ไม่ใช่ทางผ่านแต่เป็นทางเดิน
ให้เธอในวันที่ท้อถอย

ตอนเด็กเคยคิดอยูเสมอว่าเหตุผลของความรักคืออะไร หนังรักมากมายที่ได้ดูเรื่องแล้วเรื่องเล่า ได้ทำให้เด็กคนนึงรู้สึกว่า การไปรักใครสักคนมันคงจะมีความสุขมากแน้ๆ แล้วเขาก็วาดฝันความรักในใจเขา แต่งเติมแต้มสีบนผ้าขาวที่เรียกว่าความคิดให้มีสีสันสดใส ยกเว้นสีดำ ที่เขาเลือกที่จะปิดฝาไว้แล้วเก็บไว้ไกลๆจากผ้าผืนนี้ แต่ในความเป็นจริง ทุกสีนั้นสำคัญ ไม่เว้นแม้แต่สีดำ ไม่ว่าจะเก็บมันไว้ไกลแค่ไหน สุดท้ายมันก็ต้องถูกนำมาแต้มบนความสัมพัน หากว่าความสัมพันมันเต็มไปด้วยสีสดใสไม่มีที่ว่างให้สีดำ เมื่อถึงเวลาที่ต้องลงสีดำ มันก็จะเต็มไปด้วยความหม่นหมอง เป็นภาพที่ไม่น่าดูนัก แต่เมื่อเราเปิดใจวางสีต่างๆทุกสีไว้อย่างลงตัว แม้จะมีสีดำปนอยู่มันก็เป็นการลงสีอย่างลงตัว 

ตลอดเวลาที่คบกันมาเขายอมรับสีดำเสมอมา มันไม่ใช่เรื่องน่ากลัว เวลาที่เรามีปัญหา มันเศร้านะ แต่นั่นแหละ บางครั้งเราก็ทำอะไรไม่ได้ทุกอย่างหรอก บางอย่างเราก็ต้องจำใจยอมรับมัน แม้บางครั้งเราจะอยากตายให้มันผ่านๆไป แต่นั่นแหละ คนที่ร้องไห้จะเป็นจะตาย ในช่องว่างของเวลา ก็อาจจะมีพื้นที่เล็กๆให้เขาได้หัวเราะ สนุกสนาน แม้จะเป็นแค่เท่าแสงไฟกระพริบ บางอย่างมันยากนะ แต่ชีวิตก็ต้องเดินต่อไป แล้วเราก็เลือกจะเดินเคียงข้างเธอ ทุกข์ สุข ก็จะอยู่ด้วยกัน ร้องไห้ หัวเราะด้วยกัน มีชีวิตด้วยกัน รักกันเหมือนทุกวันที่ทำ บางครั้งเหมือนไม่มีทางผ่านแต่จำไว้ ผ่านหรือไม่ผ่าน ก็รักเธอเสมอนะต๊อบ
SHARE

Comments