ขโมยหัวหมอ

ประเทศที่เป็นเกาะแห่งนี้เป็นประเทศที่มีความเหลื่อมล้ำทางสังคมค่อนข้างชัดเจน แต่จะเหมาทั้งประเทศก็ไม่ได้ เพราะแต่ละที่แต่ละเกาะก็มีความแตกต่างกันไป ซึ่งหลายๆเกาะเราก็ไม่เคยไปมาก่อน
เราจะพูดถึงแค่สิ่งที่เราเห็น สัมผัสและประสบการณ์ตรง จากการอาศัยอยู่ในเมืองหลวงนี้

ครั้งหนึ่งที่บ้านพักของเรา ด้วยความที่ห้องนอนอยู่ส่วนหน้าของบ้านทำให้ห้องของเรามีประตูสองฝั่งคือประตูฝั่งในบ้านที่ติดกับห้องน้ำและลานตากผ้ากับฝั่งหน้าบ้านที่ติดสวนเล็กๆที่ติดประตูรั้วบ้าน

จำได้แม่นว่าวันนั้นคือคืนวันเสาร์หรือก็คือวันศุกกร์ตอนกลางคืน ในขณะที่ทุกคนรวมตัวกันในห้องโถงเพื่อพูดคุยถึงเรื่องที่มีคนนอกบุกเข้ามาช่วงกลางวัน
เราออกจากห้องนอนไปห้องโถงแค่ไม่ถึงสิบนาที
กลับเข้ามาในห้อง อ้าวเห้ย !!! ประตูห้องถูกเปิดทิ้งไว้ ไอโฟนหายไป
ซึ่งในวันเดียวกันนั้นของเพื่อนๆที่หอได้หายไปก่อนหน้าของเรา โทรศัพท์ โน๊ตบุ๊ค กระเป๋าตังค์ แม้แต่รองเท้าหนังมันยังเอาไป

มารู้ทีหลังว่า ชาวบ้านแถวนี้เรียกบ้านหลังนี้ว่า "บ้านขโมย" เพราะเป็นบ้านที่ถูกขโมยขึ้นบ่อยมาก เนื่องจากหลังจากมีการย่องเบาเกิดขึ้นเจ้าขโมยตัวดีจะทำสัญลักษณ์ไว้ที่กำแพงบ้านว่าบ้านหลังนี้ถูกขโมยขึ้นแล้ว ซึ่งนั่นหมายความว่ามันง่ายต่อการย่องขึ้นบ้านจึงทำให้เจ้าหัวขโมยมักจะย่องขึ้นบ้านเสมอและที่สำคัญคืนวันเสาร์หรือวันศุกร์ตอนกลางคืนคือเวลาดีของบรรดานักขโมยทั้งหลายแหล่ ตามความเชื่อของพวกขโมย

หลายๆคนเจอประสบการณ์แบบนี้กับตัวเองแม้แต่บนรถประจำทางที่พบเจอได้บ่อยๆ บางครั้งขโมยก็มีวินัย ขอก่อนจะเอาแต่ถ้าไม่ให้จะทำทีเป็นยอมและสุดท้ายก็จะล้วงเอาไปแบบที่เราไม่รู้ตัวอะไรเลย

บางครั้งเจ้าขโมยก็จะเบี่ยงเบนความสนใจเราไปที่จุดอื่น เช่นการทำให้เราเจ็บตัวเล็กๆน้อยๆจากการกระแทกส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายเพื่อล้วงโทรศัพท์หรือกระเป๋าสตางค์โดยที่เราไม่รู้ตัว

และอีกหลายๆครั้งซึ่งมั่นใจว่าไม่ต่ำกว่า 7 ครั้ง ที่เจอเหตุการณ์ที่คนรอบข้างโดนขโมยของบ้าง เงินบ้าง บางครั้งก็เป็นพยานและบางครั้งก็ตกเป็นผู้ต้องสงสัยให้กับศาลเตี้ยแต่บางครั้งก็เป็นแค่คนดูอยู่เฉยๆเท่านั้นเอง

จากเหตุการณ์ที่เคยพบเจอมา ทุกวันที่ผ่านไปโดยเฉพาะวันที่ต้องเดินทางออกข้างนอก ต้องมีความระแวดระวังค่อนข้างสูงมาก เนื่องจากขโมยสมัยนี้มาหลายรูปแบบมาก ทำทีถามทางบ้าง มาขอทานบ้าง ขายของบ้าง หรือบางทีแค่เดินผ่านก็ยังมี
แต่เพราะด้วยความรักตัวกลัวตายบางครั้งก็ต้องกลายเป็นคนไม่มีน้ำใจบ้างแหละนะ ขอโทษจริงๆ
...
..
.
สวัสดี




SHARE
Written in this book
สองศูนย์หนึ่งเจ็ด โตขึ้นอีกปี
สตอรี่ปี 2017 สองศูนย์หนึ่งเจ็ด ชีวิตโตขึ้นอีกปี
Writer
adindarinii
Student
ผู้หญิงธรรมดาๆคนหนึ่ง เขียนไม่เก่งแต่จะมาเล่าเรื่องราว ประสบการณ์ ความรู้สึก นึก คิด ของตัวเอง อยู่ในช่วงเก็บเกี่ยวประสบการณ์

Comments

loongchat
2 years ago
สวัสดีครับ
วันนี้วันพุธ
ผมหยุดขโมย 1 วัน  ^_^
Reply
adindarinii
2 years ago
สวัสดีีค่ะ
🤣 หยุดขโมยไปเลยค่ะ ดีที่สุด 555
beary
2 years ago
เราต้องปกป้องตัวเองอย่างแท้จริง ๕๕๕​
Reply
adindarinii
2 years ago
😁 สังคมอันตราย ต้องดูแลตัวเอง ^^
CAomOk
2 years ago
น่าเสียดายน่ะครับแล้วจับตัวขโมยได้หรือเปล่าครับของได้คืนเปล่าครับ
Reply
adindarinii
2 years ago
จับไม่ได้ไล่ไม่ทัน พวกนี้มันไวจะตาย
ของก็อย่าหวังจะได้คืนละ