คราบ
นานแค่ไหนที่รู้สึกว่าฉันสามารถกำจัดคราบที่เกาะกุมหัวใจอยู่ออกไปได้ นานเท่าไหร่ที่ฉันยิ้มได้อย่างไม่มีความเศร้าหมองในดวงตา มันเป็นระยะเวลาเท่าไหร่กันที่ในหัวใจของฉันไม่ได้รู้สึกว่ามีม้วนเส้นได้มากมายพันอยู่ แล้วความรู้สึกดี ๆ เล่านั้นมันหายไปตอนไหน 

ความวุ่นวายเกินขึ้นได้ทุกเมื่อ 
แล้วฉันก็เชื่อว่าฉันจัดการไหว 
แต่เรื่องราวกลับรุมเร้าสุมในใจ 
จากรับไหวเป็นไม่อยากจะรับมัน 

เพียงฝืนยิ้มทั้งดวงตายังแสนเศร้า 
ถามดวงดาวหาเหตุผลแลไฉน 
ยังไม่มีคำตอบที่ตรงใจ 
เพราะอะไรไม่เข้าใจใจตัวเอง 

มีหลายเรื่องที่ฉันอยากจะทิ้ง 
เททุกสิ่งไม่สนใจ ทำได้ไหม 
แต่ความจริงมันคงยากเกินไป 
เพราะห่วงใยจึงตัดใจเทไม่ลง 

อยากจะเวี่ยงอาจวีนออกไปได้ 
อยากร้องไห้ให้น้ำตาไม่หยุดไหล 
อยากระบายคราบหินปูนที่กุมใจ 
อยากออกไปจากความเศร้าที่เร้ารุม 

หากฉันกลับไปยิ้มได้อีกครั้ง 
หากฉันยังหัวเราะได้อีกไหม 
หากฉันล้างคราบดำในหัวใจ
ความสดใสคงกลับมาหาสักที 






















SHARE
Writer
Elva
writer
เพราะพรหมลิขิตให้ฉันรู้จักเธอ แต่พรหมไม่ได้ลิขิตให้เรารู้จักกัน....

Comments