หลุมใหม่ในหลุมเดิม
บางครั้ง กับ บางคน
ผ่านมาแค่ฉุดเราขึ้นจากหลุมเดิม
และพาเราจมดิ่งลงสู่หลุมใหม่
ที่ลึก มืด เย็นเฉียบ กว่าเดิม
และ มันยังเต็มไปด้วยหนามแหลมมากมาย
.
แผล ที่ซ้ำแล้วซ้ำเล่าเหล่านั้น
แห้ง ปริแตก ติดเชื้อ กัดกินเนื้อดีให้ค่อยตายลง
และลุกลามต่อไปเรื่อยๆ ซ้ำๆ อย่างนั้น
.
ความทรมารเบื้องลึก
ที่มิอาจเปล่งเสีย มิอาจคร่ำครวญ
สะอื้นไห้ในความมืด ไร้ซึ่งหยดน้ำจากตา
กระอักกระอ่วนมวลอยู่ภายในช่องท้องเป็นก้อน
พร้อมจะสำรอกความอึดอัดอันร้าวรานทุกเมื่อ
.
กลืนไม่เข้า คายไม่ได้
ยินดีไม่ได้ ทุกข์ตรมก็ไม่ได้เช่นกัน
ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเปล่งเสียงเรียกร้องใดๆ
.
ทรมานอีกแล้ว อีกแล้ว อีกแล้ว อีกแล้ว
..............อีกแล้ว เหรอ?.............

SHARE
Writer
SpectroScopy
Lucid Dreamming
Oh Be A Fine Girl Kiss Me เรื่องของฉันสะเปะสะปะรกรุงรังไม่ถูกจัดระเบียบแน่นเอียดไปด้วยถ้อยคำพรรณนาที่ไม่เคยถูกเรียงร้อยเป็นวลีบทความไม่เคยถูกแบ่งแยกจัดหมวดหมู่สะสารในสมองเหล่านี้มีมากจนเกินไปเพราะฉันจำมันเสียทุกอย่างฉันเคว้างคว้างภายใต้ความคิดของตนฉันปะปนกับอดีตปัจจุบันและความหวังในอนาคตฉันชำแหละความหมายของสรรพสิ่งฉันดำดิ่งลงห้วงความรู้สึกของตนเองที่มีต่อสิ่งรอบกายฉันให้ค่าและความหมายแก่ทุกความทรงจำฉันมิอาจแยกร่างกายและหัวใจฉันปนความชังไว้กับความรักร่ำไห้กับความทุกข์อย่างร่าเริงเสรีในพันธะอิสระบนแรงโน้มถ่วงความไม่นิรันดิ์คือความนิรันดร

Comments