ย่างก้าว
แด่ทุกการก้าวผ่านทุกความเจ็บปวด
แด่ความสดใสที่สูญเสียไป
แด่เด็กทุกคนที่ต้องเติบโต
แด่ทุกย่างก้าวของการเติบโต

หรือทุกย่างก้าวของการเติบโตหมายถึงความเจ็บปวด - ความคิดที่โผล่ขึ้นมาอย่างเงียบงัน
ผมอาจจะคิดไปเองว่ามันเงียบงัน

คล้ายได้ยินเสียงใจตัวเองตะโกนอย่างเงียบงันครั้งแล้วครั้งเล่า

ไม่เอา ไม่เอา ไม่โตได้ไหม ไม่เปลี่ยนไปได้ไหม
และอีกเสียงที่ดังแผ่วๆ แต่ได้ยินอย่างชัดเจน ' ไม่ได้หรอก เธอถึงเวลาต้องเติบโตแล้ว '

ไม่ได้หรอก ถึงเวลาต้องเติบโตแล้ว - ผมบอกตัวเองอีกครั้ง บอกมือกับหัวใจให้หยุดสั่นไหว

ไม่เป็นไร เธอจะไม่เป็นไร ไม่ว่าจะผ่านไปในรูปแบบไหน
มันก็กำลังเดินทางผ่านเข้ามา เพื่อเดินทางผ่านไป

คล้ายทุกเรื่องที่เคยเจอมาในชีวิต

กลัว; กลัวเหลือเกิน
เงียบหน่อยได้ไหมใจ
ผมกลัวเหลือเกิน

กลัวที่จะสูญเสีย - สูญเสียมากกว่านี้
ระหว่างทางที่ผ่านมาผมต้องทิ้งหลายสิ่งหลายอย่างที่เคยแสนสำคัญไปมากมายเท่าไหร่
ไม่อยากสูญเสียไปมากกว่านี้อีกแล้ว - แต่ก็รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้
เหมือนชีวิตสอนให้ต้องยอมรับว่าทุกย่างก้าวของการเติบโต ย่อมแลกกับอะไรบางอย่าง; นั่นอาจหมายถึงความสดใสที่เรามีและอะไรที่มากกว่านั้น

ตอนเด็กๆ ไม่เคยคิดเลยว่าการเติบโตหมายถึงการจากลาจำนวนมาก
การพบเจอจำนวนมากไม่แพ้กัน; แต่ไม่เลย ไม่เหมือนอย่างที่คิดไว้เลยสักนิด

ผมคิดถึงเธอ; อีกแล้ว
บทสนทนาระหว่างกัน ในสถานที่แห่งเดิม
แต่รอบนี้มีเพียงผมที่เป็นฝ่ายพูด

ผมพูดแล้วก็พูด, เหมือนก๊อกแตก - ถ้าต้องการให้เห็นภาพก็ประมาณนั้น
อธิบายถึงความรู้สึกหลังเรียนจบ อืม มันรู้สึกเหมือนอยู่ๆ กล้องก็แพลนออกจากหลังเราออกไปไกล
ไกลมาก ไกลขึ้นเรื่อยๆ ไกลจนเรากลายเป็นเพียงแต้มเล็กๆ หนึ่งแต้ม; ของโลกอันกว้างใหญ่
เหมือนตัวเราค่อยๆ ถูกหล่อหลอม จากสังคมเล็กๆ อย่างครอบครัว
ใหญ่ขึ้น ใหญ่ขึ้น ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ มาจนถึงสังคมจำลองอย่างชีวิตมหาลัย; ซึ่งสำหรับผมมันจบลงอย่างไม่เป็นทางการแล้ว

อีกไม่นานกับการรับปริญญาที่จะมาถึงในไม่ช้า
อีกไม่กี่วันกับการอยู่ที่นี่

ไม่มีอะไรเหมือนเดิมแม้สักวัน ผมรู้; รู้ดีเลยล่ะ
แต่มันคงยากที่จะไม่รู้สึกหวาดกลัวต่อการเปลี่ยนแปลงใดเลย

เพราะเราเองก็เป็นเพียงมนุษย์คนหนึ่ง
มนุษย์ตัวเล็กๆ ที่กำลังพยายามอย่างหนักเพื่อมีชีวิต
เจ็บปวด - เพื่อให้รู้ว่าหัวใจยังคงเต้นตึกอยู่ในอกข้างซ้าย
รู้สึก - เพื่อรู้สึกถึงชีวิต

แด่ชีวิตมหาวิทยาลัยที่เพิ่งจบลง
แด่ความกลัวในตัวผมเอง
แด่ความรู้สึก ณ ห้วงเวลาหนึ่งของชีวิต

ผมกำลังพยายามมีชีวิต;
กำลังพยายามมีชีวิตอยู่ท่ามกลางความรู้สึกนับล้านที่โจมตีมาอย่างไม่ขาดสาย

แด่เส้นทางของการเติบโตเป็นผู้ใหญ่
ขอให้ผมเติบโตต่อไปอย่างดี - ผมคิดแบบนั้น 

แด่ตัวผมในอนาคต; ผมจะพยายาม
SHARE
Written in this book
Dear, Diary
Me Myself & I
Writer
ibearinmind
Sea
Everything around myself.

Comments