ตัวฉัน
ตัวฉัน .. ตั้งแต่เด็กเป็นคนขี้อาย พูดน้อย แต่ฟังได้ เลยทำให้มีเพื่อนสนิทไม่กี่คน แต่โชคยังดีมีเพื่อนสมัยมัธยมเยอะไม่หายไปไหน 
เข้ามหาลัย ต้องเรียกว่า เพื่อนเรียน น่าจะถูกต้อง ช่วยกันทำรายงาน ติวหนังสือ 
พอจบแยกย้ายทำงาน ก็ต้องเรียกว่า เพื่อนที่ทำงาน แน่นอนสังคมมีการนินทา ฉันเลือกที่จะฟัง ไม่ออกความคิดเห็นใดๆ เข้าหูซ้ายทะลุหูขวา ไม่ใช่ฉันไม่อยากเข้าสังคม แต่ฉันไม่รู้จะพูดอะไร กลายเป็นคนโลกส่วนตัวสูง ค่อยๆหายไปจากชีวิตทุกคน เพื่อนคนหนึ่งบอกว่า 
ฉันก็เอือมๆแก ถ้าแกเป็นแบบนี้แกจะไม่เหลือใครที่ผ่านมาฉันก็อยู่คนเดียวตลอดไม่ใช่หรอ ไม่มีใครเห็นฉันอยู่แล้ว จะไปบังคับให้ใครมาชอบเราได้ 
แค่ยอมรับความจริง ว่าตัวฉันต้องอยู่คนเดียวให้ได้
# แค่ขอพื้นที่ระบายแค่นั้นเอง
# ปัจจุบันตัวฉันป่วยเป็นโรคซึมเศร้า และกำลังรักษา
SHARE
Writer
NamTa
Nam.Ta
เรื่องราวของตัวฉัน

Comments