DREAMTOPIA


ก่อนหนุ่มน้อยลูกชาวนาจะออกเดินทางไปยังเมืองของกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ เหตุเพราะมีประกาศจากราชวัง หากใครทำภารกิจพิชิตมังกรร้าย ที่คอยกัดกินอาณาจักร จะได้ซึ่งตำแหน่งอัศวินผู้สูงศักดิ์ ชายหนุ่มเห็นภาพอนาคตที่สวยงามรุ่งเรือง ได้เป็นอัศวินผู้เป็นที่นับหน้าถือตา มีเงินทองมากองรอบกาย ให้พ่อแม่ได้หายเหนื่อย มีเงินมีทองใช้ 



เขาเดินทางฝ่าความลำบาก ต่อสู้กับอุปสรรคมากมาย ฝ่าฟันปีศาจน้อยใหญ่ จนเข้ามาถึงตัวเมืองได้ ความตั้งใจที่ยังไม่ลดละ เขาตั้งใจจะสังหารมังกรร้ายให้ได้......ในที่สุดเข้าก็ทำได้

แต่ทว่า เขากลับค้นพบความจริง


.......เมื่อมังกรนั้นได้ตายจากไป เข้าได้ครอบครองตำแหน่งอัศวิน ชีวิตของเข้ากลับไม่ได้เป็นอย่างที่เขาคิด ภาระหน้าที่ที่แบกรับ และการใช้ชีวิตร่วมกับบรรดาข้าหลวงทั้งหลายช่างแตกต่างจากชีวิตที่ผ่านมายิ่งนัก....

ตอนเดินทางเข้ามาเรียนในกรุงเทพใหม่ๆ ในตอนแรกที่คิด ผมคิดว่าคงไม่ใช่ความลำบากอะไรในการใช้ชีวิต คงไม่ได้ต้องปรับตัวอะไรมาก แต่การมาใช้ชีวิต ต่างกับการมาเป็นครั้งคราว มาเที่ยว หรือมาเยี่ยมญาติ การใช้ชีวิตต้องอยู่กับสภาพแวดล้อมนั้นตลอดเวลา อยู่กับมันวินาทีต่อวินาที วันต่อวัน เดือนต่อเดือน ปีต่อปี ในสภาวะแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงไปจากเดิม



สิ่งแรกคือสิ่งที่เจอกับการมาปะทะและเข้าไปในร่างกายของเราตั้งแต่วินาทีแรกที่ก้าวเข้าไปในการเปลี่ยนแปลง นั่นคืออากาศ สภาพภูมิอากาศในแต่ละพื้นที่แม้แต่ในประเทศเล็กๆอย่างประเทศของเราก็มีความแตกต่างกัน กรุงเทพเป็นจังหวัดที่มีอัตราคาบอนมอนอกไซด์มากที่สุดในประเทศ ก่อให้เกิดก๊าซเรือนกระจก ผลที่ตามมาคือ อากาศที่ร้อนอบ เมื่อเข้ามาอาศัย จากคนที่เคยอยู่ในสภาวะอากาศที่อาจจะหนาวเย็นแบบภูเขา หรืออากาศที่ร้อนโปร่งชายทะเล ก็ต้องมีความอึดอัดเป็นธรรมดา จะเริ่มคุ้นชินได้ใช้เวลานานแค่ไหนก็เป็นเรื่องของแต่ละคน


การต้อนรับแรกในเรื่องอากาศก็เริ่มบั่นทอนแรงกายในการใช้ชีวิตแล้ว เมื่อในความร้อน อึดอันแบบนี้ แล้วต้องมาเจอสภาพจราจรที่ติดขัดเร่งรีบ จุดสำคัญคือมันติดขัดมากกว่าที่คิดไว้ มันอึดอัดเกินกว่าที่เคยใช้ชีวิตอยู่มาก มันส่งผลให้การเดินทางใช้เวลานานขึ้น เมื่อการเดินทางนานขึ้น ก็ทำให้กลับถึงที่พักช้าลง และต้องตื่นเช้ามากขึ้น เวลาในการนอนหลับพักผ่อนที่น้อยลงทำให้เรารู้สึกเหนื่อยล้าทุกขณะ


มีเพื่อนผมคนหนึ่งเคยพูดกับผมว่า ช่วงหลังๆมานี้ 

แค่ได้กินข้าวช้าๆกับบรรยากาศตอนเช้าก็เป็นความสุขที่หายากแล้ว 

เราต้องพยายามหาความสุขกับเรื่องเล็กน้อยในชีวิต ในชีวิตที่เต็มไปด้วยความตึงเครียด


สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่ต้องใช้เวลาช่วงแรกๆในการเข้ามาใช้ชีวิตในสังคมใหม่ต้องปรับตัว ซึ่งที่สุดแล้ว เราก็เริ่มคุ้นชินกับมัน เริ่มไม่รู้สึกอึดอัดกับอากาศ เริ่มรู้สึกเป็นปกติกับการต้องใช้เวลาเดินทางนานๆ สิ่งที่เป็นปัญหาสำหรับผมจริงๆแล้วกลับตามมาหลังจากนั้น


แน่นอนครับในสังคมที่มันแตกต่างกัน ใช้ชีวิตต่างกัน คนในสังคมย่อมก็มีวิธีการมองโลกต่างกัน มีรูปแบบการคิดที่ไม่เหมือนกัน ปัญหาในการสื่อสารและปรับความคิดให้เข้าใจและอยู่ได้กับคนในสังคมใหม่ก็กลายเป็นเรื่องที่ยากกว่าเรื่องภายนอกที่ได้กล่าวไปแล้ว

ผมเป็นเรื่องปกติของชีวิตเด็กมหาลัยครับที่เรามักมีปัญหากับ เพื่อน เรามาจากต่างที่ต่างทาง ต่างสังคม ความขัดแย้งไม่พอใจ ไม่เข้าใจ ไม่เข้ากันมักเกิดขึ้นเสมอ หลายครั้ง การพยายามทำตัวให้สนิทกันเร็วเกินไปโดยที่ยังไม่ได้รู้จักนิสัยใจคอกันดี ก็ทำให้เกิดความขัดแย้งรุนแรงขึ้นในภายหลังได้ ยิ่งยู่ในสังคมที่มีการแข่งขันมากแค่ไหน ก็มีโอกาสจะเจอความแตกร้าวนี้ได้มากเท่านั้น

การรู้จักใครซักคนหนึ่งต้องใช้เวลา ในความขัดแย้งลักษณะแบบนี้ ผมมองว่าไม่มีใครเป็นฝ่ายผิด แต่เมื่อเรารู้จักซึ่งกันและกันมากขึ้น มันอาจเป็นเส้นทางที่ไม่สามารถเข้ากัน หรือเดินทางด้วยกันได้จริงๆ

ไม่ว่าจะเป็นยังไง เมื่อเราตัดสินใจเข้ามาอยู่ ณ จุดจุดนี้แล้ว หากตัดสินใจเดินต่อเราต้องเรียนรู้ที่อยู่กับมัน


 
SHARE
Written in this book
The Journey of December Pollen
เราล้วนโหยหาที่ยึดเหนี่ยว

Comments