ฉันตั้งใจให้มันเป็นเหมือนกับไดอารี่

1
วันนี้หมดเวลาในโลกออนไลน์ไปเยอะกว่าที่คิดแหะ ตอนที่เปิดไปเจอคนแบบที่ชอบอะไรคล้ายๆกับเรา 

ในที่ที่เขาไป คือที่ที่เราอยากไป
ในที่ที่เขาบอกว่าอยากไป คือที่ที่เป็นหนึ่งในจุดหมายของเรา

เราติดตามรูปถ่ายของเขา เก็บแรงบันดาลใจ  ดูร้อยยิ้ม ความสนุก เก็บเรื่องราวของเขาอย่างสนใจ

มันก็มีบ้างในบ้างครั้งที่อ่านแคปชั่นใต้รูปภาพของเธอแล้วใจกระตุก ว่าเธอคงยังคิดถึงเราอยู่บ้างและเมื่อนึกได้ว่าเธออาจจะหมายการเริ่มต้นครั้งใหม่กับใครสักคนหนึ่ง ใจมันก็กลับมานิ่งอีกครั้ง

ตลกตัวเองชิบเบ้งที่คิดเข้าข้างตัวเองได้ขนาดนี้เพราะแค่ตัวอีโมชั่นโง่ๆท้ายประโยค

แต่ก็นั้นแหละหวังว่าเธอจะมีความสุขดี
ไปเที่ยวก็อัพรูปบ่อยๆละ ภาพสวยๆ พวกนั้นสักวันเราก็คงจะไปตรงนั้นเหมือนกัน :):)

ในที่ที่เธอไปคือที่ที่เราเคยคิดจะไปด้วยกัน ในที่ที่เธอบอกว่าอยากไป คือที่ที่หวังว่าเราจะบังเอิญได้เจอกัน
2
 เราว่าเราค่อนข้างมั่นใจว่าคนรู้จักตัวตนของเราจริงๆมีน้อยเหลือเกิน เพราะบางทีเราเหมือนยังไม่รู้จักตัวเองดีด้วยซ้ำ55 

วันนี้จะว่าด้วยรสนิยมการฟังเพลงที่ตัวเองก็นิยามมันไม่ถูก ก็เราฟังเพลงไปเรื่อยอ่ะ 

ชอบฟังเพลงเก่า ชอบที่เพลงเมื่อก่อนภาษาสวยจัง ใน1เพราะไม่ใช่ภาษาพูดยุคปัจจุบัน เวลาฟังเลยทำให้เพลงมีมันดูมีมิติ มีความหมายกว่าปกติ คงเหมือนอารมณ์เวลาคนอ่านกลอนแล้วซาบซึ้งมั่ง

ชอบดนตรีเก่า ไม่ใช้เพราะมันดูเก๋า แต่เพราะเราโตมากับมัน ฟังทีไรได้บรรยายกาศเก่าๆที่ชนกับช่วงที่เป็นความทรงจำดีดี

แต่ก็นั้นแหละ ไม่ได้ชอบทุกเพลงที่เก่า ทุกดนตรีที่เก่าอยู่ดี เพลงเก่ามักเป็นเพลงสิ้นคิดที่เปิดฟังเสมอเวลาคิดอะไรไม่ออกละมั่ง

เพลงยุคนี้ก็ฟังนะแค่นานๆที่จะเจอเพลงที่ชอบจนติดลิสเพลงดวงในใจ

เอาละวนมาเรื่องของเธอ ด้วยความที่เราเพลงใหม่ๆที่ติดหูมีน้อยมาก เราเลยค่อนข้างจะแปลกใจที่หลังจากเราหายไปจากชีวิตกันและกัน เธอมักจะแชร์เพลงที่เราชอบฟัง โดยที่เราไม่เคยรู้มาก่อนว่าชอบต่างคนต่างชอบมัน

คงจะดีถ้ามีโอกาสนั่งฟังเพลงที่เราชอบเหมือนๆกันด้วยกัน ในบรรยากาศที่เธอชอบอีกสักครั้ง

เราชอบเวลากลางคืนเพราะสงบ และเราก็ไม่เคยบอกใครว่ามันก็ไม่เลวเลยและคุ้มค่ามาก ถ้าให้กลางคืนที่เราชอบถูกเติมเต็มด้วยเสียงที่เราชอบ กับคนที่เราอยากอยู่ด้วย
3
ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมาเป็นช่วงที่เรียกได้ว่าค่อนข้างหนักหน่วงกับเรามากเลยแหละ ด้วยหลายๆอย่างๆ ทั้งที่โตขึ้น ทั้งอยู่ในช่วงค้นหาและท้าทายตัวเองว่าชอบหรือไม่ชอบอะไร แล้วก็พบว่าเวลาอย่างนี้กำลังใจสำคัญจริงๆ

บางทีก็ย้อนกลับไปคิดว่า สมัยที่เรายังมีเธอ ตอนนั้นที่เธอต้องการคนอยู่ข้างๆ เธอกอดเราไว้ วันนี้เรายิ่งรู้สึกว่าวันนั้นเราน่าจะหันกลับไปกอดเธอบ้าง กอดให้แน่นๆเลย

ไม่รู้ว่าที่คิดแบบนี่รู้สึกผิดหรือว่าเพราะอยากมีความทรงจำที่ได้กอดเธอไว้บ้างกันแน่555

เพราะเราก็สังเกตว่าอ้อมกอดนั้นมันคงมีความหมายกับเรามากจริงๆ
เธอเองจะรู้บ้างรึเปล่า วันนั้นที่เธอได้กอดฉันมันเปลี่ยนชีวิตคนหนึ่งไปเท่าไหร่
เพลงท่อนนี้แหละ เป็นเพลงที่ทำให้คนที่ทุกคนคิดว่าเข้มแข็งอย่างเราร้องไห้อยู่คนเดียว หลังจากที่เราบอกว่าเป็นเพื่อนกันอีกครั้ง 
ก็เพราะตอนจะหลับตานอน
อยากวอนกอดเธอสักครั้ง

สำหรับเพลงนี้ เป็นเพลงที่ติดหูหลังจากเราเดินทางไกลออกมาสักพักหนึ่ง เราฟังในวันที่เราคิดว่าเราค่อนข้างทำใจได้แล้ว เราฟังในวันที่คิดถึงเธอ

จากตั้งแต่ก่อนวันที่มีเธอจนถึงวันนี้ ก็คงมีเธอเป็นอ้อมกอดเดียวของคนที่ไม่ใช่ญาติผู้ใหญ่ละนะ

4
ที่จริงวันนี้ใกล้จะนอนแล้ว แต่เกิดอะไรดลใจไม่รู้ให้ไปเปิดแชทของเธอ แชทที่เรากลัวจะเปิดที่สุดเลย กลัวลั่น55555 กลัวเปิดมันออกมาแล้วจมอยู่ในนั้น แบบรู้ตัวอีกที่ก็น้ำตานองหน้าเหมือนตอนที่เขียนไดอารี่ตอนนี้..

ล้อเล่นเว้ยย เรายังไม่ได้เปิดเข้าไป แบบว่ายั้งมือทัน 
สาเหตุที่อยู่ดีๆอยากเปิดก็คงเพราะเรื่องเพลงแหละมั้ง จำได้ว่าเมื่อก่อนมีเพลงที่เธอส่งให้แล้วเราก็รู้สึกเพราะดี อยากฟังมันในวันที่เหนื่อยๆอย่างนี้ เผื่อจะมีกำลังใจมาขึ้น ฮึ้บๆ 
แต่ก็บอกแล้วไง กลัววว เลยไม่เปิดเข้าไป 

เราไม่เปิดแชทเราก็เลยไปเปิดฟังเพลงที่เธอลงแทน 

จำเรื่องที่บอกว่าประหลาดที่เราชอบเพลงเดียวกันโดยที่พึ่งมารู้หลังจากไม่คุยกันแล้วได้ใช่ไหม
ใช่ เพลงนั้นที่เธอลงก็เป็นหนึ่งในเพลงที่เราชอบ
บังเอิญตรงที่เพลงนั้นตอนที่เราฟังเรามักคิดถึงเธอ แต่เรารู้ว่าเวลาเธอฟังเธอหมายถึงใคร ไม่ใช่เราแน่ๆแหละ555

ฟังดูเหมือนเราเริ่มดราม่าแล้วใช่ไหมละ 
ยังง เรายังไหว เราเลยไปหาอะไรที่จะตอบความสงสัยของเราได้ เราเข้าไปในเฟสของคนที่เราคิดว่าเป็นในเพลงของเธอ เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าต้องรู้สึกยังไง

เราอยากถามเธอว่า จะกลับไปทำในสิ่งที่ซ้ำรอยเดิมหรอ ที่เรายอมเดินออกมาตรงนี้เพราะเราอยากเห็นเธอมีความสุขนะ ไม่ใช่เจ็บปวดซ้ำไปซ้ำมา

แต่จะว่าอะไรได้ ถ้าเราเก่งกว่าเธอ คงไม่มีไดอารี่นี่เกิดขึ้นหรอก

บางทีรอยยิ้มของเธออาจจะเป็นการที่ได้เข้าใกล้เขา อาจจะเป็นการที่ทีความเชื่อว่าสักวันจะไม่ต้องเลิกกัน อาจจะความคิดแบบนั้นที่เราเข้าใจดีกว่าใคร

อืม ทั้งที่ตั้งใจเขียนสั้นเพราะดึกแล้วแต่มันดันยาวมากเลย แย่จริง ไม่เปิดแชทก็จมอยู่ดี ก็มีน้ำตาอยู่ดี คราวนี้ไม่ล้อเล่นด้วย

ถึงไดอารี่ ขอให้คืนนี้ไม่ฝันร้ายก็พอนะ ขอให้ลืมกอดของคนใจร้ายด้วย เพราะว่ารักเราเลยให้ได้ทุกอย่าง ขอให้การเดินออกมาของเรามีความหมาย ให้เธอยิ้ม ให้เธอหัวเราะ ขอให้ความรักของเราอยู่กับเธอ 

แค่ในวันที่เธอทุกข์ใจใจก็ยังดี


ไม่ได้เจอกันนานเจ้าไดอารี่ เรื่องแรกที่ต้องเล่าให้ฟังเลยคือ เขินจังเราคิดไปเเง
.ได้คุยกันแล้ว
.เราว่าเราเข้าใจในสิ่งที่แต่ละคนโพสในที่ของตัวเอง
.เพลงนั้นยังเป็นเพลงของเค้าอยู่ไหแก






SHARE

Comments