โชคร้าย...ร้ายจริงหรือ?
ช่วงนี้ความทรงจำในสิ่งที่คุณพ่อคุณแม่เคยทำให้ลูก ตอนลูกยังเป็นเบบี้ หวนกลับมาอีกครั้ง...

เมื่อสิบปีที่แล้วคุณพ่ออุ้มลูกเดินขึ้น-ลงบันไดกล่อมลูกนอน ตอนนี้คุณพ่อคอยแบกลูกขึ้น-ลงบันไดเพราะลูกเดินไม่สะดวก...same same but different...

ช่วงนี้คุณแม่คอยอาบน้ำเช็ดตัวให้...เหมือนสมัยลูกยังเป็นเด็กเล็ก...

บางครั้งในความโชคร้ายก็มีความโชคดีแฝงไว้มากมายเลยทีเดียว :

ลูกโชคร้าย....ที่มาบาดเจ็บจากการฝึกเทควันโดที่โรงเรียน

แต่ลูกก็ :
โชคดี...ที่ไม่เป็นอะไรมาก นอกจากต้องผ่าตัดดามกระดูกนิ้วเท้า..

โชคดี...ที่ถึงมือคุณหมอและกรุณาเจียดเวลาผ่าตัดให้ในวันรุ่งขึ้น ทั้งๆที่มีคิวยาวจนไปถึงสิ้นเดือน

โชคดี...ที่มีคุณครูและเพื่อนนักเรียนคอยส่งการบ้านให้ทำ เพราะใกล้จะสอบปิดภาคแล้ว

โชคดี...ที่มีเพื่อนบ้านน่ารักๆ ตั้งใจมาเล่นกับลูกสาวให้คลายเหงา

โชคดี...ที่มีน้องชาย คอยช่วยเป็นบุรุษไปรษณีย์ ส่งการบ้าน-รับการบ้านของพี่สาวจากโรงเรียน

โชคดี...ที่มีอากงอาม่า พี่ป้าน้าอา อากู๋ อาแปะ อาอี้ อาเฮีย อาเจ้คอยส่งกำลังใจมาให้

โชคดี...ที่แม่อยู่ที่นี่...และมีโอกาสดูแลหนูและทุกคนในครอบครัว

บ้างครั้งสิ่งร้ายๆ ก็ไม่ร้ายจนเกินไป ถ้าเรามองให้เห็นสิ่งดีๆที่เกิดขึ้นรอบตัว

ขอให้ลูกหายไวๆ นะจ๊ะฟีน่า
รักหนู❤ม่ามี๊
SHARE
Writer
LumiCrazyBike
Biker Mom
Cycling is Life!https://m.facebook.com/OnMyBikeWay

Comments