ชมพูเหมือนมีรัก

"ไหนบอกไม่ชอบท้องฟ้าไง"
"?"
"รู้ตัวรึเปล่า ว่าถ่ายรูปท้องฟ้าบ่อยขึ้น"
"คงชอบโดยที่ไม่รู้ตัวมั้ง"
"..."
"อีกอย่าง บนนั้นมีพระจันทร์ที่เราชอบ"








โตมายี่สิบปี แน่นอนว่าใครหลายคนย่อมรู้จักคำว่า รักและใครหลายคนอาจจะเคยมีสถานะแฟน
ทั้งดี และร้าย
เราก็เป็นหนึ่งในนั้น

แค่เริ่มต้น ก็ก้าวพลาด
เราเริ่มคำความรักครั้งแรก 
โดยความไม่รู้และไม่เข้าใจคำว่ารักเลยสักนิด 
คำว่ารักของเราไม่เคยมีรูปร่าง
ไม่เคยเป็นสิ่งที่เรายึดติด

เราใช้รักแบบทิ้งขว้างมาตลอดหลายปี

จริงจังทีไร ใจพังทุกที
โตขึ้นมาหน่อย เหมือนความรักเริ่มมีรูปร่าง
เปล่าหรอก มันคือความชอบ ที่ชอบมากมาก
มันไม่เคยใช่รักเลย แต่เราก็จริงจังมากพอ
พยายามอย่างมากที่จะเป็นคนรักที่ดี
แม้เราจะไม่รู้ว่า ต้องทำยังไง

สุดท้าย เธอลา ใจแตกสลาย .

เหมือนใจดวงนี้ไม่หลาบจำ 
เหมือนโดนซ้ำๆ แล้วสะใจ
ไม่เข็ด เรายังคงกล้าที่จะมีความรัก
หมายถึงรักจริงๆ ไม่ใช่แค่ชอบมากมาก

โอเค.. ใจมันเจ็บ ใจมันปวด แต่ตอนที่ได้มี
ใจมันชื้น แล้วใครเล่าจะไม่เสี่ยง

เคยมองใครผ่านๆ แต่จู่ๆ เขาก็กลายเป็นโฟกัสสายตาไหม ?
เราเคย .
เป็นรุ่นน้องคนนึง ที่เราก็แค่เดินผ่านเฉยๆ
ไม่รู้จักชื่อ ไม่รู้จักสาขา และไม่คิดจะทักทาย
แต่กลับสะดุดตาจนจำได้ แม้จะมองแค่ไม่ถึงนาที

แปลก .
กวาดสายตามองหา เหมือนคาดหวังว่าจะเห็น
แต่ที่จริงก็ไม่ได้หวังว่าจะเจอคุณอีกหรอกนะ
แต่ทำไมพอเจอแล้วถึงยิ้มกันนะ ? ..
ยิ้มกว้างซะด้วย

ตลก .
เป็นเด็กตลก ที่เป็นกระต่ายตื่นตูมเวลาเจอรุ่นพี่
ทำไมถึงต้องรนยกมือไหว้ขนาดนั้นนะ ? ..
แน่นอน เราไม่ได้คุยอะไรกันนอกจากรับไหว้
และเราก็เดินผ่านกันไป
.
.
ไม่สิ คุณคนเดียวต่างหากล่ะ :)
เพราะเรายังหยุด ยืนมองคุณจากข้างหลังตรงนั้น
เห็นน่ารักดี เลยมองตาม :)
อ่านมาถึงตรงนี้ สรุปได้แล้วล่ะสิว่าเราชอบ
ใช่ เราชอบ ชอบมากมากเลย
ชอบขนาดที่ว่าไม่ยอมให้ใครรู้
เพราะกลัวคนอื่นจะอยากรู้
ว่าคุณน่ารักมากขนาดไหนนะ 
เราถึงชอบคุณขนาดนี้

ไม่บอกใครหรอก ห ว ง

ขี้หวงใช่ไหมล่ะ
ใช่ ยอมรับ
ก็คุณเขาเล่นน่ารักขนาดนี้
คนจะแห่มาชอบกันหมดจังหวัดแล้วมั้ง
ว่างไหม มาเป็นแฟนให้หน่อยดิ
กว่าจะได้ตอบตกลง
สลับกันขอไปกี่รอบก็ไม่รู้แฮะ
จาก 24 25 ลงเอยที่ 26 .
แต่ก็ได้แล้วนะ
ได้แฟนอ่ะ :P


เคยอยากเป็นอะไรของใครไหม ?
เราเคย
เคยอยากเป็นโลกทั้งใบ แต่สุดท้าย ..
เราเป็นได้แค่ทานตะวันเฉาๆ ในสวนของเขา

เคยอยากเป็นร่มไว้บังฝน ไม่ให้เปียกตัวหรือหัวใจ
สุดท้าย.. เป็นได้แค่ลมบางเบา 
ที่พัดให้เมฆฝนเคลื่อนผ่านไป
ก่อนจะวกกลับมาอีกครั้ง ตอนเราเผลอไป

"เป็นหัวใจให้หน่อย"
"เป็น"
"ไม่ให้เลิกเป็นนะ"

คุณบอกแบบนั้น
เราบอกแบบนี้

"เป็นโลกทั้งใบให้หน่อย"
".."
"จริงๆ ให้เป็นมาสักพักแล้วแหละ อันนี้ประโยคบอกเล่า"

สวัสดี โลกของเรา
ไม่สิ เป็นทั้งพระจันทร์ โลก หมี แฟน
จริงๆ แล้วคุณเป็นทุกอย่างของเราเลยนะ .


สุดท้ายนี้
ขอให้คุณหลับฝันดี ดูแลตัวเองดีดี อย่าตากฝน
ถ้าไม่สบายวานคุณพาคุณไปกินยาด้วย
และถ้าคุณดื้อ วานคุณช่วยดุตัวเองแทนเราด้วย
อย่าลืมมีความสุข และรอยยิ้มอยู่ทุกวันนะ
เอ้อ ขาดไม่ได้เลย มีเราด้วยนะ 

ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน .

‘ ถ้ากอดเท่าความคิดถึงนี่สามวันก็ไม่พอนะ ’
‘ ตลอดชีวิตต่างหากที่ต้องการ ’
‘ ถ้าหมายถึงพี่ ก็ใช่นะ ’

เขียนเพราะอะไรน่ะหรอ
เพราะคิดถึงไงล่ะ

SHARE
Writer
Writebyme
เตาะแตะ หัดโต
เรื่องเล่าจากเราถึงคุณ

Comments