The end of alone 3
เขาตื่นขึ้นมาในเช้าที่แสงอาทิตย์นั้นร้อนจนแทบจะแผดเผาเขาให้กลายเป็นเถ้าถ่าน แต่นั่นคงเป็นไปไม่ได้เพราะมันเป็นแค่การเปรียบเทียบ ใช่ ก็เหมือนชีวิตที่ต้องมีการเปรียบเทียบเสมอไม่ว่าเราจะต้องการหรือไม่ ไม่ว่าจากตัวเองหรือผู้อื่น เขาโตมากับการเปรียบเสมอ แต่ที่เป็นตลกร้ายเลยก็คือ การเปรียบเทียบนั้นเรามักจะด้อยค่าหรือพ่ายแพ้อยู่เสมอ ใช่ถึงแม้ว่าเขาจะเรียนเก่งแค่ไหน เขาทำงานเขาทำทุกอย่างตามที่ต้องการ แต่มันก็ไม่เคยพอ พอออกสู่สังคม เขานั้นก็ไม่ต่างอะไรกับมนุษย์ล่องหน สิ่งเดียวที่ทำให้เขามีตัวตนได้คือผลการเรียนที่โดดเด่น แต่ทุกอย่างมันมีขีดจำกัดเมื่อเขาเรียนในระดับที่สูงขึ้นมันทำให้เขารู้ขีดจำกัดตัวเอง นั่นทำให้เขาหมดความโดดเด่น และสิ่งที่ตามมาคือ การกลายเป็นมนุษย์ล่องหนโดยปริยาย บางทีนั่นอาจเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้เขากลายเป็นคนเกลียดคร้านเขารู้สึกมีตัวตนเมื่อขยันทำงานใครๆต่างก็ชื่นชม แต่เมื่อเวลาผ่านไปคนที่ชื่นชมเขานั้นไม่ได้อยู่กับเขา เขาก็ไม่มีเหตุผลที่ต้องขยันทำงานเขาจึงกลายเป็นคนที่ไม่ค่อยชอบตัวเองในตอนนี้เท่าไหร่นัก เขานั้งเหม่อหน้าจอคอมในขณะที่รู้สึกแบบนั้น และทำการแอดเธอคนนั้น เธอคนที่จะดึงเขาออกมาจากความโปร่งใส เธอคนที่มองเห็นเขาเสมอถึงแม้ว่าเขาจะเป็นมนุษย์ล่องหนในสายตาคนอื่น "ติ๊ง" เสียงจากหน้าจอว่าเธอรับแอดแล้ว "เร็วจัง" เขาคิดในใจ.


SHARE

Comments