เที่ยวคนเดียว ใครว่าเท่ห์(วะ)?!
2-3 ปีก่อนหน้านี้ เคยกระสันอยากเที่ยวต่างประเทศคนเดียวมากๆ
จนเมื่อปีที่แล้ว ตัดสินใจไปเที่ยวเมลเบิร์นคนเดียว
ครั้งนั้นว่า หว่าเว้ แล้ว แต่ทว่าคนเมลเบิร์นเฟรนด์ลี่มากๆ
เราเลยไม่รู้สึกว่ามันเหงาเท่าไหร่
แต่ปีนี้ เอาอีก ไปเวียนนาคนเดียว บัดซบกว่าเดิมตรงที่
คนเมืองนี้แม่งไม่เฟรนลี่เลย อีผีเอ้ย ทำไงดี
เหงาสัด อยู่ในช่วงเมนส์ใกล้มา ก็คันๆอยากได้ผู้อีก
แต่ก็ไม่กล้า เพราะไม่มีเพื่อนคอยเช็คให้
อยากเมา เมาไม่ได้ มาคนเดียวต้องดูแลตัวเอง
อยากไปแฮงค์เอ้าท์ทุกคืน ก็กลัวจะเกินงบ
เจอผู้หล่อๆ อยากกรี้ดอยากเม้าท์ แชร์โมเม้นดีๆกับเพื่อนข้างๆก็ไม่มี
ต้องเฉยๆไป แต่ในใจอยากได้มาก...
มันไม่คูลอ่ะ ดูเหมือนคูล แต่ไม่เลยว่ะ
อย่างที่ในหนังเรื่อง into the wild บอกไว้ว่า
"Happiness is only real when shared"
การที่เป็นคนเที่ยวคนเดียว เลยดูเป็นคนไม่มีใครคบ 
แต่ก็เอาอีกแล้วธันวานี้ เสือกบุ้คไปเดนมาร์กคนเดียวอีก
ไม่เคยเข็ด เอาจริงๆ มันก็เหงา เหงาชิบหาย 
เวลาที่ไม่ได้ออกไปไหน(อยู่ในโรงแรม)
แต่มันก็มีโมเม้นความสุขเล็กๆ พื้นที่ส่วนตัวที่ไม่ค่อยจะมี
ไม่ต้องมีคนมาวุ่นวายกับเราเหมือนอยู่บ้าน
ไม่มีคนมาจี้งานเหมือนอยู่ออฟฟิต
ไม่ต้องแก่งแย่งใช้ชีวิตเหมือนในชีวิตประจำวันตอนทำงาน

พอกลับมาสู่ชีวิตจริงๆ(ทำงาน) พลังชีวิตก็ถูกสูบไปอีก
ทำให้วนลูปเดิม คืออยาก run away ไกลๆ คนเดียว 
และพอไปคนเดียว ก็จะเหงา คัน อยากได้ผู้ ก็ใจไม่กล้าพอ
แล้วก็จบลงที่ ติ้วหลีหูกันต่อไป จนสิ้นอายุขัย เง้เน้าะ!!!



SHARE
Writer
delenies
reader
An ordinary girl who has passionate about travel

Comments