อีกา.
รู้มั้ย..ทำไมอีกาถึงมึงสีดำ ถ้าอยากรู้ จะเล่าให้ฟัง.
     
        
          
           นกหลายๆตัว ล้วนมีสีสันต์เฉพาะตัวที่สวยงาม ลวดลายบนข้นทุกแต่งแต้มด้วยความสร้างสรรค์ของธรรมชาติ แต่มีนกอยู่ตัวหนึ่ง สีของมันขาวกว่าหิมะ เงางามจนไม่มีอะไรเทียบ เปล่งประกายแม้ในยามค่ำคืน ดวงตาสีฟ้าครามที่ความสวยของน้ำทะเลหรือท้องฟ้าก็เทียบไม่ติด ปากสีดำนิลที่สวยงาม ตัดกับสีขนได้อย่างเข้ากัน ชื่อของมันคือ "อีกา" 
         นกทุกตัวต่างชื่นชมในความงามเหนือธรรมชาติของมัน บางตัวก็อิจฉาจนเป็นบ้า ที่มีใครมาบดบังความสง่าของตน นกทุกตัวต่างมาขอความช่วยเหลือ ปรึกษา และขอวิธีเพื่อสร้างความงามให้ได้อย่างอีกา อีกาผู้ไม่เคยหวงความรู้และมีน้ำใจ ไม่เคยจะตอบปฏิเสธเลย แม้ครั้งเดียว
         เวลาผ่านไป วันที่โชคร้ายก็มาถึง ลมที่รุนแรงเกินรับไหว พัดกระแทกอีการะหว่างบินอยู่บนท้องฟ้า มันเสียการทรงตัว ร่วงลงไปยังบ่อน้ำเน่าเเห่งหนึ่ง มันตะเกียดตะกายอย่างเอาเป็นเอาจายเพื่ออยู่รอด...ในที่สุด ก็ขึ้นจากบ่อน้ำได้ แต่ผลที่ตามมา กับเลวร้ายกว่าความตาย
         ขนของมันค่อยๆหลุดออกทีละเส้น ทีละเส้น ขนที่เหลืออยู่ตามตัวก็เริ่มหมดความเปล่งประกาย จนเวลาผ่านไป ขนบนตัวนั้นเหลือน้อยจนนับได้ มันบินไม่ได้ หมดคงามสวยงาม หมดชีวิต
         อีการ้องขอความช่วยเหลือจากนกตัวอื่น แต่ไม่มีใครสนใจมัน เมื่อนกทุกตัวเห็นสภาพของมัน ก็ลืมสิ่งดีๆที่เคยได้รับมาจากมัน เหลือแต่ความซะใจ สมน้ำหน้า ที่อีกานั้นหมดความสง่าเกินตัวไปแล้ว ไม่มีแม้แต่กำลังใจ เหลือเพียงแต่คำด่า สบถใส่ สมน้ำหน้า 
        สิ่งที่เราทำมันไม่มีค่าเลยหรอ พวกแกเห็นเราเป็นอะไร สิ่งดีที่เคยทำให้ มันหายไปไหนหมด แต่..ในความเป็นจริง นกพวกนั้นไม่ได้ชื่นชม
อีกาจากใจจริงเลย ต่างอิจฉา พากันสาปแช่ง ต่างหลอกใช้มัน เป็นมิตรเพราะแค่ความสง่างาม ไรซึ่งความจริงใจ
         ความเศร้าเมื่อรับรู้สิ่งเหล่านั้น เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในทุกวันที่เลยผ่าน ความหิว ความหนาว คงามเจ็บปวด ความแค้น ทุกอย่างล้วนผสมกันอยู่ในหัวของมัน จนเวลาผ่านไป ขนใหม่ก็เริ่มขึ้นมาแทนที่ แต่กลับไม่ใช่ขนสีขาวอีกต่อไป แต่กลับเป็นขนสีดำ ดำสนิทแม้ท้องฟ้ายามราตรีก็เทียบไม่ติด ดวงตาเริ่มเปลี่ยนเป็นสีดำ เย็นชา ไร้ชีวิต ไร้ประกาย ปากที่สวยงามกลับแข็งกระด้าง เสียงร้องไพเราะ ตอนนี้ถูกแทนที่ด้วย เสียงโหยหวน จากความเจ็บปวดที่พบมา
        ไม่มีอีกแล้ว นกสีขาวที่สวยงาม หลงเหลือแค่เพียงนกสีดำที่ไร้ชีวิต มันได้กางปีกขึ้นอีกครั้ง แล้วบินขึ้นบนท้องฟ้า เป็นสัญลักษ์ของความเจ็บปวด ความสูญเสีย ความตาย ไม่มีใตรอยากพบเห็น ไม่มีใครอยากได้ยิน นกสีดำสนิทตัวนี่มีชื่อที่เรียกกันว่า..."อีกา"
         
         


SHARE
Written in this book
No name tales.
My long story of Nothing. Only the tales for bed time.
Writer
usher
Storyteller
Tales from nowhere.

Comments

Obliviate
4 years ago
เป็นนิทานที่น่าติดตาม ☺
Reply