No pain, no gain .

และ....ท้ายที่สุดฉันก็ได้รู้ว่า 
       การรักษาตนเองให้เจ็บปวดน้อยที่สุด     เมื่อใดที่ฉันคาดหวัง        เมื่อนั้นฉันจะต้อง เตรียมเผื่อใจกับความผิดหวัง


     ทุกวันนี้ ฉันยอมรับว่าคาดหวังเรื่องราวต่างๆ ให้เป็นดั่งใจปรารถนา ตั้งแต่เรื่องการเรียน การทำงาน หรือความใฝ่ฝันในวัยเด็ก 
  

    เรียนตั้งแต่อนุบาลจนถึงมัธยมศึกษาตอนต้นได้ผลการเรียนยอดเยี่ยมมาตลอด จนกระทั่งเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายได้ทำกิจกรรมชมรมมากกว่าการตั้งใจเรียนจึงได้ผลการเรียนกลางๆ ตั้งแต่ครั้งนั้น ความรู้สึกลึกๆของฉันก็รู้สึกเสียใจ ทำไมไม่ตั้งใจเรียนให้มากกว่านี้ 


    เมื่อเข้าเรียนระดับอุดมศึกษา จึงได้เรียนรู้เรื่องราวๆต่างๆมากมาย บางสิ่งที่คาดหวัง
 เมื่อสมหวัง ก็รู้สึกดีใจเพียงชั่วขณะหนึ่ง และเมื่อผิดหวัง ความทุกข์เข้ามาพัดในจิตใจ และจะมลายหายไปในห้วงเวลาหนึ่ง 


     กว่าฉันจะเข้าใจอะไรสักอย่างหนึ่งคงใช้เวลาอย่างเดียวไม่พอ ถ้าเปิดใจให้ยอมรับและรับรู้ จะเข้าใจความจริงที่ว่า ไม่มีสิ่งใดอยู่ได้นานชั่วนิรันด์ 


     ทุกสภาวะทางอารมณ์มากระทบจิตใจ วันหนึ่งๆมีทั้งอารมณ์เสีย มีทุกข์ มีสุข  มีหัวเราะและร้องไห้ ฉันคนเดียวมีทุกอารมณ์


((( ปล.แปลกแฮะ!! วันไหนที่ผิดหวังมากๆ ฉันจะรู้ว่าปล่อยวาง ละวางความคิดอันฟุ้งซ่านทิ้งไป..... 

วันไหนที่มีแต่เรื่องดี ฉันก็จะคาดหวังเรื่องต่อๆไปว่าจะต้องดี แต่ก็ความผิดหวังเกือบทุกครั้ง.....    

และทุกครั้งที่ผิดหวัง เศร้าโศก หรือแม้แต่โกรธ ยามนั้นต่อให้ทุกสิ่งแวดล้อมดีแค่ไหน หรือคนๆนั้นจะเคยทำดีกับเราแค่ไหน ฉันก็จะค้นหาสิ่งที่ไม่มี ที่เขาทำให้เราไม่พอใจ มาทำให้ใจเราขุ่นเคืองได้ช่วงเวลานั้นๆ....)))

SHARE
Written in this book
ณ. วันหนึ่ง

Comments