MY ST

ท้องฟ้า.
ดวงดาว.
เสียงเพลง.
อากาศหนาว.
ฉัน.







****เปิดเพลง 4'O CLOCK ของ R&V อ่านไปด้วย!!******

รอเพลงเล่นซัก10วินาทีค่อยเลื่อนอ่านนะ..
























ในวันนี้กลางคืนกลับเงียบสงัดผิดปกติ ไม่มีแม้กระทั่งเสียงใบไม้ขยับตามแรงลมที่ฉันโปรด ท้องถนนไม่มีเสียงยานพหนะเคลื่อนผ่าน แต่น่าแปลกที่ในวันนี้ ดวงดาวบนท้องฟ้าส่องประกายสวยงามกว่าในทุกวัน
'ทำไมท้องฟ้าถึงห่างไกลฉันขนาดนี้'
ฉันคิดในใจและกระชับผ้าห่มสีฟ้าอ่อนผืนโปรด เพื่อให้ร่างกายอบอุ่นขึ้น ฉันเลือกที่จะใช้เวลานั่งมองดวงดาวอยู่อย่างนั้น พลางสังเกตรอบห้องของฉันในตอนนี้
โต๊ะเครื่องแป้งตัวเดิมที่ฉันมักนั่งในตอนเช้า
โต๊ะอ่านหนังสือที่แสงในช่วงบ่ายสาดส่องมันถึง
เตียงนอนที่ฉันหลับในทุกคืน
ตุ๊กตาหมีที่คุณยายเคยให้
บรรยากาศในห้องอบอุ่นเหมือนทุกวัน
ฉันลุกออกจากเตียงนอนและกระชับผ้าห่มผืนนี้ไปด้วย ฉันใช้เวลาเพียงครู่เดียวก็เดินไปถึงระเบียงสีขาวที่ตอนเด็กๆฉันมักจะขอคุณยายเพื่อออกไปนั่งวาดรูปหิ้งห้อยก่อนนอนเสมอ ฉันเอื้อมมือไปเปิดประตู ลมจากนอกประตูบานนี้มีมากพอที่จะทำให้ผ้าม่านสีฟ้าอ่อนคล้ายกับผ้าห่มที่ห่อหุ้มตัวฉันพัดไสวตามแรงลม
ฉันเดินไปที่ม้านั่งสีขาวตัวเดียวที่ตั้งอยู่ เหลือบมองต้นไม้ต้นใหญ่ที่หิ้งห้อยกำลังบินรอบล้อม ฉันยิ้มเล็กๆเพราะทุกอย่างรอบตัวฉันมันเหมือนเดิมเสมอ
ฉันรักความเหมือนเดิม เพราะฉันไม่เข้มแข็งพอจะเปิดรับสิ่งใหม่ๆมากนัก 
และทันใดนั้นดวงตาของฉันก็กลายเป็นทะเลสีใสไปซะได้ น้ำตาของฉันไหลโดยที่ฉันไม่รู้ตัว เหตุเพียงเพราะฉันกลัวว่าทุกสิ่งทุกอย่างจะเปลี่ยนไป
ในตอนนี้ผ้าห่มสีฟ้าอ่อนของฉันเปลี่ยนสีเป็นสีฟ้าเข้มในบางจุดไปเสียแล้ว เพราะน้ำตาของฉัน..
ฉันเช็ดน้ำตาด้วยผ้าห่มอย่างลวกๆ พลางจ้องมองที่ท้องฟ้าในตอนนี้ที่สวยงามจนฉันไม่ต้องการให้ค่ำคืนนี้ผ่านไป
'ทำไมดวงดาวถึงอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันในทุกวันหล่ะ'
 ฉันตัดสินใจลุกออกจากเก้าอี้ หันหลังให้กับดวงดาวเหล่านั้น เปิดประตูระเบียงเข้าไปในตัวบ้าน ลมแรงขึ้นจนฉันอดสงสัยไม่ได้ว่ามันต้องการให้ฉันนั่งตรงนั้นอีกซักพักรึป่าวนะ..

ฉันเดินตามทางเดินในบ้าน มองทุกสิ่งในบ้านเหมือนทุกอย่างจะจางหายไปหลังจากฉันจ้องมองเสร็จ ฉันเดินไปถึงห้องของตัวเองในเวลาไม่นาน ในตอนนี้ฉันกำลังเดินไปที่เตียงนอนที่ตั้งอยู่ข้างหน้าต่างที่มุมห้อง ฉันก้มตัวลงนอนอย่างช้าๆ กระชับผ้าห่มสีฟ้าอ่อนปนสีฟ้าเข้มของฉัน
'ฉันรักตัวเองที่เป็นเหมือนเดิม'
'ฉันรักทุกสิ่งที่ให้สิ่งเดิมๆแก่ฉัน'
'ฉันชอบบรรยากาศเดิมๆในทุกๆวัน'

ฉันหลับตาลงและปล่อยให้น้ำตาไหลลงมา อย่างไม่อดกลั้นมัน ฉันกระชับผ้าห่มของตัวเองเพื่อให้รู้สึกว่าฉันไม่ได้อยู่คนเดียวในตอนนี้ ฉันกลัวเหลือเกิน...

ฉันยิ้มทั้งน้ำตามองไปที่หน้าต่างสีขาวที่เห็นภาพของดวงดาวในค่ำคืนนี้ ดวงดาวในตอนนี้ยังคงสว่างสวยงามจนฉันใกล้จะเข้าสู่ห้วงนิทรา 

"ฝันดีนะ คุณดวงดาว"

END.

SHARE
Writer
lightme
tear = Me
สุนัขจิ้งจอก หิมะ และคุณ

Comments