วัยทำงานเเม่งว้อย
สวัสดี



หลังจากลบเเอพนี้ทิ้งไปเมื่อประมาณเก้าเดือนที่เเล้ว วันนี้ก็โหลดกลับมาอีกครั้ง




เกือบเเปดเดือนเต็มที่ฝ่าฟันกับความเป็นชีวิตวัยทำงานเเม่งไม่ง่ายเลยจริงๆ 


เรามาสมัครโดยที่ไม่รู้ว่าตำเเหน่งที่มาสมัครทำเกี่ยวกับอะไรกันเเน่ โคตรไฟเเรง โคตรอยากมีโมเม้นเลี้ยงชีพด้วยตัวเอง เอาเเม่งเลยจ้า สัมภาษณ์ผ่านก็เซ็นไปเลยเด้อ -บริษัทโลจิสติกส์-

อิเวง จบนิติศาสตร์จ้า


โดยsundanเเล้ว ถ้าไม่สนิทชิดเชื้อจะพูดน้อยหอยน้อยมาก ทำให้การทำงานเดือนสองเดือนเเรกๆกร่อยสัสๆ กร่อยเเบบมานั่งคิดว่าทำไมไม่มีใครอยากคุยกับเราเลยวะ 

ละยิ่งไปกว่านั้น ถ้ามีเซนส์ว่าเเบบ อินี่มีความไม่น่าคบหาสุงสิงด้วยก็จะตีตัวตีไตตีลำไส้ออกห่างไปไกลเเสนไกลประหนึ่งกรุงเทพเชียงใหม่ไปเลย 


เพราะงั้น สองเดือนเเรกท้าทายสุดจริงในชีวิตทำงาน 


เราจำได้เลยว่าร้องไห้ตอนนั่งเอมอาทีกลับบ้าน มันตันไปหมด ความรู้สึกเเบบอะไรกันวะ ทั้งเรื่องงานที่ต้องมานั่งเรียนรู้ใหม่หมด เรื่องเพื่อนที่ทำงานที่มีเเต่ดงมนุษย์ป้า เข้าครัว นินทา ประชด กระเเนะกระเเหน คอยจับผิด บลาๆ 

บางทีเจ้ากรรมนายเวรก็มาในรูปแบบของเพื่อนร่วมงาน 
อิเว้ง———

เเรกๆเราเจอเเต่คนพูดจาไม่ดีใส่เยอะมาก เยอะมากจนคิดว่า เห้ยคือ กุมาเป็นพนักงาน เงินเดือนก็เท่าขี้มด เเล้วต้องมานั่งรองรับอารมณ์ทุกคน ยิ่งพี่ที่นั่งข้างๆนี่ตัวไบโพล่าเลย เดี๋ยวตะโกน เดี๋ยวด่า เดี๋ยวช่วยงาน งงมากตอนนั้น


เเละที่พีคมากคือ ตรงที่นั่งที่เรานั่งจะออกเเนวทางสามเเพร่ง ซึ่งเราก็เอากระจกแปดเหลี่ยมมาตั้ง พี่ในทีมคนนึงก็จะชอบเอากาน้ำ ขนม ทุกสิ่งอย่างที่เป็นของกินในเเต่ละวันของเขามาบังหน้ากระจก คือที่เหลือเยอะมากจริงๆเเต่ก็ต้องให้ได้กวน55555555555 เเรกๆคิดว่าไม่ตั้งใจ ไปๆมาๆ ยังเป็นมาจนถึงทุกวันนี้ โว้ย55555555555555




————ใครบวกมา เราอย่าบวกกลับ————

ให้คูณเเม่งเลย5555555555555555555555 
    
      
ล้อเล่นนะ  


เราคิดเสมอว่าโอเคเราสวย ใครจะพูดอะไรก็พูดไป น้องโอเค *เเล้วลุกจากโต๊ะไปปัดเเก้ม เติมลิปในห้องน้ำซักครู่*
เราพยายาม เน้นว่าพยายามจริงๆ พูดดี พูดเพราะ พูดอ่อนหวานม้ากมากใส่กลับไปให้หมด
ใครที่ไม่ค่อยอยากจะโทรไปหาเลยก็โทรไปบ่อยๆให้จำกุได้ซักทีว้อย 

ฟีลเเบบเจอหน้าในออฟฟิศก็เข้าไปไหว้เลย ในห้องน้ำกุก็ไหว้ เจอที่อ่างล้างมือกุก็ไหว้ เจอร้านกาเเฟ 7-11 ลิฟท์ หน้าตึก ในตึก หน้าร้านขนมเบื้อง หน้าศาลพระภูมิ เจอที่ไหนกุไหว้หมด

เออได้ผลหน่อยนึง5555555555555555555


ความพยายามที่ตรากตรำมาทั้งหมดจนเห็นผลได้ในวันนี้ พี่ในเเผนกชมว่ามือไม้อ่อนจัง (ไร) รักษาไว้นะกริยาเเบบนี้ เเม่ผัวพ่อผัวจะได้รักเเละเอ็นดู เเต่ไม่ได้กล่าวถึงผัวเเต่อย่างใด ข้ามสเตปนี้ไปเลย เอ๊อะ 



จนถึงตอนนี้ อีก5-6วันจะครบแปดเดือนที่ทำงานที่นี่ มันพูดไม่ถูกนะ ไม่ได้อยากอยู่ขนาดนั้น เเต่ใจก็ไม่อยากออกขนาดนั้นด้วย



ไม่รู้ว่าตัวเองโตขึ้นเเค่ไหนจากการทำงานครั้งนี้ รู้เเต่ว่าเข้มเเข็งขึ้นมานิดนึงจริงๆ 



                   สิ่งที่ได้จากการทำงานคือ
งานไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิต ทำเต็มที่เเต่ไม่ต้องเต็มสตรีม เหลือเวลาให้ตัวเองได้ตอบไลน์ชาวบ้านที่ทักมาหา+ไถไอจี/อัพสตอรี่บ้าง+อัพเดทนิวฟีดเฟส+ดูยูทูป+ดูหนัง+ดูทีวีย้อนหลัง เเละสุดท้ายนอนบ้างเหอะ



สู้ๆนะผู้ใหญ่

SHARE

Comments