 ซม. ตัวเล็กเกินไป แต่เมื่อผมได้มาเผชิญหน้ากับตัวจริงของนางงามคนนั้น

ผมกลับพบว่าเธอช่าง “สูงส่ง” เหลือเกิน

 ข้อสอง เมื่อผมเคยพูดเล่นๆ ว่า ตอนโตขึ้นอยากสูง 190 ซม. วรรณก็เอ่ยดูแคลนว่าผมควรสูง 167 ซม. เท่า “พี่นางงาม” ให้ได้เสียก่อน

สองปีก่อนหน้านั้น ผมมั่นใจเต็มเปี่ยมว่าตนเองจะสามารถลบคำสบประมาทของวรรณลงได้

แต่ยิ่งนานวันเข้า ผมกลับยิ่งหมดความมั่นใจ เพราะจนใกล้จะจบ ม.2 ผมก็ยังสูงไม่ถึง 167 ซม.

และครั้นได้มาเจอผู้หญิงที่ตัวสูง 167 ซม. ผมกลับเตี้ยกว่าเธออย่างขาดลอย

ส่วนสูง “167 เซนติเมตร” จึงเป็นจุดหมายที่ถีบตัวหนีห่างจากผมมากขึ้นเรื่อยๆ
 
ผมมีอาการซึมเศร้าเพราะเรื่องนี้อยู่เป็นระยะๆ กระทั่งได้มาอ่านบทสัมภาษณ์ “พี่นางงาม” ในนิตยสารผู้หญิงฉบับหนึ่ง ซึ่งเธอระบุว่าตัวเองสูง 171 ซม.

นั่นทำให้ผมตระหนักว่าส่วนสูง 167 ซม. ของ “พี่นางงาม” นั้นเป็นตัวเลขที่ถูกกดให้ต่ำกว่าความเป็นจริง และผิดเพี้ยนจากข้อเท็จจริงถึง 4 เซนติเมตร

ส่วนสูง “167 เซนติเมตร” จึงอาจมิใช่ความฝันไกลเกินเอื้อมสำหรับผม (อีกครั้ง)  
SHARE
Written in this book
"สงครามส่วนสูง" : ผมกับวรรณ
นิยายว่าด้วยการแข่งขันและมิตรภาพในวัยเยาว์ ผ่านประเด็นใจกลางอย่างเรื่อง "ส่วนสูง"

Comments