เด็กน้อยวัยทำงาน

ขอท้าวความไปถึงตอนเด็กๆ
เราสอบได้ที่ 1-2 สลับไปสลับมาอยู่ประจำ
เป็นเด็กทำกิจกรรมเกือบทุกอย่าง
กีฬา ดนตรี ศิลปะ คิดเลข แต่งกลอน
ฟ้อนรำ เต้น นักประชาสัมพันธ์ ตัวแทนแข่งขัน
เป็นประธานสภานักเรียน ฯลฯ
แต่พื้นฐานเป็นคนเรียบร้อย พูดน้อย
ไม่ค่อยกล้าแสดงออก
ชีวิตดูย้อนแย้งตั้งแต่เด็กเลย ฮ่าๆๆๆ
พอขึ้นม.ต้น เรามีโอกาสได้เจอเพื่อนใหม่หมดเลย
เรื่องเรียนก็เรื่อยๆ เน้นทำงานส่ง มากกว่าคะแนนสอบ
เรื่องกิจกรรมแทบไม่มีเลย ชีวิตเปลี่ยนไปเป็นคนละแบบ

พอถึงม.ปลาย เราก็เลือกเรียนสายวิทย์-คณิต
เพราะเกรดถึง เราเคยอยากเป็นเภสัช
และคิดว่ามีโอกาสในการเลือกเรียนมากกว่า
พอได้รู้จักกับการเรียน รู้เรื่องเลยว่า
เราไม่ได้เก่งวิทย์ ไม่เก่งคณิต ไม่เก่งอะไรเลย
มีแค่พอถูๆไถๆ ตามสถานการณ์
และเราก็มีโอกาสได้ทำรับน้อง ได้จัดงานกีฬาสี
นั่นถือเป็นช่วงเวลาแห่งความสุขเลยแหละ
เข้าสู่มหา'ลัย เราไม่รู้ตัวเอง ว่าชอบอะไร
เราอยากเป็นนักข่าวด้วยอีกทาง
เลยศึกษาสายนิเทศศาสตร์
ก็เพิ่งรู้ว่ามีหลายสาขามากกกกกก
จนเราได้เจอคณะที่คิดว่าดี คิดว่ามีทางเลือก
เพราะในที่สุดแล้ว เราก็ไม่รู้ว่า "ตัวเอง" ชอบอะไร?
(จะร้องไห้แล้ว แงงงงงงง)

หลายคนเริ่มต้นชีวิตทำงาน
ด้วยความที่ไม่รู้เลยว่าชอบอะไรมากเป็นพิเศษ
เราเองก็เป็นหนึ่งในนั้น

เมื่อเข้าวัยทำงานเต็มตัว เรายังชอบงานศิลปะอยู่
ได้ทำงานสายกราฟิกที่รักนักรักหนา
จนได้พบเจอกับลูกค้าต่างๆ มากมาย
ที่ทุกคนมักเรียกกันว่าชิวิตจริง!
เราทำงานเหนื่อยหนักแค่ไหนเราก็ยังรับไหว
จนมีปัญหากับหัวหน้างาน ซึ่งคนอื่นแยกแยะได้
ระหว่างงานกับส่วนตัว แต่เรา.. ไม่เลย
จากที่เรามองหัวหน้า Positive กลายเป็น Negative ทันที
พอไปสัมภาษณ์ที่ใหม่ เราหวั่นไหวจนน้ำตาพลั่งพรู
เมื่อเจอประโยคคำถามคล้ายๆ ถามตัวเองว่า
"เรากำลังทำอะไรอยู่?"
เลยต้องลาออกกลับบ้านไปพักสมอง พักกาย พักใจ

พอกลับมาเราอยากเปลี่ยนสายงาน
แล้ววันนี้เราได้ทำงานควบคู่กับตำแหน่งเดิมด้วย
เหนื่อยมากๆ เพราะเราอยากมีประสบการณ์ใหม่ที่เติมเต็ม
ไม่ใช่จับทุกๆ ทาง ยอมรับเลยว่าพังมาก
เราชอบเผยแพร่งานที่ดีที่สุด ซึ่งมีความไม่มั่นใจอยู่มาก
จึงเป็นเหตุผลที่ใช้เวลากับงานแบบทุ่มเทพอควร
ใช้สมอง และร่างกายจนคิดว่าไม่คุ้มเงินเดือนเลย
เรายังคงเหมือนเด็กน้อยวัยทำงานที่ไม่รู้อะไรเลย แต่น่าประหลาดใจ ที่เด็กน้อยที่ชอบทำกิจกรรมทุกสิ่ง เรียนเก่งทุกอย่าง ได้หายไปตามกาลเวลาซะแล้วมีใครเป็นแบบเราบ้างมั้ย
แล้วทุกคนทำยังไงกันคะ แชร์กันได้นะ ^^

SHARE
Writer
Thinking_Kid
ใครสักคนที่อยู่บนดาวโลกนี้
โลกของฉันตามความรู้สึก : แบ่งปันหรือแชร์เรื่องราวกันได้เสมอ : ยินดีที่ได้รู้จักคนที่ผ่านเข้ามานะคะ

Comments

07td
4 months ago
ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่เหมือนกันค่ะ ยังไงก็ขอให้เจอทางของคุณนะคะ ✌
Reply
Thinking_Kid
4 months ago
แงง ขอบคุณนะคะ ขอให้ตัวเองทบทวนในทุกๆวัน จะต้องมีสักวันที่เป็นของเราทั้งคู่เลย
-PikachU-
4 months ago
เคยเป็นครับ ตอนจบใหม่ๆ สุดท้ายอมหัก ไม่ยอมงอเปลี่ยนเลย เลิกทำงานที่ตัวเองรักไปทำที่ตัวเองทำได้ ตอนนี้ดีขึ้นเยอะมองเห็นอณาคตชัดเจนขึ้นพอเราทำได้เราเข้าใจมันเราก็มองภาพรงมมันได้ดีขึ้น บางคนก็ไม่ได้เหมาะจะทำงานที่ตัวเองรักมั้งผมว่า
Reply
Thinking_Kid
4 months ago
ขอบคุณมากๆนะคะ แต่ตอนนี้ก็ยังไม่รู้เลยว่าทำอะไรได้บ้าง แง แต่จะพยายามทำให้ดีที่สุดในทุกๆวันค่า
Jaegunn
4 months ago
อยากตามตัวเองคนนั้นกลับมาเน้อะ จริงๆมีคนเคยบอกเราไว้ว่าถ้ารู้ว่ารักอะไรเก็บสิ่งนั้นไว้ทำเป็นงานอดิเรกก็พอ ถ้าวันนึงเราเลือกทำมันเป็นสายอาชีพจริงเราอาจจะไม่รักมันอีก หรืออาจจะรักมันน้อยลง เราว่านะการทำงานในชีวิตจริงมันก็มีทั้งสิ่งที่เราอยากทำแล้วก็ไม่อยากทำ สุดท้ายมันอยู่ที่ว่าเราหาความสุขจากตรงนั้นได้มั้ย ถ้ายังพอยิ้มได้ก็แปลว่าไม่ได้แย่นะ เป็นกำลังใจให้นะคะ ความรู้สึกเดียวกัน ฮืออ
Reply