เด็กหญิงยิ้มสวย
.
.
.


 
เด็กหญิงเป็นคนยิ้มสวย
ยิ้มของเธอจะทำให้ดอกไม้บาน อากาศสดใส
ต้นไม้ที่เหี่ยวเฉาสามารถกลับมามีชีวิตต่อได้
เมื่อเธอยิ้ม
 



กิตติศัพท์ยิ้มสวยของเธอ
เลื่องลือไปถึงหูพระราชา "เฉาเฉา"
แห่งดินแดน "แล้งแล้ง"
พระราชาจึงสั่งให้ทหารคนสนิท
หาวิธีทางให้เด็กหญิงเข้ามาอยู่ในเมืองของตน
แล้วเขา
จะสนนเงินรางวัลให้อย่างงาม
 




ทหารคนสนิท  ชื่อ "เชื่อเชื่อ"
เชื่อเชื่อออกเดินทางไปยังหมู่บ้านนอกดินแดนแล้งแล้ง
เพื่อไปหาเด็กหญิงยิ้มสวย
ทันทีที่เขาพบหน้า
เขากลับคิดอะไรไม่ออก
เมื่อเห็นรอยยิ้มนั้น
เขาพยายามอย่างยิ่งที่จะดึงสติกลับมาสู่คำสั่ง
แล้วเขาก็ตัดสินใจ
ใช้กลอุบาย "ความรัก"
หลอกล่อให้เธอเข้ามายังดินแดนแล้งแล้ง



 
เด็กหญิงยิ้มสวยตกหลุมพรางด้วยความไร้เดียงสา
เธอเด็กเกินกว่าจะคิดว่าเชื่อเชื่อกำลังใช้กลอุบายความรักทำร้าย
เด็กหญิงไม่รู้จักกลอุบายความรัก
เธอรู้แต่เพียงว่าเชื่อเชื่อทำให้เธอไม่อยากอยู่ในที่แห่งใดอีก
...หากไม่มีเขา










 
ดินแดนแล้งแล้งเขียวชอุ่ม
ประชาชนทุกคนมีความสุข
อากาศดีตลอดไป
เพราะเด็กหญิงยิ้มสวยยิ้มตลอดเวลา



 
พระราชาสนนรางวัลเชื่อเชื่อ
ด้วยทรัพย์สินเงินทองมากมาย
พร้อมด้วยหญิงสาวที่สวยที่สุดแห่งดินแดนแล้งแล้ง
เขาแต่งงานกัน
และเด็กหญิงยิ้มสวย ย้ายเข้าไปอยู่ในพระราชวัง
ภายใต้คำสั่งเพียงข้อเดียวในตอนเช้าตรู่
นั่นคือ ... เธอต้อง "ยิ้ม"
 


แต่เธอไม่ยิ้ม
เพราะเธอไม่เห็นเชื่อเชื่ออยู่ในสายตา




เขา - หายไป  
หายไปนับแต่วันที่เธอย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่
เด็กหญิงยิ้มสวยจึงไม่ยิ้ม
และเธอเปล่าประโยชน์ทันทีเมื่อเธอไม่ยิ้ม








 
ดินแดนแล้งแล้งกลับมาแล้งอีกครั้ง
ประชาชนทุกคนทุกข์ระทม
อากาศขมุกขมัวตลอดปี  
บางทีฝนก็ตก
และแดดไม่เคยออกอีกเลย







 
.
.
 
ในเช้าวันหนึ่ง
เด็กหญิงยิ้มสวยจบชีวิตลง
อย่างเงียบ ๆ

 





 
เธอไม่ได้ตายเพราะกลอุบายที่ชื่อว่าความรัก
แต่เธอตาย
เพราะเธอขาดเขา






เชื่อ เชื่อ




 
.
.
.

SHARE
Written in this book
นิทาน - นาน ๆ ที
กาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว ...
Writer
23rdHint
Storyteller
คนธรรมดา

Comments