เรามีค่ากับใครบางคนเสมอ
7เดือน ที่เราไม่ได้ติดต่อกัน
ทุกอย่างกลับยังไม่เคยจางหายไป..
ทั้งความรู้สึก ความทรงจำ ถึงแม้ว่าเราจะจบกันไม่สวยเท่าไหร่ ..

2-3 วันก่อนหน้านี้ เรารู้สึกถึงการไม่มีค่าของตัวเอง ถึงขั้นอารมณ์ดิ่งลงสุดขั้ว
พยายามถามตัวเองมาตลอดว่าเรายังมีค่ากับใครมั้ย ทำไม ทำไม คำถามมากมายเกิดขึ้นในช่วงอารมณ์ดาวน์ 
เราตอบตัวเองไม่ได้เลย ว่าจริงๆต้องการอะไร 

สติ.. เพื่อนของเราเหมือนจะรู้สึกว่าเรากำลังแย่
จู่ๆมันก็ไลน์มา พร้อมบอกว่า "สติ" อารมณ์นั้นตกใจ และคิดว่ามันรู้ได้ไงวะ ว่าเรากำลังสับสน และก็หัวเราะออกมาโดยอัตโนมัติ 

เลยตอบไปว่า เหมือนรู้เลยนะว่ากูกำลังไม่ไหว 555 
หลังจากคุยและมันช่วยปรับอารมณ์ให้คงที่ ก่อนวางสาย มันบอกว่า "ถึงมึงไม่มีค่ากับใคร แต่สำหรับกูเมิงเป็นเพื่อนที่ดีที่สุด " ทำเอาน้ำตาเราซึม

หลังจากนั้น เหมือนมีแรงดึงดูดการมีค่าของเราขึ้นเรื่อยๆ น่าแปลกที่ครอบครัวแฟนเก่ามาทักทายเราในไลน์ ถามสารทุกข์ต่างๆนาๆ
และประโยคสุดท้ายก่อนการจบบทสนทนานั้น พูดว่า
"จำไว้นะ เรายังเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนี้ ทุกคนคิดถึงเราเหมือนเดิม เรายังมีค่าสำหรับทุกคนเสมอนะ"
รู้สึกหน่วงๆปนเศร้า ที่ทุกคนยังเว้นที่ให้เรา จริงๆคุณค่าของเราไม่เคยหายไปไหน ถ้ามันมอบให้ถูกที่ ถูกทาง

แต่นั่นแหละ ชีวิตเราก็ต้องก้าวต่อไป 
เพราะอย่างน้อยช่วงเวลาของเราในครั้งนั้น
ยังเป็นความทรงจำดีๆสำหรับทุกคนในเวลาที่นึกถึงเรา 

แม่พูดถูก
     เราเป็นผู้เลือกที่จะเป็นความทรงจำแบบไหน.        ในเวลาที่ใครคิดถึงเรา
และเราเลือกที่จะเป็นความทรงจำดีๆของครอบครัวเธอ 
แต่น่าจะไม่ใช่เธอ..



SHARE
Written in this book
krataii

Comments

NooSon
2 years ago
คนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตฉัน ฉันนึกขอบคุณอยู่เสมอ ..ไม่ว่าจะเข้ามาเป็น"บทเรียน"หรือ"ความทรงจำ"ก็ตาม ~😊
Reply
krataii
2 years ago
:)