คลื่น
ฉันหาเธอเจอแล้ว

ในที่สุด…



จากหลักฐานความทรงจำที่ฉันเก็บไว้

คือ ภาพถ่ายสีจากดวงตา

และ เสียงจากเครื่องบันทึกในโสตประสาท

ที่แผ่วเบา…



ยังมีภาพพิมพ์จากรอยยิ้มของเธออีกนะ

ฉันพกมันติดตัวไปไหนมาไหนตลอด

มันเป็นภาพที่ชัดเจนระบายด้วยสีโทนอุ่น

เหมือนเธอยิ้มมาให้ฉันจริงจริง ในทุกทุกวัน

ฉันกลัวจะทำมันหล่นหายเหลือเกิน



เส้นทางที่ฉันผ่านมามันยาวไกล

เสาะแสวงหาจากที่ที่คิดว่าเธอเคยไป

เสาะแสวงหาจากบุคคลที่คิดว่าเธอเคยเป็น



เดินถอยหลังไปในกาลเวลา

ตามเข็มทิศสีแดง



ที่แห่งนั้น

มีคนบันทึกเรื่องราวของเธอเอาไว้

ฉันฟังเขาเล่าเรื่องของเธอ

และเขาก็ให้ฉันฟังเสียงของเธอชัดชัด

ฉันซาบซึ้ง และ ชอบใจ



แต่ฉันไม่ได้ตามหาเรื่องราวของเธอเสียหน่อย

เพราะเธอคือตัวตน และ เธอไม่ใช่เรื่องราว

จริงอยู่…

เธอที่เขาเจอ ก็คือ เธอที่ฉันเห็น

แต่เธอที่เธอเป็น ฉันอยากเห็นมันกับตา

จึงเดินจากมา…



ถึงตรงนั้น

ฉันมองไม่เห็นแล้วจุดเริ่มต้น

ไม่เห็นแล้ววี่แววของเธอที่รออยู่ปลายการเดินทาง



ความหวังสดใส

ความฝันสวยงาม

แต่ร่างกายของฉันอ่อนล้าลงเมื่อเดินตามหามัน





ฉันเพิ่งค้นพบว่า มีบางความรู้สึกหล่นหายไป

หายไปที่ไหนสักแห่ง

ปลิวไปที่ไหนสักที่

อยากทวงมันกลับมา

แต่ถึงได้มันมา……….ก็คงหาเธอไม่เจออยู่ดี



ฉันปลดสัมภาระลง

ทิ้งตัวลงบนพื้น อย่างงดงาม อย่างสิ้นหวัง



ฉันปล่อยมือ

จากความปรารถนาที่คุกรุ่น

จากภาพของเธอที่อบอุ่น



ในชั่วพริบตานั้นเอง

ฉันก็ยังค้นพบ ความเวิ้งว้าง

ท่ามกลางจักรวาลที่เนืองแน่น

มันหมุนอยู่รอบตัวฉัน

มันหมุนอยู่รอบตัวทุกคน

หมุนไป หมุนมา



ในชั่วพริบตาเดียวกัน

คงเป็นแรงเฉื่อยของความเหงา

อัตราเร่งของความบังเอิญ

หรือพลังงานศักย์ของการรอคอย



ฉันเห็นเธอแล้ว !!?



เธอนั่งอยู่ตรงนั้น

มุมล่างซ้ายของจักรวาลสีฟ้าเข้ม

บนบันไดขั้นที่ 3 นับจากด้านบนสุด

มีรอยยิ้มที่ฉันตามหา

มีสายตาที่ฉันอยากสบ



มีแสงระยิบระยับรอบตัวเธอ

มีความอบอุ่นพล่านอยู่ในตัวฉัน

ดีใจ…..ดีใจเหลือเกิน



การเดินทางของฉันสิ้นสุดแล้ว

ตรงวินาทีนี้

ฉันได้เจอเธอจริงๆแล้ว



และในที่สุดของที่สุด

ฉันได้รู้จักเธอเท่าที่เธออยากให้รู้จัก

ฉันมองเห็นเธอจากทุกภาพที่เธอมี

เธอไม่เหมือนที่ฉันคิดไว้

แต่คือเธอ ที่ฉันคิดถึง

คิดถึง…



แต่ไม่มีทางถึงที่สุดในตอนสุดท้าย

ฉันไม่อาจอยู่กับเธอได้ในจักรวาลแห่งนี้

ฉันไม่อาจพาเธอหนีไปยังจักรวาลของฉัน

ฉันรู้ดีเราไม่มีทางมีจักรวาลเพียงกันและกัน

ฉันเป็นเพียงสิ่งล่องหนในจักรวาลเธอ



เธอไม่ต้องรู้จักฉัน ไม่ต้องมองเห็นฉันก็ได้

จักรวาลของเธอที่มีฉันเข้าไปเกี่ยวข้อง

จะมีแต่ความวุ่นวาย



ฉันจึงพังทลายจักรวาลทั้งหมด

พร้อมกับความรู้สึกทั้งหมด

เพื่อเป็นสัญลักษณ์แห่งจุดจบ –

ของการเดินทางทั้งหมด

ทั้งหมดเลย…









แต่ไม่ต้องห่วง ฉันเซฟรูปของเธอไว้ในมือถือแล้ว

ฉันอมยิ้ม

ปิดหน้าจอจักรวาลสีฟ้าเข้ม

แล้วล็อกหน้าจอ


SHARE
Writer
Toncha_
PURTURE
A child of god

Comments