ในสภาพเคว้งคว้าง
ความรู้สึกหนึ่งที่เข้ามาทักทายในคืนวันก่อน ในช่วงเวลาที่เราเลือกที่จะพักผ่อนเหมือนอย่างปกติ แต่กลับกันนั้นคือความรู้สึกที่เหมือนไม่ได้พักไปด้วยกลับยังคงวิ่งวนไปเวียนมาอยู่ในความคิด หลายครั้งกลายเป็นเรื่องที่ตัวเองกำลังปล่อยให้ยังหมุนวนในห้วงภวังค์ไม่อาจหยุดยั้งได้ เหมือนทุกอย่างนั้นได้เปลี่ยนสภาพรอบตัวให้ไร้ความหมายไปในบัดดล

ณ ช่วงเวลานั้นก็คงรู้สึกได้ถึงความล่องลอยไปท่ามกลางความคิดและความรู้สึก ในค่ำคืนที่มืดมิดมีเรื่องราวมากมายที่ผ่านเข้ามาไม่ว่าจะเป็นของวันนั้นหรือแม้แต่วันก่อนๆ ที่ยังคงตกค้างอยู่ในความทรงจำเท่าที่พอจะเรียกคืนกลับมาได้ หากจะบอกว่าเป็นการทบทวนหรือการเรียกคืนความทรงจำมาเพื่อครุ่นคิดและหาทางที่จะเก็บรักษาหรือแก้ไขในสิ่งที่เห็นว่ายังเป็นปัญหาอยู่ ก็ไม่แปลกเท่าไหร่ เชื่อว่าทุกคนก็คงมีอะไรแบบนี้ให้คิดอยู่ไม่มากก็น้อย

กระผมเองก็เช่นกัน

และจะมีบางช่วงเวลาที่เราเริ่มจะตั้งคำถามกับโลกนี้ กับอะไรบางอย่างที่กำลังเป็นไปไม่ว่าจะเป็นด้วยธรรมชาติของมัน หรือเป็นเพราะการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นโดยปัจจัยอื่น ความรู้สึกในตอนนั้นคงเหมือนกับการที่จะมีอะไรสักอย่างที่ลอยเคว้งอยู่ในห้วงความคิด ดังห้วงอวกาศ พลางถามตัวเองว่าเรากำลังทำอะไรอยู่กันแน่ เรากำลังได้อะไรจากสิ่งที่กำลังทำอยู่ หรือสิ่งที่กำลังเป็นอยู่

กำลังทำอะไรอยู่ และแท้จริงแล้วกำลังทำอะไรอยู่
มั่นใจหรือเปล่าว่าสิ่งที่ทำจะได้อะไรขึ้นมา
มีทางเลือกอื่นที่เข้าท่ากว่านี้หรือเปล่า หรือนี่เป็นอะไรที่ดีที่สุดแล้ว?

คำถามและเรื่องราวมากมายที่ประสบพบเจอ สำหรับคนๆ หนึ่งอาจเป็นเรื่องที่หนักหนาสาหัสสากรรจ์ สำหรับอีกคนอาจเป็นเรื่องที่เล็กน้อยจนไม่อาจที่จะเอามาคิดได้ว่าเป็นปัญหา แน่นอนล่ะว่าความคิดของแต่ละคนก็ไม่ตรงกัน ก็เนาะ คนแต่ละคนมีอะไรที่แตกต่างกันไปในเรื่องของความคิดและรายละเอียดในการใช้ชีวิตนี่เนาะ และเมื่อมองออกไปข้างนอกแล้ว เราก็คงเหมือนกับฝุ่นเถ้าธุลีของอะไรสักอย่างที่กำลังหมุนวนและหมุนเวียนอยู่ภายในโลกใบนี้นั่นแหละ

ทีนี้ กลับมาที่คำถามของตัวเองที่ถามตัวเองว่ากำลังทำอะไรอยู่ บางคนอาจจะรู้แล้วว่าต้องทำอย่างไรถึงจะไปในทิศทางที่ต้องการได้ บางคนก็ยังไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไร หรือบางคนก็อาจจะไม่สามารถทำได้ด้วยเหตุผลบางประการ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของร่างกายหรือจิตใจก็เถอะ

หลายครั้งที่กลายเป็นว่าเรากำลังตั้งคำถามกับตัวเอง เรากำลังตั้งคำถามกับโลกว่าเราจะทำสิ่งนี้ได้ไหม มีกำลังมากเพียงพอที่จะทำสิ่งนี้ได้หรือเปล่า หากว่าจะไม่หลอกตัวเอง หลายครั้งก็อาจจะต้องเจอกับสิ่งที่เป็นชีวิตที่โหดร้ายในสายตาของใครสักคน อาจเป็นเหมือนความท้าทายของใครบางคน พยายามจะมองผ่านสายตาของคนอื่นแล้ว มองผ่านสายตาของคนที่คิดว่าเข้าใจเราก็แล้ว แต่สุดท้ายก็คงไม่อาจจะเป็นเหมือนอย่างที่เรามองเห็นทุกประการ

อย่างที่ว่า คนเรามันไม่เหมือนกัน
และมุมมองของคนก็ไม่มีทางจะเหมือนกันทั้งหมด
แม้ว่าจะคล้ายมากขนาดไหนก็ตาม 

หลายครั้งหลายคราที่ต้องกลับมานั่งคิดคำนึงและคิดถึงเรื่องราวในเวลาต่อไปไม่ว่าจะเป็นเพียงแค่เสี้ยววินาทีข้างหน้า หรือแม้แต่เวลาอันแสนไกลที่คนเรายังไม่อาจจินตนาการถึงด้วยไม่อาจเห็นพรุ่งนี้ได้ชัดเจน บางคราก็ต้องมองกลับไปข้างหลังเพื่อที่จะรื้อฟื้นในสิ่งที่เคยประสบและนำกลับมาทบทวนเป็นบทเรียน เอาสิ่งที่เคยผิดพลาดกลับมาเรียนรู้ใหม่อีกครั้ง

และในบางครั้ง สถานการณ์ก็แตกต่างกันไปตามแต่เวลาและกรรมวาระ บางทีอาจจะไม่ได้อยู่คนเดียว และอีกหลายครั้งที่เราต่อสู้เพียงลำพังอย่างไม่น่าเชื่อว่ามันจะเป็นอย่างนั้นไปได้ พร้อมกับเสียงที่พยายามร้องขอความช่วยเหลือแต่กลับไม่มีเสียงตอบกลับมาในอย่างที่คิดว่าจะช่วยเราได้เลย พร้อมกับเสียงกระซิบกระซาบในใจที่เป็นได้ทั้งพลังใจหรือแผลที่บั่นทอน สักทางหนึ่ง

สับสนวุ่นวายดีนะ ว่ามั้ย

แต่สุดท้ายแล้ว... ยังไงก็คงต้องกลับมามองตัวเองว่าตัวเองยังคงมีกำลังพอไหวหรือเปล่า ยังมีเวลาให้คำนึงถึงอะไรที่ดีที่สุดสำหรับตัวเองในตอนนั้นหรือเปล่า ยังมีเวลาพอให้ล่องลอยและคิดในเรื่องที่เรากำลังสงสัยอยู่หรือเปล่า นั่นก็คงเป็นอะไรที่ให้คำตอบกับเราไม่มากก็น้อย หรือต่อว่าจะยังไม่ให้ในตอนนี้ ก็คงต้องตอบเราภายในสักวันที่สมควรจะรู้

แม้ว่าชีวิตและสภาพรอบตัวจะยังบอกว่าให้อดทนและอยู่ในกระแสที่สังคมได้สร้างไว้ แต่สุดท้ายแล้วเราก็จะกลับมานั่งคิดคำนึงอยู่ดีว่าวันนี้เราได้ทำอะไรไปบ้าง หรือถ้าไม่ได้คิดอะไรมากก็อาจจะมีอะไรให้คิดในวันถัดไป ไม่มากก็น้อย

ก็คงต้องใช้เวลากับมันพอสมควรแหละนะ... ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะมากไป หรือน้อยไป ตามแต่คนอื่นจะคิด
แต่ถ้าเป็นความคิดของตัวเอง อย่างไรเสียก็คงจะไม่พ้นต้องคิดและอยู่ในสภาพนี้บ้างแหละ

ปล่อยให้มีห้วงเวลาแบบนี้บ้าง ถ้ายังไม่ทำร้ายตัวเองจนเกินไป... ก็ทำได้ประมาณนี้...
SHARE
Writer
Narin
Casual Writer
Artist / Writer in Casual Life | All fields about Art / Entertainment / Recreation คนที่เดินบนเส้นทางด้วยหัววิทย์แต่ใจศิลป์ สิ่งที่เห็นคือแรงบันดาลให้เกิดเรื่องมากมาย เมื่อการเดินไปกับศิลปะและความบันเทิงดูเป็นเรื่องน่าสนใจ

Comments