ความเจ็บปวดชอบเราทุกคน
ฉันเคยเจ็บปวดมาแล้วหลายครั้ง
ตั้งแต่วัยเด็ก ครั้งแล้วครั้งเล่า ใจฉันฝังจำ
มันเป็นความเจ็บปวดที่เลือกไม่ได้ หลีกเลี่ยงไม่ได้ หลบหนีไม่ได้
ครั้นหลายปีผ่านไป ฉันกลับมีสิทธิ์เลือก
ฉันก็ยังเลือกที่จะเจ็บปวด ครั้งแล้วครั้งเล่า ใจฉันฝังจำ
กระทั่งฉันต้องบำบัดหัวใจตนเองด้วยยา ฉันก็ยังไม่ยอมเลิกเจ็บปวด
ความเจ็บปวดครั้งเก่าผ่านไป ครั้งใหม่เข้ามา
แต่ละครั้งเจ็บจนแทบบ้า มวนท้องแทบอาเจียน แทบจะเอาเล็บครูดไปให้ทั่วร่างกายตนเอง
ให้มันเจ็บที่ผิวเนื้อดูบ้าง ความปวดที่หัวใจจะได้ทุเลาลง แต่มันไม่ทุเลาลงหรอก
ฉันชอบความเจ็บปวดงั้นหรือ? ฉันถามตัวเองบ่อยๆ
เขาก็เคยถามฉัน "เธอรู้สึกสะใจรึไงเวลาเจ็บ?" อาจจะใช่ หรืออาจจะไม่ ไม่หรอก 
ความเจ็บปวดต่างหากที่ชอบฉัน ความเจ็บปวดชอบเราทุกคนฉันอาจจะชอบความเจ็บปวดด้วยเหมือนกัน ก็เลยเต็มใจต้อนรับมันเข้ามามากกว่าคนปกติ
แต่เจ้าความเจ็บปวดน่ะ มันไม่เลือกบุคคลหรอก มันเข้าไปเยือนหัวใจทุกคน
แม้กระทั่งคนที่มีความสุขที่สุดบนโลก
ความเจ็บปวดก่อตัว แทรกแซง บงการ ให้โอกาสทุกวิญญาณมนุษย์ได้สัมผัสมัน
เช่นเดียวกับความรัก และหลายๆคนก็รักมัน
เอาล่ะ ฉันจะอธิบายให้คุณฟังเอง
เมื่อความเจ็บปวดมันมาเยือนคุณ มันไม่ได้บังคับให้คุณเจ็บ คุณเลือกที่จะเจ็บเอง
คุณจะลืมมันเสียก็ได้ อืม อาจจะยากหน่อย
หรือคุณอาจจะทำแบบฉัน
นั่นคือนอนนิ่งๆ หลับตา ปล่อยให้สายน้ำตาไหลลงไปตามไรผมเปียกชื้น 
สัมผัสกระแสความเจ็บปวดแล่นริ้วจากหัวใจสู่ปลายนิ้ว
ฉันชอบมัน ฉันมีความสุข เมื่อฉันลุกขึ้นมา ฉันก็จะรู้สึกปลอดโปร่ง
โอเค มันไม่ใช่วิธีที่ดีต่อสุขภาพจิตนัก แต่ฉันก็แค่ทำมันน่ะ
คุณก็เหมือนกัน คุณจะใช้ความเจ็บปวดทำอะไรก็ได้
ใช้มันเป็นข้ออ้างในการทำสิ่งแย่ๆ เป็นข้อต่อรองกับโลกแย่ๆ
ใช้มันเป็นเกราะป้องกันตนเอง
คุณอาจจะก้าวข้ามผ่านมัน เพื่อที่จะกลับมาภาคภูมิใจในตนเอง มองมันเป็นประสบการณ์
เล่าให้คนอื่นๆฟังด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม
คุณอาจจะเรียนรู้จากมัน ทำให้ตนเองแข็งแกร่งขึ้น
อย่างที่ใครๆหลายคนว่าไว้
ฉันทำไม่ได้หรอกนะ แต่ก็คิดว่ามันเป็นไปได้ ถ้าคุณลองทำดู
ฉันแค่อยากบอกว่า ถ้าหากคุณกำลังเจ็บปวด หรือครั้งหน้าที่ความเจ็บปวดมาเคาะประตูหัวใจคุณ
อย่าแค่ปล่อยให้มันเข้ามาเฉยๆ ไม่ผลักไส ไม่ต้อนรับ แค่เจ็บปวดไปกับมัน
ฉันอยากให้คุณคิดเสมอว่าคุณจะทำอะไรกับความเจ็บปวดของตนเองก็ได้!
ตั้งแต่ผลักไสมันไปพร้อมตะโกนด่า จนถึงกอดมันเอาไว้แนบอก
มันเป็นความเจ็บปวดของคุณ
มันรักคุณมากพอที่จะเลือกเข้ามาหาคุณเพราะฉะนั้นคุณมีสิทธิ์ที่จะรักมันตอบหรือเกลียดมันก็ได้
อ้อ! แล้วก็เวลาที่คุณเจ็บปวด อย่าได้หลงคิดไปล่ะว่าไม่มีใครรักคุณ
อย่างน้อยก็เจ้าความเจ็บปวดนี่ไง.
SHARE
Writer
Manifesto
a tofu
เต้าหู้ไข่ไม่นอน

Comments