ก็เพิ่งได้รู้แล้วว่า


ทุกครั้งที่การแจ้งเตือนวันนั้นในอดีตเด้งขึ้นมา
หลายหลากเรื่องราวที่อยู่ตรงหน้า ในตอนนั้นทามไลน์ชีวิตเราเกิดอะไรขึ้นบ้าง

ฉันเปิดมาเจอการแจ้งเตือนจากคนไม่รู้จักกันคนหนึ่ง...

ฉันมั่นใจว่าตอนนี้เราไม่รู้จักกันแล้ว

ทั้งๆที่ปีแล้วเรายังรู้จักกัน
ข้อความที่แสดงความสนิทสนม หยอกล้อ ง้องอน 
ความสุขมากมาย   จนลืมไปแล้วว่าตอนนี้เราไม่สนิทกัน
เราไม่ได้เป็นเฟรนกับเขาแม้ในโลกออนไลน์หรือชีวิตจริง

แหงล่ะ  ฉันลบคนๆนั้นออกไปเองทุกช่องทาง 
แต่ไม่ได้ลบข้อความที่เคยโพส หรือเขียนถึงกัน 
เพราะมันมีหลายอันจนเกินกว่าจะมานั่งลบให้หมด

1 ปีที่ผ่านมานี้ มีความเปลี่ยนแปลงมากมายที่เกิดขึ้นในชีวิตฉัน
น้ำตาที่เคยไหล มันหยุดไหลไปนานมากแล้ว
ความรู้สึกเสียใจมันลดไปนานแล้ว
ฉันเลิกบั่นทอนความรู้สึกและรับรู้เรื่องคุณมานานแล้วเช่นกัน

ทามไลน์ที่เด้งอยู่ในตอนนี้ สะท้อนและเตือนใจให้ฉันรู้อีกครั้งว่าเคยเกิดอะไรขึ้นบ้าง
เชื่อไหม ฉันแทบจะจำได้ทุกอย่างว่าเคยทำอะไร
วันเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง จำได้แม้กระทั่งวันสุดท้ายที่คุณลาจากไป 
ลาไปเพราะเขาอีกคนที่คุณบอกว่าคุณรู้สึกกับเขามากกว่า

ไม่มีเรี่ยวแรง ไม่การยื้อหรือฉุดรั้ง เพราะเราทำดีที่สุดเท่าที่เราตัวเราจะทำได้แล้ว
มีแต่น้ำตาและคำว่าเราโอเค

ฟังดูโคตรเข้มแข็ง แต่กว่าเราจะพูดว่าโอเคออกไปนั้น 
เราเตรียมใจและร้องไห้มานานหลายวัน
จนวันสุดที่เราตัดสินใจเดินมาจากคุณ

คุณกลับมาเพื่ออธิบายและขอโทษทุกอย่าง บอกเหตุผลที่อยากจะจากไป
ขอให้เรากลับมาเป็นเพื่อนกัน เพราะรู้แล้วว่าไม่ว่าจะทำยังไงคุณคงไม่กลับมาอีกแล้ว
และฉันไม่ควรหยุดรอ...

ฉันค่อยๆผ่านวันเลวร้ายพร้อมกับทามไลน์ 
วันแรก 
อาทิตย์แรก 
เดือนแรก เดือนต่อๆมา
นอกจากมองเห็นความเปลี่ยนแปลงของความเสียใจ ฉันมองเห็นมือของใครหลายๆคน
ที่เข้ามาโอบกอด ให้กำลังใจ แม้ไม่แสดงออกผ่านไทไลน์เป็นข้อความโดนตรง

แต่ภาพการชวนไปกินข้าว ร้องเพลง 
ทำงาน โพสเพลง โพสภาพ ชวนคุยในเรื่องต่างๆ
ฉันยังจำมันได้ดี และเห็นมันได้ชัดจากวันนั้นในอดีตของวันนี้

ก็เพิ่งได้รู้แล้วว่า...
ที่คิดว่าเสียเจียนตาย มันเจ็บๆจริงๆแต่ยังไม่ตาย
รักที่อยากครอบครองนักหนา กลับไม่ใช่ ไม่จีรังยั่งยืนเท่ารักตัวเอง
คำสัญญาที่ถูกซื้อด้วยความเชื่อใจ มองไม่ชัดเท่าการกระทำที่ชัดจริง
คนที่รู้จักกันกลับกลายเป็นใครอีกคนที่ไม่อยากแม้จะรู้จักเลย
ก็เพิ่งได้รู้แล้วว่า...
ฉันยังเหลือตัวฉัน และคนที่รักกันจริงๆ


ขอบคุณนะคะ ขอบคุณครอบครัว ขอบคุณเพื่อนๆที่โอบกอดด้วยความรู้สึกมาโดยตลอด
รัก รักที่ไม่ต้องพยายาม รักที่ไม่ต้องร้องรอ รักที่ไม่บั่นทอนทำร้ายกัน

ขอบคุณที่ทำให้รู้แล้วว่า ทามไลน์ในชีวิตวันนั้น มันเป็นแค่ฝันร้ายที่ไม่หลงเหลือคุณค่าแล้วอะไรในวันนี้


รัก






Cr.ภาพ 
http://namanasa.com/facebook-profile-template-psd
 

SHARE
Writer
Giftwasa
Dreamer
สาวใต้ ตาคม ผมยาว ติดละคร ชอบอ่านนิยาย เพื่อนแต่งตั้งให้เป็นศิราณีกูรูการฟังด้านความรัก ชอบที่สุดคือการพูด งานอดิเรกคือดูโคนัน ชีวิตประจำวันคือเป็นสาวออฟฟิศ มีความอยากบ่นอยากเล่าสูง กำลังต่อโทเพื่อของขวัญให้ตัวเอง

Comments