โยโซนายมัน...
หลังจากอ่าน ' สูญสิ้นความเป็นคน โดย ดะไซ โอซามุ ' ถึงตอนที่หนังสือมีคำว่า สูญสิ้นความเป็นคนอย่างสมบูรณ์ เราก็เริ่มตาสว่าง

ตอนอ่านไปช่วงแรกๆ เรางงมาก ว่าหนังสือต้องการจะสื่ออะไร ตัวเอกพื้นฐานตอนแรกก็เป็นคนที่มีสภาพแวดล้อมที่ดูจะทำให้มีความสุขในชีวิต (ถ้าเทียบกับครอบครัวอื่นๆ ฐานะทางบ้านจัดว่าดีพอสมควร) ซ้ำยังมีพี่ชาย มีพ่อ ภายในบ้านมีบทสนทนาที่ดูคลายเครียดอยู่เสมอ แต่ในหนังสือ กลับไม่ได้กล่าวถึงความมีความสุขของโยโซเลยแม้แต่น้อย เหมือนสิ่งที่ทำที่ไม่ได้เกิดจากความต้องการจริงๆของเขา แต่ทำตามความต้องการของสังคม คนรอบข้างมากกว่า

หนังสือเริ่มเล่าเรื่องตั้งแต่โยโซเด็กไปเรื่อยจนถึงวัยต่างๆ จากที่ได้อ่าน จะสัมผัมได้ว่าเขาเป็นคนที่มีความเศร้าตลอดเวลา ไม่ว่าเวลาไหนก็ไม่มีความพึงพอใจในตนเอง มันกลับทำให้เขายิ่งทุกข์ เขายิ่งจมดิ่งไปเรื่อยๆ แต่เพื่อนของเขาซึ่งเป็นตัวละครอีกตัวที่โผล่มาตอนช่วงอายุวัยรุ่นใช้ชีวิตเช่นเดียวกับเขา แต่ดูไม่ได้มีความเศร้า ทุกข์ระถมเท่าโยโซ ยังใช้ชีวิตไปได้อย่างมีความสุข ส่วนโยโซนั่นเศร้าแล้วเศร้าอีก มีแต่เรื่องร้ายๆเกิดขึ้นกับเขา

โยโซ หากเราเป็นคนภายนอกไม่ใช่เขา ดูเหมือนเป็นคนที่ดีพอสมควร แถมยังปฏิเสธใครไม่เป็น(และนี่อาจจะเป็นประเด็นหลักที่ทำให้เกิดแต่เรื่องแย่ๆกับเขา) เขาไม่เคยปฏิเสธข้อเสนอของคนอื่น ที่บอกกล่าวกับเขา จริงๆเขาสามารถปฏิเสธได้เลย เพียงหาวิธีพูดหรือคำที่นุ่มนวล มันก็ช่วยให้อีกฝ่ายยินยอมได้ แต่โยโวกลับเลือก ที่จะรับทุกคำเสนอของคนอื่นเอาไว้ ไม่เคยแย้ง เพราะกลัวว่าคนรอบข้างจะไม่เห็นด้วยกับเขา มองเขาไม่ดี และปฏิบัติกับเขาแปลกไป 

ทุกเรื่องมันอยู่ที่ใจเรามากๆ ถ้าเราไม่คิดในแง่ลบกับทุกเหตุการณ์ ทุกอย่างมีทางที่ดีกว่าเสมอ ไม่ต้องคอยเศร้า ไม่ต้องตามใจใครทุกคน เราตามใจเราบ้างก็ได้

และอีกหนึ่งเรื่องที่จะไม่พูดถึงไม่ได้ เรื่องที่โยโซดันหันไปพึ่งสุรา ซึ่งในหนังสือหลายๆเรื่องที่เราอ่านมา อย่างเห็นไปชัดเลยก็ คำพิพากษา โดย ชาติกอบจิตติ ตัวเอกของเรื่องแย่เพราะคนรอบข้าง แล้วดันไปพึ่งสุรา เพราะมันช่วยลบความเจ็บปวด แถมเป็นเพื่อนยามทุกข์เวลาไม่มีมนุษย์คนไหนมาเห็นใจ แต่การติดสุราสุดโต่ง ไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาที่แท้จริงแต่อย่างใด เป็นเพียงกลไกการป้องกันตัวเอง ที่เป็นการหนีปัญหา ไม่รับความจริงก็เท่านั้น กลับมาเรื่องโยโซ ก็คงเป็นเพราะเหตุผลเดียวกัน 

เราอ่านแล้วความรู้สึกตอนแรกเลย ' ทำไมตัวละครมันคิดลบงี้วะ มองอะไรก็แย่ไปหมด '
ทุกสิ่งที่โยโซพูด มันก็นะ เห็นได้จริงในสังคมล่ะ เพียงแต่เราว่ามันมีทางที่ดีกว่านั้นจริงๆนะ

ถ้าโยโซเป็นเพื่อนเรา เราก็คงทำอะไรไม่ถูกนะ นอกจากตบบ่าละโอบกอด

นายจะผ่านทุกวันที่ปวดร้าวไปได้ 
นายจงเชื่อใจตัวเอง รักตัวเอง เลิกเอาแต่ใจคนอื่นได้แล้ว 
ปล. ที่มาเขียนนี่ยังอ่านไม่จบนะ แต่ใจมันเรียกร้องไม่ไหวแล้วกับโยโซ
SHARE
Writer
nothingsky
Daughter & Cat lover
ชอบบ่นเรื่องที่เจอในชีวิตประจำวันเป็นเรื่องสั้นๆ

Comments

anagarik
2 years ago
เล่มนี้น่าอ่านนะ
Reply
nothingsky
2 years ago
เป็นหนังสือที่ดีเล่มนึงเลยค่ะ ตอนแรกจะอ่านยากหน่อย พออ่านสักพักจะเพลินมาก
anagarik
2 years ago
เรื่องเมียชายชั่วก็น่าอ่าน
nothingsky
2 years ago
จะลองหามาอ่านนะคะ :)