ลูกชิ้นไม้เดียว เมื่อก่อน ตอนนี้


เวลาบ่ายสองนิดๆ ในหัวว่างป่าวไม่มีไรเลย คิดอะไรไม่ออก แม้กระทั้งสิ่งที่ต้องทำ (นี่ยังอยู่ในเวลาทำงานอยู่นะ) "...พอละ ขี้เกียจแล้ววววว" นั้นคือสิ่งที่คิดคนเดียวเงียบๆในใจ เป็นวินาทีเดียวกับที่เหลือบไปเห็นพี่สาวผู้หนึ่งเดินผ่านไป สิ่งที่ทำให้นี่ชายตามองไม่ใช่เพราะความน่ารักหรือเพราะเป็นเพศตรงหรอก แต่เป็นสิ่งนั้นที่พี่สาวเธอถือมาด้วยคือถุงกระดาษที่ทำมาจากกระดาษโบรชัวร์ของลดราคาในห้างในมือข้างหนึ่ง และไม้เสียบลูกชิ้นในมืออีกข้างหนึ่ง ใช่ ! มันคือลูกชิ้นทอดแบบไทยๆ

ปะ กิน
การเดินตรงออกไปจากสำนักงานแห่งนี้ไม่ได้ยากเย็นอะไรสำหรับนี่เลยโฮ่ๆ (ความจริงคือ ทำเป็นออกไปเข้าห้องน้ำแล้วเนียนๆเดินออกตึกไป ^^ ) 

ฟ้าที่ครื้มมาตั้งแต่เช้า และตอนนี้มีฝนปรอยๆเพิ่มเข้ามา "ยังพอเดินไปได้น้าา : )" จุดหมายอยู่ห่างออกไปประมาณ 3 นาทีด้วยการเดิน ข้ามถนนไป 1 ครั้งและสองในสามตลอดระยะทางมีต้นไม้ไว้ป้องกันฝนที่กำลังตกอยู่ 

    "สวัสดีจ้าา วันนี้รับอะไรดีจ่าาา" 

เป็นเสียงประจำของคุณป้าเจ้าของร้านแห้งนี้

    "เอาไก่ไม้หนึ่งครับ" ผมตอบด้วยเสียงแบบคนพูดปกติ

    "ไก่หรอ เดะรอแปปนะ ป้าทอดให้ใหม่ เมื่อกี่มีลูกค้ามาเหมาไป เพิ่งจะเอาของลงเมื่อกี่นี้เอง" 

ไก่หนึ่งไม้ราคา 5 บาท มันดูจะเป็นการซื้อของปกติธรรมดาๆ ทั่วไป

แต่ !

เมื่อก่อนนี้ ผมมักจะคิดไปเองว่าเวลาคนมาซื้อลูกชิ้นร้านนี้เนี้ย ทุกคนจะสั่งประมาณว่า 

    " รวม 20 "
    " ไม่เอาปลา 30 "
    " 100 หนึ่ง ไม่ทานเนื้อครับ "
    " รวม 20 เอา 10 ถุง "

ซึ่งมันทำให้คิดไปเองว่าเวลาจะสั่งอะไรเล็กๆ เช่น ไอ้ไก่ไม้เดียวราคา 5 บาทเนี้ย !

 ดูไม่ปกติเอาซะเลย
พอไม่ปกติก็จะเกิดอาการเขิลอายแบบที่ครั้งหนึ่งตอนนั้น มีอะไรในใจหรือในหัวนี้มันจะหยุดออกจากปากไปหมดเลยย

    " อ่ะ... เอาไม้ไก่ไม้เดียวผม ไม่ต้องใส่ถุงก็ได้ครับ " 
    ^ เกรงใจ ซื้อไม้เดียวเอง ลำบากคุณป้าต้องหยิบถุงมาใส่ให้อีกกก

    " ไม่อยากกินเยอะครับ เดะอ้วน 55555 "
    ^ ไม่รู้อะ อาย พูดไปยิ้ม(แบบเขิลๆ) มือขวาขยับไป ซ้าย ล่าง ขวา บน วนๆกันไป เพราะมือซ้ายถือตังมา 5 บาทและกำลังเก็บอาการอยู่ไม่นิ่งไว้ในกระเป๋ากางเกง

    " ไม่เป็นไรจ้าาา ซื้อเท่าไรแม่ค้าก็ขายยหมด น้ำจิ้มผสมใช่ไหม "

นั้นคือสิ่งที่แม่ค้าร้านลูกชิ้นสังคมตอบกลับมาให้ผม พร้อมกับหยิบไก่หนึ่งไม้ลงถุงให้เสร็จสับ

    โอ้วววววว คุณป้าาาาาาาาาาาาาา >___<

ผมเดินถือถุงกระดาษเหมือนพี่สาวคนมะกี้เดะ อาจจะต่างกันที่ในถุงนี้มีลูกชิ้นอยู่ไม้เดียวและไม่รู้เหมือนกันว่าพี่สาวเธอจะซื้อไปเท่าไร ซึ่งมันก็ไม่ได้สำคัญอะไรหรอก หากแต่ "การซื้อลูกชิ้นเมื่อก่อน" กับ "ตอนนี้" ของผมมันเปลี่ยนไปซะแล้ววว ^^
SHARE

Comments

Nuu
2 years ago
ทางนี้โหยหาลูกชิ้นทอดเหลือเกิน
Reply
Nutcha_nt
2 years ago
กินให้อ้วนไปเลยยยยยยยย
Reply