เปลี่ยนมือ
วางมือลงบนโต๊ะ
ที่ตลาดนัด ยี่ปั๊วคนนึงจะตั้งโต๊ะรอ
เขียนป้ายว่า "รับซื้อมือ" เขาจะเอาไปขายต่อในตลาดมือ สโลแกนแบบสั่วๆ คือ
"ทุกมือมีความพิเศษ แต่ถ้าไม่เชื่อ ส่งมือมาแล้วรับเงินไป"

พ่อค้าคนนั้นมีความหยั่งรู้ในศาสตร์แห่งมือ ไม่ใช่การทำนายดวงด้วยลายมือนะ แต่ด้วยความที่เขาชอบการจับและขอดูมือของผู้มีความสามารถด้านต่างๆ เห็นมือมามาก ทำให้สามารถบอกได้จากการรูปร่างของข้อกระดูกนิ้ว ขนาดมัดกล้ามเนื้อ ความกว้างฝ่ามือ สีและความโค้งมนของเล็บ ฯลฯ ว่ามือแบบนี้ทำอะไรแล้วจะได้ประโยชน์จากกรรมพันธุ์มากที่สุด มีแค่เขาที่สนใจเจาะลึกเท่านี้ ยังหรอก เขายังไม่คิดจะมอบความรู้นี้ให้ใคร

เพราะการสงสัยในมือของตัวเองยังเกิดขึ้นอย่างแพร่หลาย ขณะที่แนวคิดขั้วตรงข้ามยังเป็นรองในทางผลลัพธ์

"ค่อยๆ ทำความเข้าใจมือของตัวเอง มือนั้นก็จะเป็นมือที่ดีที่สุด" - แต่ใครจะอยากรอบ้างล่ะ ?

เขาคิดทบทวนมาหลายวัน มือซ้ายนี้ที่เขามีมาแต่กำเนิด เขียนหนังสือและทำหลายๆ อย่าง จะมีจุดเด่นที่ไหนอีกนะ หรือควรจะเปลี่ยนเป็นมือที่เหมาะกับเขาจริงๆ

คำถามแรกที่เขาต้องกรอกในใบคำขอเปลี่ยนมือคือถามว่า เขาอยากเป็นใคร ?

ความสงสัยใคร่รู้ทำให้เค้าค้นหาตัวอย่างฟอร์มจากอินเตอร์เน็ตเพื่อเตรียมพร้อม
แต่แค่คำถามแรกก็ทำเอาไม่อยากออกจากบ้านไปหนึ่งสัปดาห์

โฆษณาเด้งขึ้นมาในเบราเซอร์
ตีความได้ว่าให้ไปจ่ายเงินให้ผู้มีความรู้อีกคนนึงจะได้รู้ว่าตัวเองอยากเป็นใคร หรืออะไร

เหมือนต้องเตรียมตัวก่อนผ่าตัด ด้วยการเปลี่ยนหัวใจให้พร้อมที่จะปั๊มเลือดเข้ามือใหม่

ชีวิตจะต้องทะเยอทะยานขนาดนี้หรอ เขาถามตัวเอง

เขารู้แน่ว่ายังชอบมือนี้ แม้เวลาเหยียดนิ้วจนสุดจะมีอาการข้อล๊อกคล้ายๆ กับเส้นเอ็นตกร่องเล็กน้อย ซึ่งจะกลับมาทุกครั้ง เขายอมรับว่าบางครั้งก็สนุกที่ได้เห็นสิ่งนี้

การตกร่องของเส้นเอ็น เหมือนท่าเต้นประจำมือของเขา

ไหนจะเล็บที่มนและเป็นสีชมพูนั่นอีก เขาเคยโดนครูมัธยมกล่าวหาว่าทาเล็บมาโรงเรียน อาจเป็นเพราะครูไม่เคยเห็นใครเล็บมีสีแบบเขา

สิ่งที่ไม่รู้จัก ไม่เคยพบเจอ ทำให้บางคนหวาดกลัว

โอ...มือของเขามีพลังที่น่ากลัวรึเปล่านะ
ถ้าเปลี่ยนแล้วมันไปอยู่บนแขนของคนใจร้ายจะเป็นยังไงล่ะ

วันต่อมามีคนมากดกริ่งหน้าบ้าน บอกว่าอยากซื้อมือของเขา ไม่มีการอธิบายเหตุผล

ชายคนนั้นเห็นรูปมือของเขาจากอินเตอร์เน็ตเมื่อวาน นั่นทำให้ทฤษฎีประหลาดยิ่งน่าเชื่อเข้าไปใหญ่

หรือว่านั่นคือเรื่องที่กุขึ้นมาเล่นๆ เพื่อหาความบันเทิงจากคนผู้ไม่มีความเชื่อมั่นในตัวเองเช่นเขา

เขาบอกว่ายังไม่อยากขาย แต่ชายคนนั้นมอบนามบัตรไว้

มีแค่เบอร์โทร กับอักษรย่อว่า H.D. -
Hand distributor ละมั้ง เขาเดา

เอาไงดี แล้วมือที่เปลี่ยนมาจะถูกใจเหรอ
ความจริงเขาก็ไม่ได้โกรธหรือเกลียดมือนี้นี่นา

ที่เขาโกรธคือความอ่อนแอในใจของเขาเอง
อยากเปลี่ยนใจ ใจที่ไม่ใช่หัวใจ ไม่ใช่อวัยวะ

"ไม่ต้องเปลี่ยนหรอก เดี๋ยวมันก็ดีขึ้นเอง รอหน่อย" คนคนนึงมาคอมเมนต์ด้วยชื่อผู้ใช้ชั่วคราว

เขาเชื่อคนง่าย เลยคัดประโยคนั้นลงกระดาษไปติดบนผนัง

นั่นจึงทำให้เขาเลิกคิดเรื่องการเปลี่ยนถ่ายมือไปได้หลายเดือน

SHARE
Written in this book
เรื่องแต่ง
Writer
ProtoZua
Books and music
บ้างเพื่อบอกเล่า บ้างเพื่อบำบัดตน

Comments