โตเกียวไส้รวมสิบบาทครับ...
          "เธอไม่จำเป็นต้องรู้หรอกว่าเป็นฉัน.. ขอแค่เธออร่อยกับมันก็พอแล้ว"

          ผมหมายถึงโตเกียวน่ะ ไม่ใช่เมืองหลวงของประเทศยุ่นแต่อย่างใด แต่เป็นขนมชนิดหนึ่ง
มีไส้หมู ไส้กรอก ไส้หวาน ไส้ไข่ แต่ก็ไม่รู้ทำไมเขาถึงเรียกกันว่า''โตเกียว'' ทั้งที่ผมคิดว่ามันไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลยซักนิด...

           เธอเป็นเพื่อนร่วมชั้นมหาลัยฯของผม ทุกๆวันสิ่งที่ทำให้คนขี้เกียจอย่างผมอยากไปเรียน ก็คือการได้ไปเจอหน้าเธอ แม้ว่าทุกครั้งที่เราเจอกันผมมักพยายามจะหลบหน้าตลอด ไม่รู้สิ ผมไม่กล้าที่จะสบตาเธอน่ะ แม้ผมจะโกหกเก่งแค่ไหน แต่ความรู้สึกที่มีในสายตา ผมคงโกหกเธอไม่ได้แน่ ผมกลัวเธอจะรู้ความจริง แต่เอาจริงๆนะ ผมก็แค่เขินน่ะ ผมมันเป็นคนขี้อาย...

            เย็นวันนั้นขณะที่ผมกับเพื่อนเดินสวนเธอ เธอก็พูดเปรยๆว่า "อยากกินโตเกียว เลี้ยงหน่อย" แน่นอนเธอคงไม่ได้บอกผมหรอก เพราะเพื่อนผมมันสนิทกับเธอมากกว่า ผมมักจะเข้าหาเธอผ่านไอ้หมอนี่ แน่นอนครั้งนี้ก็เช่นกัน

"ไส้รวมสิบบาทครับ"
ผมบอกลุงร้านขายโตเกียว ระหว่างที่รอก็คิดอะไรเรื่อยเปื่อย จะเอาไปให้เธอยังไงดีนะ ให้โดยที่เธอไม่รู้ว่าเราให้ ลุงเจ้าของร้านก็ให้เราปรุงรสเอง ผมก็ใส่พริกไทยและเหยาะซีอิ๊ว "มันจะจืดไปมั๊ยน้า หรือเธอจะชอบแบบเค็มๆ" ระหว่างที่คิดอยู่นั้นผมก็เผลอเหยาะซีอิ๊วไปซะเยอะเลย หวังว่าเธอคงจะไม่ได้เป็นโรคไตหรอกนะ.. แล้วผมก็ฝากเพื่อนผมเอาไปให้ และก็เถียงกันว่าถ้าเธอถามว่าใครซื้อจะให้มันตอบว่าไง คิดไปต่างๆนานา ทั้งที่ความจริงแล้วเธอก็แค่ขอบคุณและรับไว้.. บ้าจริง แล้วผมตื่นเต้นไปเพื่ออะไรกันนะ ฮ่าๆ

            ในทุกๆวันศุกร์ ห้องผมมักจะจัดปาร์ตี้เล็กๆย่างหมูกินกัน จริงๆมันก็ไม่เกี่ยวหรอกว่าเป็นวันศุกร์ พักหลังเข้าชักจะเริ่มถี่จนตังค์ในกระเป๋าผมไม่ค่อยสู้ดีเท่าไร พออาจารย์กลับพวกผมก็ไปซื้อเหล้ากัน ตกลงกันไว้ว่าแค่ขวดสองขวด ด้วยอรรถรสในการโม้กันและรสชาติแปร่งๆของเหล้าถูกๆ จนเวลาล่วงเลยผ่านไป ขวดที่ห้าก็มาจากไหนไม่รู้ แล้วพอเธอเมาได้ที่ทีไร เธอก็จะเริ่มร้องไห้ทุกที เพื่อนๆก็แซวกันไปแต่ผมไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่หรอก อย่างน้อยๆผมก็ชอบตอนที่เธอยิ้มมากกว่าร้องไห้อยู่ดี..

              จนทุกอย่างปกติ แต่ผมรู้ดีว่าจริงๆเธอก็แค่ปิดมันไว้ เก็บมันไว้ แค่ทำเป็นร่าเริงต่อหน้าเพื่อนเท่านั้น จนสุดท้ายเหล้าหมด ทุกคนเริ่มทยอยกันกลับ เป็นเวลาเกือบๆเที่ยงคืน ขณะที่ผมลงไปเข้าห้องน้ำกะลังจะกลับ ผมก็เจอเธอพอดี และเธอก็เริ่มระบายมันออกมา ทุกสิ่งที่อยู่ในใจ ความปวดร้าว ความโดดเดี่ยว ผมค่อยๆนั่งลงและนั่งฟังเธออย่างเงียบๆ ยิ่งเธอระบายออกมามากเท่าไหร่ มันก็ยิ่งบีบหัวใจผมมากขึ้นเท่านั้น ทั้งๆที่ผมคอยมองเธอมาตลอดแต่กลับทำอะไรไม่ได้เลย ไม่ได้เลยซักอย่าง...

               น้ำตาเธอเริ่มไหลออกมา และไม่รู้เมื่อไหร่ที่คนขี้อายไม่กล้าแม้แต่จะสบตาอย่างผม กลับคว้ามือของเธอมากุมไว้ ผมกุมมือเธอไว้แน่นราวกับจะไม่มีวันทิ้งเธอไปไหน ผมไม่รู้จะพูดอะไรออกไป ได้แต่ผมส่งผ่านความรู้สึกผ่านไปที่มือน้อยๆของเธอ เราสองคนนั่งคุยกันภายใต้คืนที่ฟ้ามืดสนิท แต่อย่างน้อยคืนนี้เธอก็ไม่ต้องอยู่คนเดียว ผมยังอยู่เป็นเพื่อนเธอ ถึงจะเป็นได้แค่เพื่อนเสมอมา แต่แค่นี้ก็พอแล้วแหละ ผมไม่กล้าคิดไปมากกว่านี้หรอก...

 เราสองคนกุมมือกันอยู่อย่างนั้น..
ในระหว่างที่ผมปลอบโยนเธออยู่นั้น
เธอก็มอบความอบอุ่นให้ผมเช่นกัน 

                 จนเธอเริ่มดีขึ้นและกลับมาร่าเริงอีกครั้ง อาจเป็นเพราะคงสร่างเมาด้วยล่ะมั้ง มันเป็นช่วงเวลาสั้นๆของเราสองคน แต่ที่จริงก็ล่อไปหลายชั่วโมงพอสมควร เกือบตีสาม ในขณะที่ท้องเริ่มร้อง เราออกไปหาซื้ออะไรกินกัน เธอก็กลับมาหัวเราะได้เหมือนเดิม เธออาจไม่รู้หรอกว่ารอยยิ้มของเธอได้ทำให้ใครบางคนต้องมนต์สะกดในทุกครั้งที่เจอ พอได้เวลา เราสองคนต่างแยกย้ายกันกลับบ้าน และพอถึงพรุ่งนี้เมื่อเช้าวันใหม่ได้มาถึง เมื่อเธอสร่างเมา เธอคงจะลืมเรื่องราวต่างๆในคืนนี้ไปหมด แต่มันไม่สำคัญหรอก เพราะผมจะไม่ลืม...

 คงเหมือนดั่งขนมโตเกียวนั่นแหละ...
เธอไม่จำเป็นต้องรู้หรอกว่าทำไมเขาถึงเรียกกันว่าโตเกียว
ก็เหมือนกับที่ฉันชอบเธอนั่นแหละ ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไม
  แต่ถ้าเธอชอบกินล่ะก็.. ฉันจะอยู่ตรงนี้เสมอ คงมีสักวันที่ฉันกล้าพอ
แล้วเราคงได้มานั่งกินขนมโตเกียวด้วยกันเนอะ

                    เย็นวันต่อมา ขณะที่ผมกำลังนั่งเขียนงาน เธอก็เดินเข้ามา
เรายิ้มให้กันเบาๆ ก่อนที่ผมจะเขินเหมือนทุกครั้ง แล้วเธอก็เดินจากไป...

"แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนทุกทีหรอกนะ" ผมพึมพำอยู่คนเดียวสักพักก่อนจะหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุด..
                 
SHARE
Writer
Dissoluteman
musician
Thank you for reading :)

Comments

21n6
10 days ago
จบน่ารักดีนะคะ:)
Reply
Dissoluteman
10 days ago
ขอบคุณครับ ^^
tiger22
8 days ago
อ่านไปยิ้มไปคะ : ) เป็นกำลังใจให้คะ
Reply
Dissoluteman
7 days ago
ขอบคุณค๊าบ จะสู้ต่อไปครับ 555
Violetgraper
8 days ago
อ่านแล้วอยากกินโตเกียวขึ้นมาเลย
Reply
Dissoluteman
7 days ago
เดี๋ยวนี้หากินยากละครับ 5555
nookies
6 days ago
อมยิ้มแล้วอยากกินโตเกียว
Reply
Dissoluteman
5 days ago
ต้องไส้รวมครับ ^__^
oneneungng
6 days ago
น่ารัก เป็นกำลังใจให้ค่ะ
เรื่องถูกใจสาวกโตเกียวอย่างเราเลย😄
Reply
Dissoluteman
5 days ago
55555 ขอบคุณมากครับ ^__^