เราจะอยู่อย่างไรในโลกยุคดิจิตัล
ชีวิตในปัจจุบันสื่อออนไลน์กลายเป็นสิ่งสำคัญในการดำเนินชีวิตประจำวันของคนไทยทุกเพศ ทุกวัย ไม่ว่าคุณจะทำอะไร คุณจะเดินทางไปไหน ค้นหาอะไรในปัจจุบันนี้คุณสามารถถามอากู๋ (google) ได้ทุกอย่าง และทุกๆ ครั้งเราก็ได้คำตอบ ถูกบ้าง ผิดบ้าง หรือพาเราเดินทางอ้อมบ้าง แต่สุดท้ายเราก็ถึงจุดหมายเพราะอากู๋นำทาง เราสามารถซื้อของออนไลน์ได้ส่งถึงที่โดยไม่ต้องขับรถออกจากบ้าน
          ฉันเองก็พึ่งพาหลายสิ่งจากสมาร์ทโฟน โดยเฉพาะการค้นหาคำศัพท์ หรือการแปลภาษาให้กับคนที่ไม่สามารถสื่อสารกันได้ด้วยภาษาอังกฤษ การทำงานภายใต้กล้องวงจรปิดแสดงสดตลอดเวลา 24 ชั่วโมง บางครั้งถูกเจ้านายสั่งห้ามเล่นไลน์ ห้ามเล่นโทรศัพท์ในขณะทำงาน

ขอโทษนะคะ การสั่งห้ามของเจ้านายสั่งผ่านไลน์ ไม่ให้เล่นโทรศัพท์ จะรับทราบคำสั่งไหมคะ (บรรดาลูกน้องพากันบ่นพึมพำ)
          เราอยู่ในโลกดิจิตัล เราต้องใช้ประโยชน์จากสมาร์ทโฟนที่ซื้อมาด้วยราคาแพงให้คุ้มค่า ใช้บริการค่าอินเตอร์เน็ตที่จ่ายในแต่ละเดือนให้คุ้มค่า และต้องใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด

          แต่ในบางครั้งการสื่อสารง่ายในโลกออนไลน์ ก็กลายเป็นสิ่งที่กลับมาทำลายตัวเราเอง ความขัดแย้ง ไม่พอใจการกระทำของใครก็ตามคุณสามารถไลฟ์สดผ่านสื่อ หรือถ่ายภาพประจานในสิ่งที่คุณกำลังถูกกระทำ

แต่เชื่อสิ ความโกรธ อารมณ์โมโหทำให้คุณมองโลกด้านเดียว คุณลืมที่คิดอย่างถ้วนถี่ถึงสิ่งที่คุณได้กระทำลงไป ขาดเหตุและผล คุณไม่คิดถึงความเสียหายที่คนอื่นจะได้รับ เพราะคุณขาดสติ
          หลายต่อหลายครั้งที่พนักงานเจ้าหน้าที่ถูกตั้งกรรมการสอบสวน เพียงเพราะการถูกร้องเรียนจากสื่อออนไลน์ในยุคดิจิตอล

          หลายต่อหลายครั้งที่ประชาชนถูกดำเนินคดี เพราะไปละเมิดสิทธิของบุคคลอื่น

          บางครั้งบุคคลเหล่านั้นไม่มีโอกาสได้ชี้แจงก่อน  ทุกอย่างถูกฟ้องด้วยภาพจากความคิดเพียงด้านเดียว

มันกลายเป็นปัญหาว่า "เราจะอยู่อย่างไรในโลกยุคติจิตัล"
          ฉันว่าสุดท้าย ก็คือ การใช้ชีวิตแบบมีสติ และมีความพอดี  ไม่ว่าคุณ จะเป็นใครในสังคม เพียงแค่ คุณรู้จักบทบาทและหน้าที่ที่พึงกระทำ เคารพกฎหมาย เคารพสิทธิ อยู่ในจารีตประเพณีและศีลธรรมอันดี 

ส่ิงที่สำคัญ :
         
เราเป็นผู้ใช้บริการ ก็พึงรู้หน้าที่ของผู้ใช้บริการ
          
         เราเป็นผู้ให้บริการ ก็พึงรู้หน้าที่ของผู้ให้บริการ
          
         เราเป็นเจ้านาย ก็พึงรู้หลักการบริหารอย่างมีคุณธรรม
          
         เราเป็นลูกน้อง ก็พึงเคารพจรรยาบรรของหน่วยงาน
          
         เราเป็นพ่อแม่ ก็ต้องคอยอบรมสั่งสอนลูก และปลูกฝังสิ่งดีงามให้แก่ลูก อย่าเป็นพ่อแม่ที่เลี้ยงลูกด้วยสมาร์ทโฟน เพียงเพื่อให้เค้าเติบโตมาเป็น "คนคุณภาพ" ของสังคม

 เพียงแค่นี้เราทุกคนก็จะมีชีวิตอยู่ในโลกดิจิตัลด้วยความสุข




เครดิตภาพ : 

https://www.dek-d.com/board/view/3501678/

SHARE
Writer
AIDINN
Dreamer
ขีดๆ เขียนๆ วนเวียนไป

Comments