วรรณกรรมเรื่องเดิม
ผมเขียนถึง ไม่ใช่เพราะผมคิดถึงคุณ ผมเขียนถึงคุณ เพื่อผมจะลืมคุณ
ค่ำคืนนี้ปกติเหมือนเดิม เพียงเเค่ช่วงนี้ผมนอนไม่หลับไม่รู้ว่าเป็นที่ตัวผมเองนั้นไม่อยากหลับไหลลงหรือตัวผมเองนั้นไม่ต้องการที่จะล้มตัวลงนอน เพราะถ้าผมหลับตาลงผมจะพบเจอคุณคนเดิมในฝัน ผมไม่ต้องการให้มันเป็นเช่นนั้น การฝืนอดทนไม่นอนคงเป็นเรื่องไม่ปกติแต่สำหรับอาการฝืนธรรมชาติของผมนั้น เพียงเพื่อไม่ต้องการที่จะร่ำร้องครั้งที่พัน ในห้วงฝันแสนหวานที่ดึงกลับมาไม่ได้ ผมอยากข้ามห่วงเวลาของค่ำคืนไปอย่างรวดเร็ว ไม่หลับ ไม่กิน ไม่นอน ไม่ฝัน ไม่คิดถึงคุณอีกต่อไป แต่ก็นั้นเเหละผมติดกับวาทะกรรมบางคำที่ว่าทุกครั้งที่ผมคิดถึงเธอ ผมจะเขียนวรรณกรรมคนเขลาคร่ำควรญฉบับของผม  อย่างน้อยๆให้ผมจะบายเป็นอักษรโง่ๆดีกว่าอยู่ในห้วงอารมณ์ที่ยังคงรักคุณอยู่.
SHARE

Comments