ไปกับพ่อแม่
หายไปนานกับกาลเวลา ....
ตอนนี้ฉันกลับมาแบบมีเเก่นเรื่องเล่าที่ชัดเจน 
กะว่ารวมเป็นเล่มไว้อ่านเองด้วยและไว้เผื่อตอนแก่ตัวลงไปจะได้เอาไว้เป็นทริคให้ลูกหลานได้อ่าน แล้วก็อยากจะเเบ่งปันให้เพื่อนๆได้อ่านด้วย เผื่อจะเป็นประโยชน์ต่อกันนะคะ

ในหนังสือ ไปกับพ่อแม่ ฉันจะเล่าเรื่องการไปเที่ยวญี่ปุ่นกับพ่อแม่วัยหลังเกษียณให้ราบรื่น
โดยผ่านมุมมองประสบการณ์จากตัวฉันเอง ฉันไปเที่ยวญี่ปุ่นกับพ่อแม่ก็น่าจะ 4 ครั้งแล้ว
เดี๋ยวก็จะไปอีกเร็วๆนี้  และหวังว่าจะได้ไปอีกเรื่อยๆ  

เมื่อก่อน  ฉันทำงานอย่างเต็มที่โดยไม่เคยรู้เลยว่าจะทำงานเก็บเงินไปทำไม  นอกจากการใช้กิน ใช้จ่ายค่าสาธารณูปโภคต่างๆ และให้พ่อแม่ และน้องตามโอกาสที่ฉันทำได้ ฉันไม่เคยฝันอยากมีบ้านหลังใหญ่ ไม่เคยอยากได้รถ หรือกระเป๋าเเพงๆ ไม่เคยอยากได้อะไรที่ชิ้นใหญ่ๆแพงๆเลย

ซื้อของให้ตัวเอง รองเท้าราคา 7-800 ก็เเพง สำหรับฉัน

มันอาจจะขึ้นกับรายรับ และอายุด้วย  แต่ ฉันก็ใช้ชีวิตแบบประหยัดตามแบบฉบับที่พ่อสอน
แบบคนยุคเก่าเค้านิยมทำกัน เรื่อยมา สะสมวันนี้ เพื่อสบายในวัยชรา

จนเมื่อฉันได้ไปเที่ยวญี่ปุ่นครั้งแรกกับน้องชาย เมื่อหลายปีมาแล้ว
และได้ไปกับพ่อแม่และพี่ชายในปีต่อมา
ฉันจึงค้นพบความสุขที่ต้องใช้เงินจำนวนมากสำหรับฉัน 
แต่มันก็คุ้มค่าที่จะเสีย 

หลังจากนั้น ฉันจึงตั้งเป้าหมายในชีวิตไว้ว่า 
ฉันจะทำงานหนักเเละเก็บเงินเพื่อไปเที่ยวญี่ปุ่นให้ได้ทุกปี  นี่คือ ธงในใจของฉันที่เพิ่มเข้ามา
แต่พอ ไปเที่ยวกับ พ่อ แม่เองครั้งแรก มันเป็นเวลาที่ทรมานใจสุดๆ ฉันต้องรับความกดดันและต้องจัดการเรื่องต่างๆระหว่างทางมากมาย จนอยากไปเที่ยวคนเดียวให้มันรู้เเล้วรู้รอดไป

พ่อจะไปทาง แม่จะไปทาง เงินที่เราเก็บมา เหมือนเสียเปล่าไปเลย เพราะเราไม่ได้ดูอะไรที่เราชอบ เราไม่ได้เดินไปในที่ๆเราอยากเดินไป เราเคลื่อนไหวไม่คล่องตัว เข็ดมากและไม่อยากไปด้วยกันอีกแล้ว

แต่ พอเริ่มไปครั้งที่สองที่สาม จนครั้งที่สี่คือล่าสุด ฉันก็ค้นพบว่า เราทุกคนเริ่มปรับตัวและเริ่มอยากใช้เวลาด้วยกันให้มากขึ้น เราต่างเห็นคุณค่าของการอยู่ด้วยกัน และมีความสุขแบบถ้อยทีถ้อยอาศัย ฉันและพี่ชายเริ่มเข้าใจ และพ่อแม่เริ่มผ่อนปรนให้กับเรา 

ฉันค้นพบเรื่องราวมากมายระหว่างการเดินทาง
ที่สำคัญที่สุด คือ ฉันค้นพบว่าเวลาที่เราจะได้ใช้ด้วยกันกับครอบครัว เป็นช่วงเวลาที่มีค่าที่สุด
พ่อ กับ แม่ เฝ้าคอยเวลานั้น แบบที่เขาเคยเฝ้าคอยมาตลอด ตั้งแต่เราจากบ้านมาใช้ชีวิตของเรา

พ่อของฉัน หลังจากทำงานหนักและอดออมมาตลอดจนเกษียณ และได้ไปเที่ยวญี่ปุ่นกันครบทั้งครอบครัวเป็นครั้งแรก พ่อก็มุ่งมั่นที่จะไปเที่ยวให้ได้บ่อยๆที่สุดเท่าที่จะทำได้เหมือนกัน ไปกลับมาปุ๊ป พ่อก็เเพลนทริปหน้าต่อทันที โดยไม่ได้ให้เวลาลูกเก็บตังเลยด้วยซ้ำ ฉันเลยไปเที่ยวด้วยเงินตัวเองผสมกับเงินพ่อ ตามอัตภาพ

พ่อให้เหตุผลว่า พ่อจะพาแม่ซึ่งแก่กว่าพ่ออีก 6 ปี ไปเที่ยว ไปดูดอกไม้ใบหญ้า ไปดูอะไรสวยๆให้มากที่สุดเท่าที่แม่จะไปไหว เพราะเวลาของเราต่างไม่แน่นอน อยากให้เเม่ได้มีความทรงจำที่ดีที่สุดเก็บสะสมเอาไว้เยอะๆ  ถ้าไปได้ ต้องรีบไป 

ฉันคิดตามที่พ่อบอก และสัญญากับตัวเองว่าฉันจะทำตัวเป็น คนนำทางที่ดี และใจเย็นๆกับเหตุการณ์ต่างๆที่จะเกิดขึ้นระหว่างเดินทาง ซึ่งฉันทำไปแล้วในการเที่ยวครั้งล่าสุดของครอบครัวเรา

มันใช้ได้ผลดีมากทีเดียว

เลยเป็นที่มา ของหนังสือนี้ ที่ฉันจะบอกต่อทริคดีๆ 
สำหรับคนอยากไปเที่ยวกับพ่อแม่ ให้ราบรื่นที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
ก็ดีที่สุด ที่จะเป็นไปได้เนอะ

ก็ พวกเรา เป็นลูก นี่หว่า






SHARE
Written in this book
ไปกับพ่อแม่
เที่ยวกับพ่อแม่วัยหลังเกษียณให้ราบรื่น

Comments

khaikung
4 years ago
ติดตามๆ :) 
Reply
Ploychatara
4 years ago
ขอบคุณค่าา😆