หรือเราจะกลัวการเป็นผู้ใหญ่
โลกนี้มีอะไรหลายอย่างที่น่าทำ
และน่าทำยิ่งขึ้นเมื่อไม่มีกรอบจำกัด ที่เรียกว่า ผู้ใหญ่
ในมุมมองตอนนี้ ฉันยังคงยึดติดและหวนกลับสู่เวิ้งเวลาในตอนเป็นเด็ก
ฉันยังคงเจ็บปวดกับมันและมีความสุขด้วย 
การเป็นผู้ใหญ่มันมีข้อเสียยังไงบ้างนะ
ใกล้เวลาที่จะตายมากขึ้นมั้ง
ชีวิตช่างสุ่มเสี่ยงเหลือเกิน ถ้าประมาทนิดเดียว ลืมตาอีกทีความทรงจำที่มีอาจไม่เหลือแล้ว
ฉันอยากเป็นเด็กตลอดไป นี่คือสิ่งที่คิดทุกครั้งเวลาครูถามว่าโตไปอยากเป็นอะไร
ที่ผ่านมาการใช้ชีวิตแบบกึ่งผู้ใหญ่ ฉันแย่ลงเพราะหลายๆเรื่องและตัวฉันเองด้วย
ฉันงดกิจกรรมสร้างสรรค์และฝึกสมาธิออกไป
ตื่นกลัว 
และกลับไปเป็นเด็กอ่อน
ฉันไม่ค่อยชอบมันหรอก การเป็นเด็กอ่อนในยุคสมัยเราๆ 
ฟองสบู่แตก พ่อแม่ทำงานไกลๆ
ผู้ใหญ่มีแต่ความเครียด เราไม่สามารถเจรจาพาที เสริมแต่งความรู้ได้
เพราะไม่มีใครอยากรับรู้หรือรับฟังความเห็นของเรา จริงๆคงพูดไม่รู้เรื่องแหละ 
เอาเถอะ ยังไงชีวิตต้องดำเนินต่อไป สายน้ำไม่มีวันไหลหวนกลับ 
แต่สักห้วงเวลานึงของจักรวาล
ฉันต้องประสบความสำเร็จในการหยุดการไหลของแม่น้ำแห่งชีวิตของฉันให้ได้
และเข้าสู่ความว่างเปล่าจากความว่างเปล่า

มันก็คือการบ่นอย่างนึง

SHARE
Writer
jmulp
คุณป้า
เข่าพี่ไม่ได้มไว้ใช้ 70 ปีหรอก 25 ก็เจ่บจะตายแล้ว

Comments