ฉันจะเป็นสวนดอกไม้ให้เธอเอง...
 No.24


ตั้งแต่เด็กๆ ฉันรู้ว่าตัวเองเป็นคนชอบดอกไม้มาก เพราะมันสวยและดูได้ไม่เบื่อ
 
อยู่ที่บ้าน ดอกไม้ที่คุ้นเคยก็มีดอกดาวเรือง คุณนายตื่นสาย มะลิ กุหลาบ บานไม่รู้โรย ดอกรัก เป็นต้น เพราะเป็นดอกไม้ที่โตง่ายและหาได้ง่ายในหมู่บ้านของฉัน

พอโตขึ้นอีกหน่อย ฉันได้ไปที่บ้านย่า ก็ได้เห็นดอกไม้ที่แตกต่างออกไปจากที่เคยรู้จัก

ที่บ้านย่ามีดอกไม้สีส้มๆ แดงๆ ชมพูๆ เป็นแฉกๆ ซ้อนกันหลายหลีบ ชูดอกบนก้านที่ตั้งตรงและใบที่เรี่ยดิน ฉันถามพ่อว่ามันคือดอกอะไร พ่อตอบว่ามันคือดอกเยอบีร่า

อ๋อ...ดอกเยอบีร่า ของจริงเป็นแบบนี้นี่เอง

นั่นดอกอะไร ฉันถามพ่ออีก ดอกที่เห็นเป็นเล็กๆ คล้ายดอกหญ้าแถวบ้าน ดอกหญ้าที่เคยเก็บๆ แล้วเอามาถักเป็นมงกุฎเล่นกันกับเพื่อนๆ  แต่ดอกนี้ที่บ้านย่ามันมีสีเหลืองและต้นเตี้ยเรี่ยดิน “ดอกกระดุมทอง” พ่อบอก ดอกกระดุมทองนี่คงเป็นญาติๆ กับดอกหญ้าแถวบ้านเราแน่ๆ เลย มันคล้ายกับดอกหญ้าแต่สวยกว่า ฉันแสดงความคิดเห็นไปตามความคิดแบบเด็กๆ กับพ่อ

ที่บ้านย่า ฉันตื่นตาตื่นใจเพราะเห็นดอกไม้ใบไม้ที่แปลกตาออกไป ดอกบานชื่นที่บ้านย่าดอกใหญ่ ฟูกว่าบานชื่นที่บ้านฉันสองถึงสามเท่าแม้จะเป็นดอกไม้ชนิดเดียวกันแต่ให้ความรู้สึกที่แตกต่างกัน ดอกบานไม่รู้โรยก็เหมือนกัน ดอกบานไม่รู้โรยที่บ้านของย่าไม่ได้มีเพียงสีบานเย็นสีเดียวเหมือนที่ฉันเคยเห็น แต่ยังมีสีขาวและสีชมพูอ่อนๆ อ้อ...มีสีม่วงอ่อนด้วยนะ

กุหลาบหิน แม้ชื่อมันดูไม่เห็นเหมือนหินเท่าไร แต่นั่นก็ทำให้ฉันตอนนั้นรู้ว่าโลกนี้มีกุหลาบที่ไม่มีหนามด้วย หรือแม้แต่พริก ที่บ้านแม่ปลูกไว้ใช้ทำอาหาร แต่พริกที่บ้านย่า ย่าปลูกมันเป็นไม้ประดับ พริกของย่ามีรูปร่างน่ารักและสีสันแปลกตาจากที่ฉันเคยเห็น “มันจะเผ็ดไหม พริกแบบนี้” ฉันถามพ่อ “ลองเอามาตำน้ำพริกกะปิเย็นนี้ดูก็ได้ จะได้รู้ว่าตกลงเผ็ดหรือไม่เผ็ด” พ่อบอก ฉันนั่งดูพริกลักษณะเม็ดป้อมๆ สีขาว สีม่วง ดูเหมือนขนมลูกชุบมากกว่าจะเป็นพริกที่เผ็ดๆ ไปได้

ก่อนกลับบ้าน ฉันบอกพ่อกับย่าว่าฉันอยากมีดอกไม้เยอะๆ แบบบ้านของย่าบ้าง ก่อนกลับย่าจึงไปหาถุงพลาสติกเก่าๆ มาใบหนึ่งและนำฉันเก็บดอกบานไม่รู้โรยที่สีซีดจาง แต่ดอกยังคงสภาพเดิมไม่ร่วงโรยสมชื่อ “แบบนี้ถือว่าเก็บได้ แก่จัด เอาไปหว่านแล้วมันจะขึ้น” ย่าว่าขณะเอื้อมมือเก็บดอกไม้แห้ง “อ๋อ...ไม่ได้เอามาปลูกทั้งต้นหรอกหรือนี่” “บานชื่นก็ด้วย เลือกดอกที่ดูแห้งๆ ตรงเกสรมันจะมีน้ำตาล แต่ถ้าดอกไหนเก็บแล้วยังไม่แห้งดีก็เอาไปผึ่งแดดต่อได้ จะได้ไม่ชื้น”

การลุยเก็บดอกไม้ แม้มันจะทำให้รู้สึกคันแบบระคายผิวทั้งขาและแขนอยู่บ้างแต่มันก็คือความสุขอย่างหนึ่ง ฉันอยากให้บ้านของฉันมีดอกไม้เต็มหน้าบ้านเหมือนทุ่งดอกไม้ที่ฉันเห็นในภาพถ่ายบ้าง

เมื่อฤดูฝนมาถึง ฉันจะเอาดอกบานไม่รู้โรย ดอกบานชื่น และดอกดาวเรืองแห้งที่ฉันเก็บสะสมไว้ไปหว่านทิ้งไว้แถวๆ หน้าบ้าน เป็นหย่อมๆ บ้าง กระจายๆ บ้าง และเด็กๆ อย่างเราก็พลาดไม่ได้เลยที่จะไปหาดอกไม้สีสวยปลูกติดง่ายอย่างคุณนายตื่นสายมาปลูกทิ้งไว้ด้วย พอฝนตกลงมา ดอกไม้ของฉันก็เริ่มขึ้นเป็นหย่อมๆ บ้าง กระจายๆ บ้าง ตามที่หว่านไว้ แล้วก็ค่อยๆ เติบโต บางที่ก็โดยไก่เขี่ยและตายก่อนวัยอันควร บางทีฉันต้องหากิ่งไม้ไปปักดินล้อมมันเอาไว้ แล้วจากนั้นต้นอ่อนที่รอดชีวิตก็ค่อยๆ โตขึ้นและเริ่มออกดอกบานเต็มหน้าบ้าน หลังกลับจากโรงเรียน บางทีฉันก็เอาน้ำมารดมันบ้าง แต่ที่จริงดอกไม้พวกนี้ไม่ต้องรดน้ำเยอะก็อยู่ได้สบาย และจากนั้นไม่ว่าที่บ้านจะมีงานกฐิน ผ้าป่า ลอยกระทง ไหว้ครู เวียนเทียน ดอกไม้ของฉันก็จะมีคนแวะเวียนมาขอไปประดับประดาตามวาระต่างๆ อยู่เสมอ

เมื่อมันแก่จัดและเริ่มเหี่ยวและแห้งไปด้วยแสงแดดจากดวงอาทิตย์ ฉันก็พร้อมที่จะทำหน้าที่เก็บดอกใหญ่ๆ ที่แห้งแล้วใส่ถุงห้อยไว้ รอหว่านในโอกาสต่อไป

จำได้เสมอว่าตอนที่ฉันยังอยู่ที่บ้าน หน้าบ้านฉันไม่เคยขาดสีสันจากดอกไม้เลย

แม่กับพ่อก็ชอบดอกไม้นะ ปลูกดอกมะลิต้นเล็กๆ  และดอกกุหลาบไม่กี่ต้นไว้เก็บไปถวายพระ แต่เห็นด้วยตาก็ยังไม่จุใจ เมื่อฉันต้องห่างบ้านมาเรียนและทำงาน หน้าบ้านก็ขาดสีสันลงไปเยอะ

ฉันเคยบอกให้พ่อกับแม่หาดอกไม้มาปลูกอย่างที่ฉันเคยทำ แต่พ่อกับแม่บอกว่าขอปลูกแต่พวกไม้และพืชผักกินได้แล้วกัน ที่บ้านของฉันจึงรายล้อมไปด้วยกล้วยน้ำว้า กล้วยหอม มะม่วง พริก มะเขือ และพืชผักอื่นๆ ที่ใช้ประกอบอาหาร พ่อกับแม่เลือกปลูกพืชผักที่จำเป็นต่อร่างกาย ส่วนฉันคงเป็นประเภทที่ชอบปลูกดอกไม้ที่ดีต่อใจ

มาคิดดูแล้ว มันทำให้กลับมาคิดว่าถ้าฉันอยู่ที่บ้าน พ่อกับแม่คงจะมีทั้งพืชผักกินได้เป็นอาหารปากท้องและมีทั้งดอกไม้สวยงามไว้เป็นอาหารตาอาหารใจ ตอนนี้ที่บ้านจึงมีเพียงพืชผักที่จำเป็นในการดำรงชีพ แต่ดอกไม้ที่ช่วยบำรุงตาบำรุงใจ พ่อกับแม่คงรอให้ฉันกลับไปปลูกมันเหมือนอย่างที่เคยทำ

กลับบ้านไปทีไรก็รู้สึกคันไม้คันมืออยากปลูกดน่นปลูกนี่มากมายไปหมด แต่ด้วยเวลาที่มีจำกัดทำให้ฉันยังทำไม่ได้ดังใจ แต่อีกไม่นานฉันตั้งใจแล้วว่าฉันจะกลับไปปลูกดอกไม้ที่บ้านเหมือนที่เคยชอบทำ ฉันจะกลับไปพลิกฟื้นคืนสวนดอกไม้ให้กับบ้านของฉันให้สดชื่นสวยงาม พร้อมอวดดอกสวยสีสันสดใสต้อนรับผีเสื้อและแต่งแต้มสีสันให้บ้านของฉันดังเดิม


ฉันจะกลับไปเป็นสวนดอกไม้ให้พ่อกับแม่เอง...


ขอบคุณภาพจาก www.flowergardenpictures.com
SHARE
Writer
TadsaniofLove
นักคิด-ขีด-เขียน-เรียนรู้
Stay simple,learn dhamma,exercise,explore the world

Comments