ความชื้นของมวลน้ำบนผืนกระเบื้อง
 ณ ห้องน้ำในห้องแมนชั่นแห่งหนึ่ง มีหญิงนิรนามกำลังนั่งอาลัยอาวรณ์แก่โลก เธอนั่งอย่างไม่คิดว่าความชื้นของมวลน้ำบนผืนกระเบื้องจะทำให้กางเกงเธอเปียกแต่อย่างใด

ภายในความคิดของเธอมีแต่ความนึกคิดเชิงลบทั้งสิ้น เธอไม่ต้องการสิ่งใดอีกแล้วรวมถึงเธอไม่ต้องการที่จะมีชีวิตอยู่ต่ออีกเช่นกัน
เธอคิดแต่เพียงว่าถ้าหากเธอหายไป โลกนี้ก็คงไม่หันมาแลสงสารเธอเสียด้วยซ้ำ คนที่เธอรักกลับไม่รักเธอแล้วเธอจะมีชีวิตอยู่ต่อไปเพื่อสิ่งใดกันละ

ความชื้นของมวลน้ำบนผืนกระเบื้องเริ่มครอบคลุมพื้นที่ของกางเกงเธอทุกขณะแต่เธอก็ไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อย ได้แต่เม่อลอยระลึกระทมคิดถึงสิ่งต่าง ๆ นานา

ร่างกายของเธอไร้เรี่ยวแรงจากเหตุอันมิทราบได้ เธอไม่มีแรงที่แม้จะฮัมเพลงโปรด แต่เธอดันมีแรงพอที่จะคว้าน้ำยาในห้องน้ำตราเป็ดตัวเหลือง ๆ เธอค่อย ๆ บรรจงกรอกเจ้าน้ำยานั่นลงปากอย่างช้า ๆ

รสชาติที่เธอได้สัมผัสก่อนจะอัตธานหายไปนั้นมันเป็นส่วนผสมของความขมเฝื่อนและส่วนผสมหลักก็คือความโศกเศร้ากำสรวลทั้งหมดทั้งมวลของตัวเธอเอง 




เชิดคลิน 
SHARE
Written in this book
เรื่องสั้น
Writer
cherdklyn
lerner
ผูกพันกับความหมองเศร้าและความเหงาหงอย ชอบสีเบจ

Comments