ความรักที่เพ้อมากกก
"แนะนำตัวละคร"
-เจ้านาย เป็นผู้ชายที่หล่อ น่ารัก พูดเพราะ ชอบเล่นกีฬา ชอบเล่นดนตรี
-อาอี้ เป็นผู้หญิงธรรมดาคนนึง ที่ไม่ได้
เพอร์เฟค(ซึ่งคือฉันเอง)
"ตัวละครประกอบ"
-เจ้าขุน,เจ้าสมุทร เป็นน้องของเจ้านายทั้งสอง
-ป๊ะป๊า มามี๊ เป็นพ่อแม่ของเจ้านาย
.
.
.
เรื่องมีอยู่ว่า.....
ฉันย้ายบ้านไปที่กรุงเทพ ที่นั้นเป็นหมู่บ้านที่เจ้านายอยู่ ตอนแรกฉันไม่รู้ ฉันเลยเดินออกมาเล่นนอกบ้าน ทำให้ฉันได้เจอกับเจ้านาย ฉันตกใจ!! ทำอะไรไม่ถูก ฉันจึงรีบวิ่งเข้าบ้าน แล้วไปตั้งสติ ฉันจึงไปบอกแม่ว่า...
ฉัน:แม่คะ เมื่อกี้หนูเจอเจ้านายด้วยค่ะ ลูกของพ่อเจกับแม่ปิ่น
แม่:จริงหรอ
ฉัน:ใช่ค่ะ หนูตกใจมากกกกกก
แม่:สงสัยอยู่หมู่บ้านกับเรา
ฉัน:หูววว งั้นหนูก็ต้องเจอกับ เจ้านาย เจ้าขุน เจ้าสมุทรสิคะ เย้ๆๆ
แม่:จ้าาาา
      {วันต่อมา}
ฉันเห็นเจ้านายเล่นกับน้องๆอยู่หน้าบ้าน ฉันได้แต่แอบมองแล้วยิ้มอยู่คนเดียว เจ้าขุนหันมามองฉันแล้วทำหน้าสงสัยว่าฉันมาแอบมองทำไม?
เจ้าขุนเลยเดินมาหน้าบ้านฉัน แล้วมาตะโกนอยู่หน้าบ้านว่า มีใครอยู่มั้ยครับ???
ตอนนั้นฉันรู้สึกใจเต้นรัวๆ
ฉันเลยเดินออกไปข้างนอก แล้วบอกว่า
"มีอะไรรึเปล่า"เจ้าขุนเลยตอบกลับมาว่า...
เจ้าขุน:เธอมายืนมองพวกเรารึเปล่า
ฉัน:ใช่ๆๆๆ
เจ้าขุน:มายืนมองทำไม แล้วนี่พึ่งมาอยู่ใหม่หรอ
ฉันกำลังจะตอบเจ้าขุน เจ้านายกับเจ้าสมุทรเลยเดินมาหาเจ้าขุน จากที่ใจเต้นรัวๆตอนนี้เหมือนฉันฝันมาก ฉันเลยลองหยิกแขนตัวเอง ฉันก็รู้สึกเจ็บทำให้ฉันรู้ว่าฉันไม่ได้ฝันไป ฉันทำอะไรไม่ถูกเลยตอนนั้น ฉันเลยกล่าวสวัสดี
พี่เจ้านายสวัสดีคะ เจ้าสมุทรสวัสดีคะ
เจ้านายกับเจ้าสมุทรก็สวัสดีกลับ
แล้วเจ้านายเลยถามชื่อฉัน
เจ้านาย:ชื่ออะไรหรอ
ฉัน:อาอี้คะ
ฉันใจเต้นรัวมากเมื่อฉันแอบชอบเจ้านายมานานมาก จนวันนี้ได้เจอตัวจริงแบบใกล้ชิดมาก
เจ้านาย:มาเล่นกับพวกเรามั้ย
ฉัน:จะดีหรอ ไม่กลัวนักข่าวเอาไปเขียนเสียๆหายๆหรอ
เจ้านาย:ไม่นิ
ฉัน:งั้นก็ได้
พวกเราก็ไปเล่นกัน4คน มีเจ้านาย เจ้าขุน 
เจ้าสมุทร ฉันเป็นผู้หญิงฉันก็เล่นกับผู้ชายไม่ค่อยจะเป็น ฉันเลยไปนั่งที่โต๊ะ
แล้วดูพวกหนุ่มๆเล่นกัน พอสามเจ้าเหนื่อยก็มานั่งข้างๆฉัน เจ้านายเลยพูดขึ้นมาว่า
เจ้านาย:ไม่ไปเล่นด้วยกันหรอ
ฉัน:เราเล่นอะไรแบบนี้ไม่เป็นหรอก
เจ้านาย:อ่ออออ เจ้านายก็ได้ถามว่า มาอยู่นี้
นานรึยัง?
ฉัน:ยังหรอก พึ่งมาอยู่ได้2-3วันเอง
เจ้านาย:แล้วตอนนั้นบ้านอยู่ไหนอ่ะ ทำไมถึงได้ย้ายมา
ฉัน:บ้านเราอยู่อุดรอ่ะ พ่อแม่เรามาประชุมที่กรุงเทพบ่อย เลยมาซื้อบ้านที่กรุงเทพ และให้เรามาเรียนที่กรุงเทพเลย
เจ้านาย:อ่อๆๆๆ
ฉัน:รู้ป่ะก่อนที่เราจะมากรุงเทพอ่ะ เราชอบทั้งสามเจ้าเลยนะ
เจ้านาย:จริงดิ
ฉัน:ใช่ๆๆๆ
เจ้าขุน:โหวววว ชอบขนาดไหน
ฉัน:ชอบมากๆๆติ่งเลยแหละ555+
เจ้านาย:แล้วในสามคน ชอบใครที่สุด
ฉัน:มันก็มีที่ชอบมากที่สุดอยู่แหละ แต่เรากลัวอีกสองคนว่าเราลำเอียง
เจ้านาย:ไม่เป็นไรหรอก พูดมาเลย
ฉัน:เราชอบมากสุดๆก็คือ...เจ้า...นายนั่นแหละ
เจ้านาย:จริงป่ะเนี่ย
ฉัน:จริงสิ จะโกหกทำไมล่ะ เอิ่ม...มีของจะให้ทั้งสามคนเลยนะ จะเอาป่ะ
เจ้านาย เจ้าขุน เจ้าสมุทร ตอบพร้อมกันว่า...
เอาาาาาาาาา
ฉัน:อ่ะๆงั้นรอตรงนี้ก่อนนะ เดี๋ยวไปเอาของที่บ้านมาให้
.
.
.
ฉัน:มาแล้วๆๆๆ
เจ้าสมุทร:ไหนๆมีของหมุดมั้ย
ฉัน:มีจ้าาาา
ฉันก็แบ่งของให้ทั้งสามคน แล้วพูดว่า
ฉัน:เจ้าหมุด เจ้าขุน เสียใจมั้ยที่ได้ของน้อยกว่าเจ้านาย ขอโทษจริงๆนะ
เจ้าขุน:เราไม่เป็นไรหรอก เพราะเรารู้ว่าอาอี้ชอบเจ้านายไง
เจ้าสมุทร:ใช่ๆเราเข้าใจๆ
ฉัน:โอ๋เอ๋ๆอย่างอนนะ
เจ้าขุนกับเจ้าสมุทรก็ยิ้ม เมื่อฉันง้อ
เจ้านาย:ขอโทษนะ นายเกิดมาหล่อ
เจ้าขุน:แหวะๆ จะอ้วก
     {วันต่อมา}
   [เวลา 8.00 น.]
เจ้านาย เจ้าขุน เจ้าสมุทร นั่งรับประทานอาหารเช้ากันอยู่ ฉันมองไปเห็นพอดี เมื่อเจ้านายมองเห็นฉันก็เรียกฉันมา
เจ้านาย:อาอี้...มากินอาหารเช้าด้วยกันสิ
ฉัน:ไม่เป็นไรเราเกรงใจ พ่อเจกับแม่ปิ่น
เจ้านาย:ไม่เป็นไรหรอกหน่า
ฉัน:เดี๋ยวเราไปขอแม่เราก่อนนะ
.
.
.
ฉัน:แม่คะ หนูไปข้างบ้านได้มั้ย
แม่:ไปทำไมหรอลูก
ฉัน:ไม่รู้ค่ะ เห็นเจ้านายเรียกอ่ะค่ะ
แม่:โอเคๆรีบไปรีบกลับนะ
ฉัน:ขอบคุณค่ะแม่ รักแม่น้าาา
ฉันก็เดินไปข้างบ้าน 
.
.
.
เจ้านาย:นั่นไงอาอี้มาแล้ว
เจ้าขุน:มานั่งก่อนสิ
ฉัน:โอเคๆ
เจ้านาย:อาอี้จะกินอะไรอ่ะ
ฉัน:เราสบายๆได้หมดๆ
เจ้านาย:อ่ออออ
.
.
.
  [เวลา 9.00 น.]
เจ้าขุนเลยพูดขึ้นมาว่า...
เจ้าขุน:งั้นเดี๋ยวขุนไปอาบน้ำก่อนนะ อาอี้นั่งเล่นกับนายไปก่อนล่ะกัน
ฉัน:โอเคๆ
.
.
.
เจ้านาย:อาอี้ ตอนเที่ยงนี้พวกเราจะไปซื้อของไปด้วยกันมั้ย? ไปหลายคนสนุกนะ
ฉัน:ไม่รู้ว่าแม่ให้ไปรึเปล่า แล้วเราก็พึ่งรู้จักกันด้วย เดี๋ยวแม่เราจะว่าอ่ะ
เจ้านายกำลังจะพูด แม่ปิ่นเลยเดินมาที่โต๊ะ
ฉัน:แม่ปิ่นสวัสดีคะ
มามี๊:สวัสดีจ้า
ฉัน:แม่ปิ่นสวยมากเลยคะ หนูเคยเห็นแค่ในรูป
มามี๊:อุ้ย ขอบคุณนะคะลูก หนูชื่ออะไร
ฉัน:อาอี้คะ
มามี๊:บ้านหนูอยู่ไหน เป็นเพื่อนเจ้านานหรอ
ฉัน:อ่อป่าวคะ พอดีหนูพึ่งย้ายมาอยู่ข้างบ้านได้
2-3วันนี่เองคะ เมื่อวานเจ้านายและอีกสองคนเลยชวนหนูมาเล่นด้วย
มามี๊:อ่อจ้ะ
เจ้านายก็พูดตัดบทขึ้นมาว่า...
เจ้านาย:มามี๊ ตอนเที่ยงเราจะไปซื้อของ นายอยากให้อาอี้ไปด้วยครับ มามี๊ช่วยไปบอกแม่ของอาอี้ได้มั้ยครับ
มามี๊:เดี๋ยวแม่จะลองไปบอกให้นะ
เจ้านาย:เย้ๆๆๆๆ
มามี๊:อาอี้พามามี๊ไปหาแม่หนูหน่อยสิ
ฉัน:ได้ค่ะ
ฉันก็พาแม่ปิ่นมาหาแม่ของฉัน
แม่:อาอี้กลับมาแล้วหรอลูก เป็นไงบ้าง
ฉัน:แม่!!ดูซิหนูพาใครมา
แม่เดินมาหาฉัน
แม่:คุณปิ่นนนน สวัสดีคะ
มามี๊:สวัสดีคะ
แม่:มีอะไรรึเปล่าคะ มาถึงที่บ้านเลย อาอี้ไปทำอะไรให้ที่บ้านเสียหายรึเปล่า
มามี๊:ป่าวค่ะ วันนี้จะมาบอกคุณแม่ว่า ตอนเที่ยงจะขอให้อาอี้ไปซื้อของด้วยจะได้มั้ยคะ พอดีลูกๆเค้าขอมาค่ะ
แม่มองหน้าฉัน
แม่:ได้ค่ะ ฝากอาอี้ด้วยนะคะ
มามี๊:ได้ค่ะ งั้นปิ่นขอกลับก่อนนะ อาอี้ไปแต่งตัวรอเลยนะ
ฉัน:ค่ะ
.
.
.
ฉันแต่งตัวเสร็จก็เดินไปที่บ้านข้างๆ ฉันเห็นพ่อเจอยู่หน้าบ้านพอดี
ฉัน:พ่อเจคะ สวัสดีค่ะ
ป๊ะป๊า:สวัสดีจ้า มาหาใครหรอลูก
ฉัน:เจ้านายบอกเที่ยงจะไปซื้อของ ก็เลยชวนหนูไป
ป๊ะป๊า:อ่าวหรอ เจ้านายไม่เห็นบอกพ่อเลย
เจ้านายก็เดินมาพอดี
เจ้านาย:อาอี้เสร็จแล้วหรอ เดี๋ยวนายจะไปเรียกน้องๆกับมามี๊ก่อนนะ ป๊ะป๊าครับนี่อาอี้เพื่อนข้างบ้านเราครับ พึ่งย้ายมาอยู่
ป๊ะป๊า:อ่อออออ
ฉันก็ยืนรออยู่สักพัก
.
.
.
เจ้านาย:มาแล้วๆ
เจ้าขุน:อาอี้ไปด้วยหรอ
เจ้าสมุทร:เย้ๆๆๆ อาอี้ไปด้วยเวลาหมุดโดนรังแก อาอี้จะได้ช่วยหมุด
เจ้าขุน:555+
มามี๊:ป่ะไปกัน
ขณะอยู่ในรถ แม่กับลูกๆทั้งสามคนก็คุยกัน ฉันก็นั่งอยู่เงียบๆเพราะฉันกลัวเสียมารยาท และที่สำคัญฉันเป็นคนนอก
มามี๊:อาอี้เป็นอะไรรึเปล่าลูก
ฉัน:อ่อป่าวคะ พอดีหนูเกรงใจเลยนั่งอยู่เฉยๆดีกว่า
เจ้าขุน:อาอี้ไม่ต้องเกรงจงเกรงใจอะไรหรอก เราเป็นเพื่อนกันแล้วนะ
ฉัน:ค่ะ เจ้าขุน
.
.
.
{ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง}
เจ้าสมุทร:เย้ถึงแล้ว
ทุกคนก็เดินไปพร้อมๆกัน แต่ฉันต้องพยายามเดินข้างหลังและออกห่างๆเพราะฉันกลัวจะเป็นข่าว
เจ้าสมุทร:อาอี้ทำไมเดินช้าจัง
ฉัน:ขอโทษนะที่ต้องเดินช้า ถ้ามีใครเอาไปเขียนข่าว เราโดนสะใภ้มโนด่าเอาแน่
มามี๊:ไม่ต้องกลัวหรอกลูก ในวงการก็เป็นอย่างงี้แหละ ถ้าเกิดอะไรขึ้นเดี๋ยวมามี๊จะบอกกับสื่อเอง
ฉัน:ขอบคุณมากๆนะคะ
ฉันก็เดินไปซื้อของตามปกติ เหมือนไม่มีอะไร
.
.
.
กำลังจะกลับบ้าน
ทุกคนก็นั่งเงียบๆอยู่ในรถ เจ้าสมุทรเลยพูดตัดขึ้นมาว่า...
เจ้าสมุทร:อาอี้ เป็นยังไงบ้างวันนี้ ไปซื้อของสนุกมั้ย?
ฉัน:ก็สนุกนะ ในชีวิตนี้เราไม่เคยคิดว่าจะได้มาเดินใกล้ๆกับดาราเลย
มามี๊:พวกเราก็เป็นคนธรรมดาเหมือนหนูนิแหละ อย่าไปคิดมากเลย
ฉัน:ค่ะ ยังไงก็ขอบคุณแม่ปิ่นมากๆเลยนะคะสำหรับวันนี้
มามี๊:ไม่เป็นไรหรอกจ้า หนูก็เหมือนลูกแม่
.
.
.
{บ้าน}
ฉัน:ขอบคุณนะคะ เดี๋ยวหนูขอตัวเข้าบ้านก่อนนะคะ
มามี๊:จ้าาา
.
.
.
แม่:กลับมาแล้วหรอลูก
ฉัน:กลับมาแล้วคะ
แม่:เป็นไงบ้างสนุกมั้ย
ฉัน:ก็สนุกดีนะคะ บ้านนั้นเค้าก็เป็นกันเองค่ะ
แม่:จ้าาาาตั้งแต่วันนี้ฉันก็สนิทกับบ้านนั่นเรื่อยๆ ไปเล่นบ้านนู้นบ้าง เล่นบ้านนี้บ้าง ชวนไปกินข้าว ไปไหนด้วยกันบ่อยๆ
จนวันนึงเจ้านายเลยถามว่า...
เจ้านาย:อาอี้ ยังชอบเราอยู่รึเปล่า
ฉัน:ทำไมถามงั้นล่ะ
เจ้านาย:เราถามดูอ่ะ
ฉัน:ก็ชอบอยู่นะ แต่ให้คิดเกินนั้นก็คงไม่ได้หรอก มีหวังสะใภ้มโนด่าเราตายพอดี นายถามทำไมหรอ?
เจ้านาย:อ่อออออ
ฉัน:และที่สำคัญนายก็คงไม่ได้ชอบเราหรอกใช่มั้ย เราเลยไม่อยากเสียเพื่อนอ่ะ
เจ้านาย:ใครพูดแบบนั้น
ฉัน:ถึงไม่มีใครพูดมันก็เป็นเรื่องจริง
เจ้านาย:มันไม่จริง แต่ถ้าอาอี้อยากให้มันจริงก็ได้นะ
ฉัน:หมายความว่าไง อธิบายสิ
เจ้านาย:ก็เราชอบอาอี้ แต่อาอี้บอกเรื่องของเรามันเป็นไปไม่ได้อ่ะ
ฉัน:เห้ยยย นายอย่ามาล้อเล่น
เจ้านาย:นายไม่ได้ล้อเล่น นายพูดจริง
ฉัน:เอิ่มมมม
เจ้านาย:เป็นแฟนกับเราได้มั้ย
ฉัน:จะดีหรอ เราพึ่งอยู่ในวัยเรียนนะ พ่อแม่จะว่าเอาหรอก
เจ้านาย:เราก็คบกัน บอกพ่อกับแม่ทั้งสองฝ่าย แต่ไม่ต้องบอกสื่อ เพราะมันจะเสียหายทั้งสองฝ่ายป่าวๆ เราพร้อมตอนไหนค่อยบอกสื่อ
ฉัน:ก็ได้ ตกลง
เจ้านาย:เย้ๆๆๆๆ
ป๊ะป๊า:มีอะไรกันหรอ
เจ้านาย:นายมีอะไรจะบอกครับ คือ...นายกับอาอี้เราคบกันนะครับ
ป๊ะป๊า:ว่าไงนะ แล้วไม่กลัวคนเค้ารู้หรอกหรอ
เจ้านาย:พวกเราจะยังไม่บอกตอนนี้ ไว้ให้พวกเราโตๆหรือพร้อมก่อนแล้วค่อยบอก
ป๊ะป๊า:เอางั้นก็ได้
เจ้านายก็ไปบอกพ่อแม่ฉันให้รับรู้ บอกเจ้าขุนและเจ้าสมุทรให้รู้
เจ้าสมุทร:เย้ๆๆๆอาอี้เป็นแฟนนาย
เจ้านาย:แต่ต้องสัญญาก่อนว่าทุกคนจะไม่บอกใคร จนกว่าเราจะพร้อมที่จะบอก ทุกคนก็สัญญา
และเราสองคนก็ได้รักกันอย่างมีความสุข แฮปปี้
.
.
.
#เราไม่ได้มีเจตนาทำให้ใครเสียหาย
#เป็นเพียงจินตนาการ











SHARE
Written in this book
นิยายเพ้อออ
....

Comments