ตัวตนที่ฉันเป็น
18.06.2017

ช่วงนี้รู้สึกว่าตัวเองดูแปลกๆไป จากคนที่ชอบโวยวาย ชอบทำอะไรเสียงดัง โครมคราม กลายเป็นคนที่นิ่งเงียบ เฉยๆ จนคนในครอบครัวเริ่มแปลกใจว่าเกิดอะไรขึ้น มีแต่คนถามเราว่าเป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมช่วงนี้ดูเงียบๆ นิ่งๆ ซึ่งเราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมช่วงนี้ตัวเองดูนิ่งๆแปลกๆไป จนถึงวันนี้เราก็นั่งคิดตลอดนะว่าเพราะอะไรทำให้เรากลายเป็นแบบนี้ จนมารู้คำตอบของตัวเองจริงๆเมื่อไม่นานมานี้ ว่าจริงๆแล้ว เวลาเราไม่พอใจใคร หรือไม่ถูกใจ เราจะเป็นคนที่เหมือนเก็บความรู้สึกไว้ข้างใน แต่ที่ผ่านมาที่เราโวยวายเพราะเราอยากให้ทุกคนรู้ว่าเรารู้สึกยังไง จนในบางครั้งที่เราโวยวายมันก็ทำให้คนอื่นเขาเอือมหรือรำคาญเราเหมือนกัน ซึ่งเรามองในจุดนี้ว่า เราจะต้องปรับปรุงตัวเองใหม่ พูดในสิ่งที่เราควรจะพูดเท่านั้น คนอื่นเขาจะได้ไม่มองว่าเราเป็นเด็กขี้โวยวาย เพราะบางทีเราเป็นคนที่ชอบพูดก่อนคิด แล้วตอนนี้เราต้องคิดก่อนพูดให้มากขึ้น แล้วสาเหตุต่อมาคือ เราเป็นคนชอบนอยด์ บางทีก็นอยด์ในเรื่องเล็กๆน้อยๆที่คนอื่นเขาไม่เก็บมาคิดกัน จนหลายๆคนมาบอกเราว่าเราเป็นคนคิดมาก แล้วก็ขี้น้อยใจ ซึ่งสาเหตุนี้เราพยายามหาวิธีแก้ไขนิสัยตัวนี้อยู่ ซึ่งครั้งนึงเราเคยทำได้ แต่พอช่วงไหน เครียด หรือเสียใจ อาการนี้มันมักจะกลับมาเสมอ โดยเฉพาะเรื่องเพื่อน เราเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับเพื่อนมากๆ โดยเฉพาะเพื่อนสนิท ถ้าแบบวันนี้เขาดูแปลกๆไป ดูไม่สนิทกับเรา ดูพูดจากับเราน้อยลง เราก็มักจะนอยด์แล้วก็จบด้วยการมานั่งร้องไห้คนเดียว ซึ่งฟังดูแล้วมันเหมือนคนบ้าเลย แต่เราเป็นแบบนี้จริงๆ นิสัยแบบนี้มันยังแก้ไม่หาย เราคงจะต้องหาทางที่จะกำจัดอาการแบบนี้ออกไป เราเคยคิดนะ ว่าเราเป็นโรคซึมเศร้าหรือเปล่า เพราะชอบฟังเพลงอกหัก เพลงที่ตอกย้ำตัวเอง แต่ความจริงแล้วเราเพิ่งมารู้ตัวเองว่าเราชอบฟังเพลงช้าๆ ซึ่งเพลงช้าๆส่วนใหญ่มักเป็นเพลงคนอกหัก เราเป็นคนที่ชอบคาดหวังกับคนอื่น ว่าคนนู้นจะต้องเป็นแบบนี้ คนนี้จะต้องเป็นแบบคนนู้น ซึ่งประมาณ90%เขามักไม่ได้เป็นอย่างที่เราหวังไว้ ซึ่งเราก็จะผิดหวังเอง หลายคนสงสัยว่าทำไมเราถึงชอบโพสต์แต่อะไรเศร้าๆ ดราม่าอะไรหรือเปล่า เราแค่อยากสะท้อนให้เห็นในอีกมุมนึงของความเสียใจ ว่ามันทำลายอะไรหลายๆอย่างในตัวเรา แล้วคนก็ถามต่อว่าในชีวิตนี้ไม่มีความสุขเลยหรอ เราก็คงต้องบอกว่า ความสุขมันอยู่รอบตัวเราเสมอ มันไม่ต้องมีคำนิยามว่าความสุขมันคืออะไร มันหน้าตาเป็นยังไง แต่ความเศร้านี่สิ มันจะเข้ามาตอนไหนก็ไม่รู้ ซึ่งความเศร้ามันก็เป็นความท้าทายอย่างนึง ว่าเราจะมีวิธีการกำจัดมันออกไปยังไง เราจึงถ่ายทอดประสบการณ์หรือ เรื่องเล่า ผ่านตัวอักษร ให้หลายๆคนได้รู้ว่าเมื่อเกิดความเศร้าขึ้นเราควรรับมือกับมันอย่างไรความสุขมักอยู่รอบตัวเรา แต่ความเศร้ามันจะเข้ามาตอนไหน ก็ไม่มีใครรู้


                              @coconut_tofu                                   
SHARE
Writer
Coconut_tofu
Medical Student,Daughter
มนุษย์ที่มีแต่เรื่องราวสีเทา 👤 ถ่ายทอดความรู้สึกผ่านตัวอักษร 🖋

Comments