ห้องสี่เหลี่ยม
ทุกวันที่ตื่นขึ้นมาพร้อมกับความเบื่อหน่าย

ได้แต่ถามตัวเองทุกวันว่าอีกแล้วหรอ?

ทุกๆวันที่ต้องตื่นขึ้นมาแล้วก็ออกไปที่ห้องสี่เหลี่ยม

ห้องเล็กๆที่มีแต่คนแปลกหน้า

ห้องที่มีแต่สิ่งเดิมๆเหมือนทุกๆวัน

เช้าในทุกๆวันจะต้องตื่นขึ้นมาด้วยความงัวเงีย
แต่ก็ต้องหนีให้พ้นแรงดึงดูดของเตียง

ออกมาพบเจอกับผู้คนมากมายเบียดเสียดกันอย่างหนาแน่นในช่วงเวลาเร่งด่วน

"น่าเบื่อ"

คำพูดที่บ่นออกมาพร้อมกับถอนหายใจในทุกๆวัน

ได้แต่นั่งมองนาฬิกาให้เวลาผ่านไปเรื่อยๆ

สถานที่ ที่ไม่อยากไปแต่ก็ต้องไป

สิ่งที่ ไม่อยากทำแต่ก็ต้องทำ

มนุษย์เราเกิดมาเพื่อจะใช้ชีวิตแค่นี้หรอ

ออกจากห้องสี่เหลี่ยมเพื่อไปห้องสี่เหลี่ยมอีกห้อง
มันสุดแสนจะน่าเบื่อ ที่จะต้องสูญเสียตัวตนของตัวเองไปทีละนิดๆ

และเมื่อมันมาถึงจุดเดือดที่แทบจะปะทุออกมา ก็ทำได้แค่ย้อนกลับมาดูตัวเอง

มันอาจเป็นเพียงความอคติ

ที่เรายังอยากจะเป็นเด็ก อยากจะเป็นในแบบที่เราเคยเป็น

แค่เพียงเพราะโลกของผู้ใหญ่ไม่อาจทำได้ทุกสิ่งตามใจ

แต่จริงๆแล้ว เราอาจไม่จำเป็นสูญเสียตัวตนไป

เราแค่ต้องยอมรับในความสวยงามอีกด้านหนึ่ง
SHARE
Written in this book
วันๆหนึ่งที่ผ่านไป
ประสบการณ์ชีวิต เรื่องเล่า เหตุการณ์ที่ได้เจอในแต่ละวัน แต่ละคนก็ต่างกันไป บางทีมันอาจสร้างแรงบันดาลใจให้ใครอีกมากมาย
Writer
DifficultToWriteName
Designer
นามปากกา : ชื่อเขียนยาก

Comments